Wednesday, 1 April 2015

Ο Χάρος βγήκε παγανιά

Επήεν αλλόνας στην άσφαλτο. Πάντα εννα πάει τζιαι ένας........ Που λάθος άλλου, που απροσεξία, αμέλεια, έλλειψη πείρας, παιδείας, που λάθος δικό του. Κάποιες φορές φταίει ο Δήμος, η τροχαία, πολλές φορές τζιείνος που έφαεν τον άλλον ή εμπήχτηκε μόνος του, που εν επρόσεχεν, ήταν μεθυσμένος, γέρος, εβούραν τζιαι άλλα πολλά. Κάποιες φορές φταίει τζιαι η κακιά η στιγμή, σε συνδυασμό με ένα που τους πιο πάνω-κάτω παράγοντες.

Πόσες φορές, ιδίως αν είσαι άντρας, έπιασες το αυτοκίνητο που ήσουν μιτσής που τα 15 σου, κρυφά που τη μάνα τζιαι τον τζιύρη σου, για να μάθεις να οδηγάς ή να κάμεις μαλακίες αδρεναλίνης της εφηβείας; Πόσες φορές το εμετάνιωσες;

Πού θέλω να καταλήξω. Είδα διάφορα posts στο φατσοβιβλίο (γιορ φέις λούκ φαντάστικ) για τον μιτσιή που επέθανεν, που ήταν στη μοτόρα εν ώρα δουλειάς delivery. Έκοψέν του την πορεία ένας 17χρονος που δεν είshιεν άδειαν, ούτε ασφάλεια. Εγκατέλειψέν τον, αφηκέν τον τζιαμέ τζιαι επέθανεν. Είπεν το σπίτι, ο παπάς του είπεν του να μεν πει τίποτε γιατί εν πολλά σοβαρό αδίκημα, μέ άδεια, μέ ασφάλεια. Μαθαίνουν μετά ότι ήταν θανατηφόρο το αδίκημα τζιαι 'μολοούν. Καταιγίδα τα σχόλια: Δολοφόνος ο μιτσής, λείπει του η παιδεία, η καλή ανατροφή, δολοφόνος ο παπάς με τον κανακάρην του, δολοφόνος η τροχαία, δολοφόνος ο Δήμος και άλλα πολλά.

Έχασα τζιαι 'γω έναν πολλά δικό μου άνθρωπο σε τροχαίο, ήταν τότε 19. Εν επέθανεν ακαριαία, έμεινε φυτό, το ατύχημα την μέρα των γενεθλίων μου, εκαρτερούσαμεν την να έρτει σπίτι μας. Όταν ανακάλυψαν πως έλειπε κομμάτι που τον εγκεφαλό της τζιαι εν θα επανέρχετουν ποττέ στα νορμάλ μήνες μετά, η ίδιά της η μάνα αποσύνδεσέν την που τα μηχανήματα. Έπρεπεν εγώ - τζιαι λόγο τότε επαγγέλματος- να ανακοινώσω στους δικούς της ότι η κατάσταση ήταν μη αναστρέψιμη. Είδα τον πόνο τζιείντης μάνας που εμπαινόφκαινεν στην εντατική για μήνες, είδα τον φίλο της να καταρρέει στα πόθκια μου, είδα τζιαι τζιείντον παπά που εν εξαναχαμογέλασεν που τότε. Είδα τζιαι το κουράγιο τζιαι τη δύναμη τζιείντης μάνας να βάλει ένα αξιοπρεπές τέλος στη ζωή του παιθκιού της. Είδα τζιαι τον δικό μου πόνο για την απώλειά μου τζιαι πόσο δύσκολο ήταν να κατανοήσω τζιαι να δεχτώ τί έγινε. Ήταν στο αυτοκίνητο του παρέα της, εκάθετουν που πίσω, εφόρεν ζώνη, εμαλακίστηκεν ο οδηγός πάνω στο άππωμα, επουκούππησεν το αυτοκίνητο, εν έπαθεν τίποτε κανένας, η δική μας επήεν. Έφυεν που κοντά μας, εν θα ξανάρτει. Έθελέν το ο μιτσής; Εν το 'θελε. Εν τον είπαμε ποττέ δολοφόνο!

Όπως τζιαι ο μιτσής τούτος. "Μα εκάλυψέν το", "μα άφηκέν τον τζιαμέ να πεθάνει". Πάνω στην απελπισία του ο άνθρωπος, πολλά μπορεί να κάμει! Τζιαι τζιείνος τζιαι ο τζιύρης του. Τζιαι αν δεν το εκαλύφκαν, το κακό έγινε, εμπόρεν να επεθάνισκεν στα shιέρκα του, μπορεί να ήταν ακαριαίο. Εκάμαν το σωστό μετά τζιαι εννα τιμωρηθούν. Ναί, φταίει ο μιτσής, εβούραν, επαρανόμησεν, εν είshιεν πείρα, ήταν ανεύθυνος, ήταν βλάκας. Πολλά πιθανόν να φταίει τζιαι ο παπάς του που του έδωκεν το αυτοκίνητο ή με κάποιον τρόπο έπιαν του το ο μιτσής. Μπορεί τζιαι να μεν τον ανάγιωσεν σωστά, μπορεί τζιαι να τον ανάγιωσεν καθώς πρέπει. Μπορεί να μεν ήταν εις γνώσην του. Μπορεί τζιαι 'να ταν τζιαι τούτη η κακιά στιγμή, σε συνδυασμό κάποιου παράγοντα, όποιου τζιαι να ήταν. Το κοπελλούιν επέθανεν, τζιαμέ χαμέ, μες τα αίματά του. Έθελέν το ο μιτσής να τον σκοτώσει; Σκέφτου πως θα ζεί με τούτο για μια ζωή, πως εσκότωσεν πλάσμα άθελά του, αλλά εσκότωσεν. Σκέφτου πόσα ψυχολογικά έshιει τζιαι θα έshιει. Τωρά σκέφτου τζιείντην μάνα, τζιείντον πατέρα, τους συγγενείς, τζιείντην κοπέλλα. Ο πόνος αμα χάνεις κάποιον δικό σου έτσι ξαφνικά, που το πούποτε τζιαι χωρίς λάθος δικόν του εν περιγράφεται....... Εν κάτι που εν ξεπερνιέται ποττέ! Μα ποττέ!Τωρά σκέφτου πόσον αθκιασερός είσαι που παίρνεις θέση σε έτσι πράματα στο φατσοβιβλίο τζιαι κρίνεις τζιαι πολοάσαι τζιαι κάμνεις ότι τα ξέρεις ούλλα.  Τωρά σκέφτου να οδηγάς καλλύττερα τζιαι πιο υπεύθυνα, να μεν μαλακίζεσαι στους δρόμους τζιαι σταμάτα τα κατηγορώ τζιαι να εξαγριώνεσαι τζιαι να σε πνιεί η αδικία. Εν πρέπει να γίνει ο χαττάς για να ευαισθητοποιηθείς. Εμπόρεν να ήσουν εσύ ή εγώ, ή κάποιος που αγαπάς στην θέση κάποιου που τους θκυό: θύτης ή θύμα. Κάμε εικόναν φίλε μου. Αρέσκει σου; Εφήυραμεν τα μέσα μεταφοράς για δικήν μας ευκολίαν τζιαι άνεσην. Όμως, υπάρχει μεγαλλύττερη πιθανότητα να ττουμπάρεις με αυτοκίνητο τζιαι μοτόραν, παρά να ππέσει το αεροπλάνο που είσαι μέσα - βέβαια τούτον εν σχετικό με τα τελευταία αεροπορικά που έχουμεν.  Τζιαι τες παραπάνω φορές, ευθύνεται ο ανθρώπινος παράγοντας: ο χαρακτήρας, η παιδεία (που εν σχετική τζιαι τούτη, γιατί ένας αμόρφωτος μπορεί να είναι εξαιρετικός οδηγός ή ένας που δεν έχει μια α' παιδεία και πείρα να μην κατανοεί κάποιους κανόνες οδήγησης), η απροσεξία της κακιάς στιγμής, η ταχύτητα, το ποτό, κακά οδικά έργα, κατάρρευση της αστυνόμευσης, οδικής τάξης, νόμων κλπ λόγω κακιάς λειτουργίας του κρατικού συστήματος που το ορίζουν άνθρωποι, κου λουπού φίλτατε. Λίγα ήταν τα ατυχήματα που προκλήθηκαν από μηχανικούς λόγους (που πίσω πάλε ήταν άνθρωποι) ή που φυσικά φαινόμενα τζιαι γαμώ την κακτοσύνην! Εν αυτοκίνητο που οδηγάς, όι διαστημόπλοιο, έκαμες τον μουtchιον επιστήμη (αν και είναι μια επιστήμη κι' αυτή, να σου την αναλύσω άλλην ώραν). Τζιαι 'σεις κύρια όργανά μου μέσα, κάμνετε τη δουλειά σας, σάζετε τα φώτα τροχαίας, τους δρόμους, τες λακκούφες, όι μόνο να κόφκεται πικεττούθκια. 

Αλλά φίλε μου, ττου σαμ απ, πέραν των άλλων παραγόντων: ο τρόπος που οδηγάς ορίζει τον χαρακτήρα σου! Σάσε λλίον τον εαυτό σου, δε μια φορά μέσα σου τζιαι άμα σάσεις το μέσα σου, εννα σάσεις τζιαι το οδήγημά σου τζιαι κατά συνέπειαν τζι'άλλα πολλά! Μεν γίνεσαι οφθαλμός αντι οδόντος, "να σκοτώσουμε τους παραβάτες", "εν δολοφόνοι", ιδίως όταν πρόκειται για ατύχημα. Αν τζιαι αν εκάμναμεν στους παραβάτες ό,τι εκάμαν, μπορεί να ήταν καλή ιδέα να ποκαθαρίσει τουτος ο τόπος τζιαι να παραδειγματιζόμαστε οι υπόλοιποι με το shεshόν να μεν κάμουμεν καμιά μαλακία, για να μεν μας ησκοτώσουν.......  Μούλλικο σύστημα που μας αξίζει......... 
Τωρά, τζιείνοι που εσκοτώσαν πλάσμα που αμέλεια ή επιμέλεια τζιαι χουμίζουνται στες φυλακές ή ένιωσαν απόλαυση - γιατί ακουσαμέν τα τζιαι τούτα - δικαιούσαι να τους τσιλλήσεις όπως ετσιλλήσαν τζιείνοι τζιαι με ξερογύρισμα! Γιατί τα ψυχιατρεία εν για τζιείνους που εχάσαν κάποιες πατηθκιές, όι για δολοφόνους!!!

Με εκτίμηση,
Τριολούιν kinder surprise!


11 comments:

Beatrix Kiddo said...

εξαιρετικό

Beatrix Kiddo said...

εξαιρετικό

Moonlight said...

Τούτο το kinder surprise εν ξέρω πώς να το ερμηνεύσω.
Εν είδα ποτούτα τα σχόλια και πολύ χαίρομαι πάντως. Μπερδεύεις νομίζω το θέμα παιδείας με το θέμα εκπαίδευσης, δε το λίο.
Γενικά είμαστε σύμφωνοι. Έτυχε μου και περίπτωση που δεν ετιμωρήθηκε ο άλλος επειδή "ήταν κάποιος" ή μάλλον "γιός κάποιου", τζαι όπως τζαι ο κάποιος πατέρας, έτσι τζαι ο κάποιος υιός εμάθαν να ζουν χωρίς συνέπειες στις πράξεις τους και χωρίς τύψεις. Μέσα μου λαλώ έννα τα βρουν που αλλού, ίσως σε μια άλλη ζωή, αλλά εν γίνεται να πεθαίνει κόσμος τζαι να μεν πληρώνεις ούτε καν με τις τύψεις σου ή το άγχος σου.

Triolouin said...

Moonlight: Παιδεία = εκπαίδευση, μόρφωση, οικογενειακή και κοινωνική ανατροφή, γνώσεις, δεξιότητες, μια χαρά γνωρίζω τον όρο, εκτός αν κάμνουν λάθος τζιαι τα λεξικά. Κατα τ'άλλα, καλά! :-) Έτσι άνθρωποι τζιαι 'γω πιστεύκω εννα τα έβρουν ούλλα μπροστά τους κάποτε!

Amadruada Karua said...

Simfono se oulla re Trioloudin m

Triolouin said...

:-)

Moonlight said...

Νοπ, ίσως να είμαι εγώ που το διαβάζω χαμένη μες στις σκέψεις μου.
Εν έχει σημασία έτσι κι αλλιώς. Συμφωνούμε νομίζω. :p

Mademoiselle Hyde said...

Να σου πω μιαν ιστορια... κάποτε εκαμνα παρεά με κατι παιθκιά μοτορτζίες. Καλους μοτορτζιες τονίζω. Ήταν ουλλοι τους πελλοί με την καλή έννοια. Μες την παρέα είχεν κι ένα παιδί πολλά συνεσταλμένο και ντροπαλό. Μάλιστα τούτος εν έφκενε πας σε μοτόρα. Όπου επηένναμεν έρκετουν με το αυτοκίνητο του. Ερώτησα τζιαι γω ένα που τους πελλους μα ήνταλος τζιαι "παρασύρετε" το το παιδίν τζιαι κάμνει παρέα με σας τους πελλους. Τζιαι λαλεί μου τούτος κάποτε ήταν πιο πελλός που μας. Δυστυχως μια κακιά στιγμή τζιαι ουλλοι τούτοι οι παράγοντες που λαλείς τζιαι συ στο ποστ ετύχαν τζιαι εχτύπησε με τη μοτόρα μια κοπέλα τζιαι άφηκεν την παράλυτη. Που τότε εν ήταν ποττέ ο ίδιος. Σημείωσε ότι με την κοπέλα εδιατηρούσε επαφή μετά το ατύχημα. Τζιαι καταλήγουμε στο ίδιο συμπέρασμα. Sorry για το ποστ :)

Triolouin said...

Mademoiselle: Δυστυχώς υπάρχουν τζιαι τούτα. Νο sorries, ευχαριστούμε για την ιστορία.

Μούν: Εβύθησά σε; It's ok babe.

ruth_less said...

Συμφωνώ τζ εγώ με όσα έγραψες Τριολουιν μου.
Εγινηκαμε ούλλοι ξερόλες, έτοιμοι να φκαλουμε αποφάσεις τζιαι να καταδικάσουμε τους πάντες.

Όποιος φταίει εννοείται πρέπει να πληρώνει... αλλά τούτο που πετασσουμαστε ούλλοι ίσια πάνω να λιντσάρουμε τον άλλο εν πολλά αιμοβόρο τζιαι φοιτσιαρικο.

Triolouin said...

Ε καλόοοοοο Ρουθούα μου!