Καταρρίπτοντας μύθους

# Μύθος 1: Η σωστή συχνότητα μπάνιου

Έξυπνος: 
- Τριολούιν, πού πάεις μυρωδάτο, κουνιστό και λυγερό; Εν ηξέρεις ότι εφκύκαν έρευνες ότι εν πρέπει να κάμνουμεν μπάνιο κάθε μέρα;
Τριολούιν: 
- WTF??? Εσύ έξερες πως τούντες έρευνες εκάμαν τες σε πιο παγερά και κρυόκωλα κλίματα, όπου ο ήλιος εν σου κρούζει την πέτσα, εν δρώνεις τζιαι ξιδρώνεις, εν παράγεις αναράες τζιαι το ττόζιν που τες σκόνες εν κάθεται πάνω σου να παίξετε πηλά;
Έξυπνος: - ..................................

# Μύθος 2: Η υπερβολική έκθεση στον ήλιο είναι οκ

Τριολούιν φεύγονατς από αεροδρόμιο Παγοχώρας:
 - Μα επήαινες θάλασσα δαμέσα;
Φτανάτζιν φοιτήτηρια, που κάθεται δίπλα μου στο αεροπλάνο:
 - Ε, όι έκαμα σολάριουμ. Εντα να πάω πίσω Κύπρο τζιαι ούλλες μου οι φίλες να εν μαυρισμένες τζιαι 'γω όι;
Τριολούιν: - ..........................
Φτανάτζιν: - Εντα πού'σαι ακόμα που πάμε θάλασσα..... Καθούμαστε με τες ώρες με το λάδι τζιαι μαυρίζουμεν τέλεια, ώσπου να ξιπετσιστούμε. Κάμνω χάζιν που άμα κάμνω μπάνιο ππέφτουν πετσούες!
Τριολούιν: - Καύλα...τί να σου πώ! Τηανίζεστε δηλαδή!
Φτανάτζιν: - Αν δεν ξιπετσιστείς εν μαυρίζεις! Φυσικά τωρά, έκαμα σολάριουμ, οπόταν εν με κόφτει.
Τριολούιν: - Εν επικίνδυνα τούτα.
Φτανάτζιν: - Όι, καθόλου. Ο οργανισμός χρειάζεται υπεριώδη ακτινοβολία για να πιάσει βιταμίνες. Μάλιστα, έρευνες είπαν ότι ο ήλιος σου φτιάχνει τη διάθεση! Βιταμίνη D.
Τριολούιν: - Έρευνες είπαν να μεν είσαι σσώκλειστη να μεν σου διά ο ήλιος δείν, να γίνεις βρυκόλακας, αλλά όπως σε ούλλα τα πράματα: παν μέτρον άριστον! Το να τηανίζεσαι μες την λαλλάραν, πέραν που τα εγκαύματα τζιαι το ξιπέτσισμα του μιshιαρού, αυξάνεις τους κινδύνους για καρκίνο, δερματοπάθειες συν του ότι τηανίζεται τζιαι ο νούς σου!
Φτανάτζιν: - .........................................................................................................
Τριολούιν: - Ε, εννοώ ζαλάδες, αφυδάτωση, ναυτία, κομμάραν, ηλίασην, φτανομάραν ......
Φτανάτζιν: - Ααααα!
Τριολούιν: - Άκκα την καλά! ...

Μύθος 3: Χωρκάτικον ένει (Χιλιοειπωμένα)

Τζιαι κανεί με τους ηλίθιους διαλόγους δηλαδή .... Χωρκάτικον έναιν ο άνθρωπος που εν που το χωρκό, μιλά "χωριάτικα" = την προφορά του χωρκού του, τζιαι διά μες τες λαξshιές τζιαι μες τα ακάμωτα με τη διπλοκαμπινιάν, αφού χρειάζεται το κάρο για τη δουλειά του τζιαι όι για να κάμνει τον όμορφο μες τις Μακαρείου ... Ούτε να φκαίνει έξω κάποιος με τα κοττοπαττέλονα τζιαι τες παντόφλες τζιαι να μεν στολίζεται σαν το χριστουγεννιάτικο δέντρο. Χωρκάτικον εν η άξεστή σου συμπεριφορά, π.χ. να καρτερούν οι άλλοι μαννοί στη σειρά να μπουν στο Σατιρικόν να δουν την παράσταση των φοιτητών τζιαι 'συ να ρέσσεις ομπρός τους, να τους πιάνεις τη σειρά τζιαι να διάς μέσα, κυράτσες αππωμένες και άξεστες. 

Χωρκάτικα εν τα αποτυχυμένα - ντζελλωμένα νύshια σας, που εν θκυό μέτρα τζιαι εν λεοπάρταλα με στρασούθκια τζιαι παν ασορτί με την τσέντα σας. Εν παν να ένει όπως θέλετε τζιαι γουστάρετε  - εγώ εν τζιαι - εν τζιαι κρίνεστε για το έξω, αλλά επ'ευκαιρίας ο συνδυασμος σκοτώνει! 

Χωρκάτικον ένει να 'σαι νεόπλουτος, να ντύνεσαι στην τρίχα, να κρατάς ακριβόν αυτοκίνητο τζιαι να μεν ηξέρεις να συμπεριφερτείς, ανοίεις το στόμα σου τζιαι φκαίνουν βορτάτζιοι, να μεν έshιεις παιδείαν, μόρφωση, ήθος τζιαι στύλ, τουλάχιστον να υποστηρίζεις την εικόνα που θέλεις να δείχνεις προς τα έξω. 

Χωρκάτικον ένει να την αντινάσσεις με την ακριβότατη σου τσέντα - ενώ εν έshιεις να φάεις - καταλάθος σε κάποιον, εμένα ας πούμεν ή εσένα καλέ μου αναγνώστη, να ψηλώνεις την κκελλέ σου για να δεις τον άλλον τζιαι να απαξιάς να πείς ένα "συγνώμη" τζιαι να το παίζεις υπεράνω, να νευριάζεις τζιαι πουπάνω, ενώ αν σε πατήσει ο άλλος, εγώ ας πούμεν ή εσύ καλέ μου αναγνώστη, εννα την φυτέψεις οχτώ μέτρα κάτω που τη γη. 

Χωρκάτικον έναινει αλλά παιδεραστία, να είσαι πάνω που 40, να απλώθεις στην παραλία σαν τον θαλάσσιο ελέφαντα, να έshιεις την ΚΕΟ πάνω στη σκεμπέ τζιαι να συναγλείφεσαι τζιαι να πορνοσχολιάζεις δυνατά για τα 12χρονα μέχρι 15χρονα μωρά που πιtchιαλίζουν - οκ τζιαι για ό,τι άλλο κινείται ομπρός σου - μάλιστα να εν τζιαι η γεναίκα σου με τα κοπελλούθκια σου τζιαμέ παράυρα. Θέλω να σε παίξω με το αεροβόλον, πρώτα την ΚΕΟ σου τζιαι μετά τη σκεμπέ σου τζιαι μετά την...

Γι'αυτόν μεν ξανακούσω για χωρκατιλλίκκια, χώρκατους τζιαι ξέρω 'γω!

Θέκκιου, πάπαϊ!

With love always,
Τριολούιν The Mythbastard!

Όσο ζεις, να μαθαίνεις πως να ζεις!

                                                       

Αγαπητέ μου ημερολόγιε,

Ξέρεις πως η πυγολαμπίδα ήταν κάποτε ένα απλό ζωύφιο, μέχρι την εσχάτη εκείνη μέρα που ρώταγε επίμονα το Θεό: "Πού να βάλω τη λάμπα;"

Ξέρεις επίσης πως το αντίθετο του αβοκάντο είναι το ... αβοξανασκέψου το;

Τούντες μέρες, που λαλείς εμπέδωσα τα πιο πάνω καλά, σαν έτρωα το άγευστο αυτό φρουτο-λαχανικό, που εν καταλάβω ακόμα αν μ'αρέσκει.

Όπως ξέρεις, πάντα βουρώ πολλά πράματα μαζί ταυτόχρονα. Πάντα ούλλα συμβαίνουν μου ταυτόχρονα, άμπα τζιαι εν τριολιστώ - έντα έχουμε το χαϊδευτικό εννα μου πείς. Σωστός! Με κάποιο σατανεμένο τρόπο καταφέρνω τα πάντα - πάλε καλά να λαλείς, άηστες επιπτώσεις, εν δευτερεύουσες. Τουλάχιστον, θυμικό: ακμαιότατον ή έτσι δείχνω.

Είμαι πολλά κοινωνικόν ζώον άμα θέλω τζιαι τούτο επλήρωνά το ακριβά, ακόμα τζιαι τωρά. Να σου περιγράψω μιαν απλήν Κυριακήν ας πούμε: Γάμοι, βαφτίshια, events, projects, οικογενειακά προβλήματα, χούλλα μαζί, τηλέφωνα να φακκούν που φίλους που ξέρουν ότι πνίεσαι - έδωκες αναφοράν που πριν ας πούμε - αλλά όι, θέλουν κουβέντα ή να θέλουν να σου βάλουν στο τηλέφωνο την βαφτιστιτζιά σου να σου μιλήσει μες τον χαλασμό του κόσμου, για να σε πει "Τατά"! Τζιαι μετά: Πάλε Δευτέρα;;; Καταντά γελοίο!

Θκίαλος, θκίαλος, αλλά η ψυshιή μου εν ευαίσθητη, γαμώ την κόλασή μου μέσα. Πληγώνουμαι εύκολα μες την καφρίλλα μου, όπως πολλοί με αποκαλούν. Κάφρισσα; Κάφρισσα φίλε μου. Ως τζιαμέ που βλέπει ο καθένας! Τζιαι lucky cactus, the story of my life! Μαραζώνω εύκολα με διάφορα, ιδίως για τις εμπειρίες που ζω καθημερινά στες δουλειές τζιαι στη ζωή μου. Εν θέμα επιλογών όμως, εν θέμα mentality, στόχων, εν θέμα προορισμού, ψυshιής. Κάποιος πρέπει να το κάμει, ένναιν; Λούννουμαί τα καθημερινά, no problem!

By the way εν τζιαι είπα σου, εβάφτισα τζιαι τον μικρόν Ομονοιάτη: Τραγική εμπειρία! Τίποτε, μα τίποτε εν με ελυπήθηκεν ο κατζιάρης. Ξέρω ότι εν βάσανο να σε βαφτίζουν, αλλά όι τζιαι έτσι! Ετσιρίλλαν μόλις εφκύκεν που την κολυμβήθρα, γιατί ο μαλάκας ο πάτερ - ναί είσαι μαλάκας ρε- έλουσεν του το λάδι που πάνω, κανονικά, σαννα τζιαι κάμνει σαλάτα  με αβοκάντο για 200 νοματούς. Που το αγκανητόν εν εμπορούσα να συγκεντρωθώ τζιαι να κάμω βασικά πράματα. Τζιαι ο μαλάκας ετέλειωσεν το όλο βασανηστήριον μέσα σε 20λεπτά τζιαι εν επρολάμβαινα. Τζιαι εθύμωνέν μου συνέχεια τζιαι άκουεν τον ο κόσμος. Ο μικρός κατζιάρης Ομονοιάτης που το κλάμαν, εμελάνιασεν τζιαι ξαφνικά εσταμάτησεν να αναπνέει για αρκετά δευτερόλεπτα. Ήταν η στιγμή που εσταμάτησε να ακούεται τζιαι η στιγμή που ήταν να πεθάνω τζιαμέ, μες την εκκληshιάν. Όι τζιαι τίποτε άλλο, αλλά να πεθάνω μες την εκκληshιάν;;; Τζιαι ο μαλάκας να φωνάζει να τελειώνω, γιατί είshιεν τζι' άλλην βάφτιση μετά.  Αφού εποφύρτην, έπιαν τον η μάνα του τζιαι προφανώς εν ήταν happy με τα skills μου. Ούτε το shιέριν εν μου εφίλησεν. Τα 110 ευρωπουλάκια τα πήρε όμως ο πατήρ του Θεού, με το σχόλιο: "Εν πειράζει, τουλάχιστον εννα έshιει όμορφη νούννα το μωρό" τζιαι εθώρεν το παπαδοπαίδιν του που ήταν νεω-κοράκι. Σίουρα για παπαθκιάν εν με κάμνεις με καμία πουτάνα ρε σκατοπάτερ. Ούτε καν για καντηλανάφτισσα. Επήεν ο θκιάλος στην εκκληshιάν τζιαι εκόλασεν τα Άγια; Αγία είμαι εγώ! Τελεία και ξικαύλα! Έπαιξεν τζιαι το κινητό του σαν εβάφτιζεν τζιαι εβούρησεν μες το ιερόν να το απαντήσει, να το πούμε τζιαι τούτο! Ουξτ ...Paradise Lost.... ουξτ! Στο κέντρο δε, ούλλα επηαίναν ανάποδα. Λάθος τραπέζια, εδιαλύσαν μας την τούρτα, εφέραν μας φαημένο ένα γλυκό, εχρεώσαν μας παραπάνω ... τζιαι ο μικρός Ομονοιάτης να χαχανίζει! Tragic λαλώ σου! Νever again! Βάζω στοπ.

Τούντες μέρες, αρκώ να πηαίνω δουλειά τζιαι αγχώνουμαι πολλά. Ο χρόνος εν σαν το string το βρατζίν, πίσω εν έshιει! Δεν βαριέσαι, πληρώννουμε παραπάνω άμα πάω πιο γλήορα; Αλλά να σε πιάσει το χαλάζιν τζιαι τα shιόνια μες το κατακαλότζιαιρον, να μπηκτεί η άλλη τζιαι να γίνεται της πουτάνας το κιγκλίδωμα, να μεν θωρείς να κλάσεις τζιαι να σε πιάνουν non stop τηλέφωνα;

Επέταξα το κινητό μου κάπου μες το σπίτι μετά. Για μια μέρα να μεν υπάρχω. Εξανάπιασα το που χαμέ μετά που μιαν ημέρα. Ήταν σπασμένη η οθόνη. Ωραία, τωρά εν ακούω. Μίλα εσύ! 

Εμένα οι φίλοι μου είναι ....... μαύρα πουλιά - κοράζινοι. Εμένα τα νεύρα μου είναι ....σύρματα τεντωμένα. Εν ευλογία να έshιεις πολλούς καλούς φίλους, μακάρι οι 3 να εν νόρμαλ όμως, άκου με εντα που σου λαλώ! Νευριάζουν σε, αλλά εν τζιαμέ πάντα για σένα άμα τους χρειαστείς! Άρα σκάσε! Εν ευλογία να έshιεις δουλειές τζιαι να επιβιώνεις στες μέρες μας, μακάρι να μεν ήταν δύσκολος ο τρόπος ζωής μου/σου/μας. Εν μπορείς να τα έshιεις ούλλα, ευχαριστώ να λαλείς τζιαι να σκάζεις! Λαλώ ευχαριστώ κάθε μέρα ... Σκάζω! Τεντώνομαι με το ένα shιέρι ψηλά, ποττέ εν ηξέρεις, μπορεί μια μέρα να γίνω σούπερ ήρωας! Εκοπήκαν μου τα φτερά τούντες μέρες. Αλλά επειδή μεγαλώνω, μεγαλώνουν τζιαι τα τζιέρρατά μου. Καμία απώλεια. Αρτημελής!

Άρα θα το αβοξανασκέφτουμαι πάντα. Όσο για τον Θεό: Ρωτώ τον συνέχεια που να βάλω τη λάμπα, αλλά είπεν μου έβαλά την που τζιαιρό τζιαμέ που ξέρω αυτόχειρα, γιαυτό συνεχίζω να λάμπω ασταμάτητα! Όπως την ατάκα: "Θέλω κάποιον να με ερωτευτεί για το χιούμορ μου, αλλά δυστυχώς έχω ωραίο κώλο!".

Τύποι Κυπραίας Γυναίκας

Γυναίκες πολλές, πάρα πολλές,
μα για κάποιους ποτέ δεν είναι αρκετές ...

Φίλε μου, που μου παραπονιέσαι ότι εν ηβρίσκεις γεναίκα,
Σήμερα αποφάσισα να σε βοηθήσω. Η αλήθκεια στην Κύπρο, αναλογούν 3 γεναίτζιες σε κάθε άντρα. Πασά μου εσύ! Σου είπα πολλές φορές άλλο το πήδημα και άλλο η σχέση. Άλλο η σχέση και άλλο ο γάμος και τα συναφή. Επίσης, σου είπα πολλές φορές σταμάτα να αναλογίζεσαι παλιές μνημονιακές σχέσεις που ετελειώσαν, δεν έχει λάθος και σωστό, έχει ΕΠΙΛΟΓΕΣ. Όπως στρώσεις τζιοιμάσαι. Που λαλείς, κάθε κυπριακή στερεότυπη παρέα έshιει τις εξείς τύπισσες. Κάμε την επιλογή σου:

Η ΑΠΠΩΜΕΝΗ : Τίγκα στην τρίχα πελλέ μου. Βυζί σιλικονάτο - συνήθως, μπορεί τζιαι πιππόshιλα (με σιλοκόνη συνήθως και όχι φυσικά). Δουλεύκει, αλλά έχει μια τάση να διασκεδάζει τρελλά με τα λεφτά του μπαμπά. Καλό αυτοκίνητο, συνήθως κάπριο ρε κάπρε.
Χόμπι: Τί εν τούτο; Ασχολίες: Δουλειά, καφές σε όλα τα αστικά cafe, Facebook, Instagram και selfies, αισθητικός, κομμωτήριο, βόλτες με το αυτοκίνητο κάτω Λευκωσία, "hello??? shopping (!!!)", να μιλά με τες φίλες της στο τηλέφωνο, κοτσομπολιό, να θκιαβάζει Cosmo, clubbing, τάισμα χυλοπίττας στους χώρκατους.
Όνειρο: Αφού παίξει καλά-καλά, να βρεί τον άντρα των ονείρων της τζιαι να τον παντρευτεί: Έναν ομορφο, έξυπνο, γυμνασμένον λεφτά ... ώσπου να φάει τα μούτρα της τζιαι να πεί: "Εν καλοί τζιαι οι χώρκατοι"!
Hint: Αν πετύχεις έτσι κελεπούρι, έναν εν το σίουρο: εννα έshιει προίκα!

Η SEX BOMB: Στύλ: όι απαραίτητα,  αυτοπεποίθηση, τσαχπινιά και νάζι, σεξ απίλ, συνήθως ξέκωλα και ξώβυζα ή απλά ό,τι τζι' αν βάλει εκπέμπει σεξ. Εν όμορφη, περιποιημένη ... πέραν του σεξ όμως, εν ηξέρω τί παίζει. Μπορεί να εν super γκόμενα τζιαι να έshιετε shίλια κοινά τζιαι άλλα τόσα να ανακαλύψεις, εκτός από το τί έμεινε να καλύψει το βαθύ ντεκολτέ, μπορεί να εν τζιαι πιο φτανή τζιαι που την πιο πάνω. Εν kinder surprise δικιέ μου, τζόγος!

H EΞΩΛΗΣ ΚΑΙ ...ΠΡΟΩΛΗΣ: Πάει με ό,τι κινείται. Ε, όι τζιαι έτσι, εντάξει! Να την πούμε ... χαλαρών ηθών, έχει ή είχεν πολλούς ερωτικούς συντρόφους ταυτόχρονα. Εν σημαίνει έναιν επιλεκτική. Εν κακό; Κοίτα, εαν δεν προκαλεί με την κάθε της κίνηση τζιαι αν δεν προσελκύει βιαστές ή serial killers, δεν σε προσβάλλει ή προσβάλλεται μόνη της, πχ: εαν δεν φορεί τη ζώνη για φούστα τζιαι λείπει της ο στύλλος, αν δεν επήεν με τον αρφό σου, τον παπά σου ή τον καλλύττερό σου φίλο τζιαι αν δεν θα σε κολλήσει κανένα αφροδιασιακό: Καλά .... στέφανα! Ή απλά, πήδα κι εσύ αν δεν ανακαtchιάς, λούχου (καλά, με μπετατίν) τζιαι χάθου!

Μrs ROBINSON: Μεγάλη σε ηλικία ή φακκά σου τουλάχιστον 15 με 20 χρονάκια. Κραθκιέται καλά όμως, που ούλλες τες απόψεις. Παντρεμένη, διαζευμένη, shηράτη, εν μας απασχολεί.  Έμπειρη, σέξυ τζιαι όποιος αντέξει. Πώς αλλιώς να σου το πώ; Τσουτσουνοπνίχτρα με στύλ, όρεξη για περιπέτειες και σεξ απίλ ρε. Τύφλα να 'χουν οι 20χρονες μπροστά της. Αν έshιει τζιαι τίποτε να σου αφήκει πριν τα τινάξει, ακόμα καλλύττερα!

Η ΦΑΤΑ-ΟΥΛΛΑ: Εν ούλλα πληθωρικά πάνω της, παραπάνω η όρεξή της. Εν loud τζιαι παsh...ιαμούα, το κόζιν της παρέας. Εν έξω καρκιάς τζιαι γελά με την ψυshιήν της. Με τίποτε εν ευχαριστιέται όμως, ούτε αν σε τυλίξει σαν το κουπέπι τζιαι καταπιεί σε. Το ένα ξινίζει της, το άλλο βρωμεί της, ξεζουμίζει σε ούλλον κανονικά. Ακόμα τζιαι να την παντρευτείς, θα πλησιάζεις την τελειότητα! Μην σε ξεγελούν τα μεγάλα.... μάτια της, τα λυτά της μαλλιά, δεν υπάρχουν άγγελοι σου λέω, έφαεν προψές τον τελευταίον. Εν συμφέρει ρε, εκτός αν την ηβρίσκεις!
Hint: Έχε φουσκωμένο ... το πορτοφόλι σου και παίρνε βιταμίνες! Πού θα πάει; Κάποιος θα υπάρχει που θα βρεί τα κουμπιά της. Μπορεί τζιαι να σου δια pocket money ο πεθερός, ξέρει τζιείνος!

H Μiss FAMILIA: Η γυναίκα που μιtcιά εφαίνετουν τί έθελε στη ζωήν της:  τη σταθερότητα, έναν άντρα για να κατασταλάξει και να φτιάξει οικογένεια. Γεννημένη σύζυγος και μάνα. Όπως τες μισές συμμαθήτριές μας ρε. Αγαπούλλες συνέχεια, "ούχχου σου" - μπούχου σου "χαλλουμάκι μου". Θέλει σε εσένα τον ίδιο όπως είσαι, ναί ρε, με τη σκεμπέ, θέλει να κάμετε πουρέκκια. Θέλει τον σπόρο σου πριν κουφάνει, να κάμετε παιδάκια, να ζήσετε ευτυχισμένα στο σπιτάκι σας, να έχετε ζωάκια, σκυλάκια και γατάκια, κήπο, τη ρουτίνα σας, να σ'έχει κορώνα στο δακτυλάκι της, να σε φροντίζει, να στα έχει όλα έτοιμα - έτσι λαλεί στην αρχή, αν είσαι πολλά γάρος εν θα αντέξει όμως. Ε, τί άλλο θέλεις;

Η ΕΝ ΦΑΚΚΩ ΠΕΝΙΑ: Ούλλα στα αρχίδια της κι αυτής, Παλαμάς Κωστής! Λούφα και παραλλαγή δικιέ μου. Εν πάντα πναστή, άνετη τζιαι cool. Συνήθως (όι πάντα) χίππικο στυλάκι, κουλτουριάρα, δημιουργική, είναι σαν να μπαίνει η άνοιξη, μια ανεράδα, το ξωτικό, το αερικό! Ονειροπόλα, ακατάπευστα ρομαντική, φιλοσοφέξ τζιαι έξυπνη γκόμενα. Δεκτική πολλά στο φλέρτ, αρέσκει τζιαι αρέσκει της. Φιλόζωη, πολλά πιθανόν να παίρνει τζιαι τον shύλο της τον άλουρο πάντα και παντού μαζί της. Εν το τυπούιν που εννα κάθεται χαμέ, ντρουμ ντρουμ ντρουμ τα βραshιόλια της τζιαι τα δαχτυλίθκια της βροντούν, καμιά ψιλούα αν βρίσκεται, τσιαρούιν must, κάποτε αβάττα ούλλα (why not?), μπυρούες τζιαι ζιβανόμελα, ρεμπέτικα, παραδοσιακά ή κανένα alternative, εξορμήσεις στη φύση, camping, μάλλον δεν χωράς πουθενά με τα τόσα χόμπι, ησυχούα ή πελλή , όχι απαραίτητα δύσκολη, συχνά χαμογελαστή, πολλά συχνά όμως εν τζιαι λλιο κουκουρούκου, πολλοξιάννει φάτσες, ονόματα, μυαλό, αντικείμενα, πιάνει αναπτήρες τζιαι εν τους επιστρέφει. Λλίο κάφρησσα με τα πιστευω τις τα εναλλακτικά, οικολόγα, χορτοφάγος, όχι στο make-up.  Εν τζιείνη που φωνάζει "κκιλιντζύραν" η αππωμένη. Λαμπερή αν τζιαι άϋπνη, μεγάλος κύκλων φίλων τζιαι παρέων, πάντα στον κόσμο της, "ποιος;" - αυτός 1-0!

WONDER WOMAN: Ανεξάρτητη. Στυλάτη - ξιστυλλάτη ό,τι τζι'αν βάλει εν θεά. Εν πα να ένει ότι στυλ ένει (χίππισσα, ροκκού, κοστουμαρισμένη, ό,τι να 'ναι ή χούλλα μαζί σε ένα), έshιει ένα μοναδικό chικκάτο-smart, λλίο που ούλλα στυλ. 'Ο,τι χρώμα μαλλί τζιαι να κάμει, μακρύ μαλλί, κοντό μαλλί,  βρίσκεις την πάντα όμορφη τζιαι σέξυ. Εργατική, θέλει να πιστεύκει ότι εν καριερίστρια, αλλά μεν της πείς ότι εν έshιει έτσι πράμα στην Κύπρο. Ούλλα κάμνει τα μόνη της. Ξεπερνά ούλλα τα εμπόδια μόνη της. Αλλάσσει μόνη της τες λάμπες του σπιθκιού της, μπορεί τζιαι το λάστιχο του αυτοκινήτου της. Δυναμική, οι άλλες γκόμενες αποκαλούν την "ψυχρή".  Ξέρει που μόδα, κάμνει τζιαι δικήν της άμα λάχει, αλλά εν την απασχολούν τούτα. Ψαγμένη, θκιαβασμένη, ξέρει τα ούλλα. Ξέρει τζιαι που μάππα τζιαι να παίζει τζιαι PlayStation. Εν πάντα αισιόδοξη τζιαι δημιουργική.  Ασχολείτε με shίλια πράματα ταυτόχρονα. Κάμνει φιλανθρωπίες, μπορεί να ασχολείται με τέχνη τζιαι μουσική, με μοτόρες, με ούλλα! Μαϊρεύκει τέλεια, εν μάστρος τζιαι αρtchιάκκισσα, έshιει dark humor, εν έξυπνη - πιο έξυπνη που σένα, αλλά εν το παραδέχεσαι. Εν η cool  φίλη σου, που σου μιλά ίshια τζιαι σταράτα που πάντα έθελες να .... σε μαστιγώσει. Η κρυφή και ένοχη ενδοπαλάμεια παλλινδρόμιση γίνεται για τα θκυό της τα μμάθκια. Εν η γυναίκα που θέλεις να έshιεις για πάντα δίπλα σου ως ερωμένην και αν λάχει να σου διαιωνίσει και τον σπόρο. Σου θυμίζει τη μάνα σου στο πιο σέξυ; Really??? Fuck man! Υou sick mother fuckah!

ΤΟ COOL TO BE A WOMAN: Δεν δείχνει θηλυκή, παίρνεις την πως παίζει τζιαι με την άλλην ομάδα. Περήφανη, εν ασχολείται με την εμφάνισή της πολλά (μαλλιά, νύshια - αφού τρώει τα - και λοιπά) φορμούες πάντα τζιαι παντού. Προσέχει την διατροφή της σπαστικά, αλλά ο καφές εν καφές, με τσιάρον ακόμα καλλύττερα. Συνήθως έshιει τζιαι εμμονές (κυρίως με το φαίν της τζιαι την άθληση). Ξέρει που μάππα, πάει τζιόλας τζιαι που αυτοκίνητα, παίζει τζιαι ηλεκτρονικά παιχνίθκια, κυρίως Pro Evolution τζιαι World of Tanks. Εν η cool, το αντράκι της παρέας. Αρέσκει της η γυμναστική εαν το σπίτι της έναιν το γυμναστήριο, ο κινηματογράφος, η μουσική και άλλα πολλά, μπορείτε να αθληθείτε μαζί αν δεν σε σπάσει που το ξύλο πρώτα .... για να δεί πόσο αντέχεις!

Η ΜΙΖΕΡΙΑ ΣΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ: Κλαψομούννα, τα πάντα είναι μάταια και μαύρα: δουλειά, φίλοι, οικογένεια, εν έshιει γκόμενο, κουρασμένο βλέμμα αγελάδας. Αμέλεια και παραλήψεις, επαναστατικές ιδέες με απραξία,  η αδιάφορη, η ανασφαλής, η κατάθλιψη. Ή κακομάζαλη ένει, ή μουννάρα με υγρά καταθλιπτικά βοϊδίσια ματάκια, ή γκοθού/ντεθού/μετταλλού, που για ούλλα φταίν οι γονιοί της, εσύ που 'σαι άντρας τζιαι το σύστημα.
Hint: Έshιε πάντα μαζί σου κάρτες ψυχολόγου ή ψυχιάτρου να της διάς μιαν κάθε φορά. Εαν δεν κάνει βόλτες στα νεκροταφεία και αν δεν λαμβάνει μέρος σε παγανιστικές εκδηλώσεις, εν σε καλό δρόμο. Μπορεί να είσαι το αποκούμπι της, ο ώμος για να κλάψει, να φάει βίλλον να της περάσει ρε αδερφέ!

ΤΟ ΣΠΑΝΙΟ ΕΙΔΟΣ: Η δεν ανήκω πουθενά. Τούτη εν πολλές κατηγορίες που μόνη της! Παρουσιάζει μίξη χρωμάτων - μερικών ή όλων των πιο πάνω και κάτω χαρακτηριστικών ή και τίποτα απ'όλα αυτά. Ασυμβίβαστη, να την πούμε; Πάντως δεν αντέχει τες ταπέλλες, διαφέρει στο γυναικοπάζαρο και σπάζει τα στερεότυπα. Πού να την μπήξεις; Εν πειράζει, έτσι, για να έshιεις ποικιλίαν. Εν όπως την πίττα σουβλάκια την ενισχυμένη. Είπαμε εν ένα σπάνιο είδος γυνής τζιαι προσπάθα τωρά να φκάλεις άκρη! Το σίουρο: εν θα βαρκέσαι ποττέ! Εν όπως την Μαρία με τα κίτρινα, στο πάρταλο!

Κάμνει τζιαι ακροβατικά άμα λάχει!!

Η ΚΥΡΙΑ ΞΕΡΟΛΑ: Άφηκά την τελευταία, γιατί προσβάλλει το είδος μας. Πρόσεξε βλάκα, γιατί εν το πιο επικίνδυνο είδος γυνής που κυκλοφορά ξαπόλυτο. Εν όμορφη τζιαι ξέρει το, αφού ούλλα ξέρει τα, τί εννοείς; Εν πονηρά έξυπνη ή παίζει το έξυπνη. Πουλά γνώσεις, κουλτούρα, φιλοσοφία τζιαι άλλες αρλούμπες δεξιά τζιαι αριστερά, λες τζιαι μόνο τζιείνη εσπούδασεν στον κόσμον ούλλον. Μπαίνει αμέσως σε επίθεση, απόκρουση και αντεπίθεση, σε όλες τις συζητήσεις, εκτός αν αποφασίσει πως δεν αξίζει τον κόπο να σπαταλίσει το σάλιο της με κοινούς θνητούς. Εν νάρκισσος, με βούλλα. Θα σε εκμεταλλευτεί ώσπου να πετύχει τα θέλω της τζιαι μετά θα αποτελείς μόνο αυτό που δεν θέλει να ξέρει.
Hint: Μακριά, μεν προσπαθήσεις καν. Εκτός αν έshιεις complex τζιαι νιώθεις σημαντικός δίπλα της, ως πιστό σκυλάκι. Κοινώς: μαζόχας!

Μετά που μιαν εκτενέστατη ανασκόπηση εκ των έσσω, τί εννοείς τελικά εν ηξέρεις τί θέλεις;;; Σοβαρομιλάς;

Στην τελική, όπου τζιαι να δώκεις: αν κάμνει πίππες κράτα την!
Άτε, γιατί ενευρίασές με!

Πάσχα των Ελλήνων Πάσχα

Πιστεύω πως η πιο metal γιορτή της χριστιανοσύνης είναι πολύ metal, πιο metal δεν γίνεται!

Αγαπητέ μου τράουλλε (εν χαϊδευτικόν ολάν!) , σεβασμιώτατε και μακαριώτατε προκαθήμενε επικεφαλή και πάσης  Εκκλησίας Κύπρου, Αρχιεπίσκοπε!
Πριν να με αφορίσεις και επίσημα, δεν το λέω αυτό για να σου πάω κόντρα, παρ'όλα τα λεγόμενά σου ψες σε εκπομπή, που δεν επιστεύκαν τα αυτιά μου τί άκουαν:You know man, που είπες: ό,τι θέλεις κάμνεις με λλία λόγια, γιατί είσαι ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου! Never mind, να σου το αναλύσω δια ταύτα:

Σταύρωση, μαστιγώματα, blood, θάνατος, επιτάφειος τζιαι ψαλμωδίες θανάτου, raising from the deads, walking as a ghost, spirit, immortality, life after death ...... Και συνεχίζω με το celebration - festivity! Η ιεροτελεστία της Ανάστασης: Πάμε με λαμπάδες στην εκκληshιάν τζιαι ψάλλουμεν γεμάτοι συγκίνηση. Ανάφκουμεν λαμπρατζιά τζιαι κρούζουμεν ομοίωμα του Ιούδα, όπως εκρούζαν τες μάγισσες στο Μαισαίωνα. Θυσιάζουμεν αμνούς του Θεού προς τιμήν της Ανάστασης τζιαι της τζοιλιάς μας: σφάζουμεν αρνιά, τα σουβλίζουμεν από την κωλοτρυπίδα μέχρι την κκελλέ, ψήνουμέν τα στη φωθκιά αργά τζιαι βασανιστικά (για μας εννοείται) τζιαι τα τρώμεν - oh yeah man - με τσακρίν μπυρούαν ή ζιβάναν. Κάμνουμεν κοκορέτσι! Ξανασφάζουμεν ένα ζώον, καταπροτίμησιν αμνοερίφιον. Μετά την αιματοχυσία, ξετζοιλιάζουμέν το τζιαι φκάλλουμεν τα έντερά του. Πιεζουμέν τα να φκούν ούλλα τα σκατά που μέσα. Πιάννουμεν άλλην σούβλα τζιαι καρφώνουμεν ένα-ένα τα εντόσθια του αμνού. Πλυννισκούμαστεν που τα αίματα, πασαλείφκουμέν το με μυρωδικά μπαχαρικά να φύει η βρώμα, καθίσκουμέν το στη φωθκιά της φουκούς τζιαι τσιμπουρούμεν που πάνω ώσπου να ψηθεί, πίνοντας μπύραν ή ζιβάναν. Πιάνουμεν τα μωρά των κοτοπουλακίων, χογλάζουμεν τα τζιαι μετά βάφουμέν τα κόtchινο στο χρώμα του αίματος ή τζιαι με ποικιλία. Ε, θέλεις τζιάλλα; Εν τζιαι διαφωνώ με τα έθιμα τζιαι τες παραδόσεις μας, μα τον Τζάκ τον Αντεροβγάλτη! Πίστεψέ με γουστάρω τρελλά Πάσχα! Αλλά θα συμφωνήσεις μαζί μου έναιν;
Happy bloody Easter goat - skulled man! Ακόμα τζιαι το χαϊδευτικό σου παραπέμπει σε dark καταστάσεις. Χιχι. Οκ man, μεν τριολίζεσαι, τούτο εν δουλειά δική μου!

Φιλούθκια,
Η σέξυ Τριολίνα σου!

Ππι Ες: Μεν καρτεράς να shιύψω, έδωκες μου άφεσιν αμαρτιών αν δεν θυμάσαι, στην πρώτη μου εικαστική επιμέλεια - (εκάμαμέν το τζιαι τούτο, ναί, έμεινεν να πουλήσουμεν κώλον) - που σε έπιασεν ο χαττάς με τη Μαρία τη Μαγδαλινή με τα tattoos (mine) τζιαι τους πολυελαίους με τα βιλλούθκια (not mine). Είπα σου εννα αφοριστώ που μόνη μου, μετά είπες είναι και αυτό μια εικαστική άποψη, δεν θέλουμε άλλον Καζαντζάκη. Άμα σου εξήγησα το σκεπτικό με ούλλο το σέβας πρώτα προς τα θεία τζιαι μετά προς εσέ τον ιδίον, εκτιμήθηκα και από την Αγίαν, Καθολικήν και Αποστολικήν Εκκλησία! Τζιαι που το Άγιο Πνεύμα! Είδες; Μα ενόμισες εν τυχαία ούλλα; Εξάλλου συμφώνησες πως η συγκαλλιτέχνιδα δεν έκαμεν τον πολυέλαιο για την εκκληshιάν, ό,τι λάμπει δεν είναι χρυσός! Είπαμεν έχουμεν χιούμορ, αλλά έχουμε τζιαι σεβασμόν. Μετά είπα σου τζιαι τί ήπια! Εν αγόρασες όμως κάτι, τόσα λεφτά που έπιασες τζιαι  πιάνεις κατά χρόνους τζιαι έμεινα με τα βιλλούθκια στο shιέριν ......τστστς!

Happy Easter αγαπητέ μου αναγνώστη, φίλε και συν-μπλόγκερ.
Ηappy Easter to everyone!
Τζιαι πριν να ππέσεις να με φάεις για τα συγγραφόμενα τζιαι τα συμπραξόμενα, δέκτου το χιούμορ μου τζιαι εννα με καταλάβεις .... κάποτε! Αν μη τι άλλο ο Αρχιεπίσκοπος πιάνει το χιούμορ μου τζιαι τζείνος αποφασίζει! Shlaaang!

Τραουδούιν; Το λαλήσαν δια των προφητών:

Κατα τ'άλλα καλά

Βλέπω τους περαστικούς στο δρόμο. Θκυό μιtchιοί πελλαρίζουν στο πεζοδρόμιο έξω που ένα σχολείο, μάλλον ετελειώσαν που τα ιδιαίτερά τους. Ο δίπλα στο αυτοκίνητο θωρεί με συνέχεια χύμα. Χαμογελά μου. Κάμνω ότι εν θωρώ. Ξαναχαμογελά μου, χαμογελώ πίσω. Πράσινο φίλε. Shιαιρετά με. Εν shιαιρετώ, αλλά shιαίρουμαι. Ελαττώνω τζιαι σταματώ. Παίζει πουρούν η πισινή καριόλα. Αγνοώ την, πάει να προσπεράσει τζιαι παλλουκώνει τα. Αφήνω έναν παππού να περάσει με τα ψώνια του, εν εκαλοθώρεν, ούτε εκαλοπαρπάταν. Γυρίζει πανικόβλητη τζιαι χαμογελά μου. Χαμογελώ της πίσω. Ο παππούς έρκεται στο παράθυρο τζιαι βάλλει μου ευτζιές. Γυρίζει τζιαι καυλιάζει την από πίσω! Κατεβαίνω στο περίπτερο, πειράζει με ο περιπτεράς τζιαι γελούμε. Τζιερνά με ένα κρουασάν. Εν μ'αρέσκει, αλλά ευχαριστώ τον. Στο βιβλιοπωλείο η ξένη πωλήτρια πιάνει μου τη λίστα που τα shιέρκα τζιαι βρίσκει
μου ό,τι θέλω, πριν να της πώ κιχ. Πιάνει με τζιαι κουβέντα. Πρέπει να φαίνουμαι πολλά κρίμα ή κάτι έshιει η μέρα. Εν τόσο ωραία η φυσική διάδραση με τον κόσμο........ Ναί, κάποιες φορές!
Μια κοπέλλα με μακριά μαλλιά περπατά τζιαι ο αέρας παίρνει της τα μαλλιά. Εν όπως τες ταινίες ή διαφήμιση shampoo. Ένας κορμαλιάς βουρά χωρίς φανέλλα, he is joking! Κάτι γερούθκια κάθουνται στον καφενέ, γελούν, μιλούν τζιαι θωρούν τα αυτοκίνητα. Shιαιρετούν με. Shιαιρετώ πίσω. Θέλω να κάτσω με τα γερούθκια, έκαμνα το στο χωρκό που εμείνισκα τότες.
Εφκύκεν ο ήλιος α;  Σιγά τον shιειμώναν που μας έκαμεν! Έζησα τζιαι πιο shιειμώνες. Αρέσκει μου ο shιειμώνας! Αρέσκει μου να εν κρυάδα, να κάθομαι στο τζάκι (αν υπάρχει - κάμνει μου τζιαι η σόπα), με κρασί τζιαι να βρέshιει. Να απλώθω σαν το λέshι στον καναπέ με την πατανία μου, να γουρουνιάζω με shιοκολάτες τζιαι shιοκολάτες τζιαι να θωρώ ταινίες τζιαι σειρές. Αρέσκει μου να βρέshιει, αλλά να μεν οδηγώ. Πάντα πεθυμώ παγωτό τον shιειμώνα. Πάντα έshιει το ψυγείο. Ψευτοτρώω, αλλά εν το απολαμβάνω, γιατί φακκά η μασέλλα μου. Εν πεθυμώ το καλοτζιαίριν, γιατί ξέρω εννα έρτει. Αρέσκει μου τζιαι το καλοτζιαίριν! Μπαίνω σε άλλο mode, πιο χαλαρό, πιο αεράτο. Η διάθεσή μου εν πάει με τον τζιαιρό, έτσι τζι' αλλιώς. Το καλοτζιαίριν αρέσκει μου παραπάνω όμως άμαν είμαι διακοπές. Η δημιουργικότητα μου υπάρχει μόνο το φθινόπωρο σε κορύφωση οργασμού, το shιειμώνα αγκαστρώνουμαι τζιαι το καλοτζιαίριν γεννώ ιδέες. Την άνοιξη, εν μου κάμνει κούκου. Νευριάζει με η άνοιξη. Οκ, αρέσκει μου τζιαι ο ήλιος τζιαι θωρείς πράσινο παντού, εν τζιαιρός ζευκαρώματος για ούλλα τα ζώα, στρινιάζω τζιαι 'γώ κατι τοις παραπάνω, αλλά εν η περίοδος που εύχομαι να περάσει όσο πιο γλήορα γίνεται. Οι κάττοι της γειτονιάς εν διούν παμόν. Ο shύλλος της φίλης μου με πουτσοσόρισε με απόπειρα βιασμού του ποθκιού μου. Καλή η σκυλλίσια ζωή! Είμαι άθρωπος όμως μαλακοκύνε.
Οι κόποι μου σε ούλλα σχεδόν, ανθίζουν στη χειρότερη εποχή μου. Eίshεν τζιαι μια σειρά κάποτε,  οι 4 εποχές, κάποιου παπαγαμιάτη. Άρεσκεν μου τότε, εθωρούσα την. Ένταλως αλλάσσουν οι τζιαιροί;
Αρέσκει μου να παίζουμε μουσική με την παρέα. Θυμούμαι παλιά επαγγελματικά μεγαλεία. Όποιος λειτουργεί πολλές εκκληshιές, της μιας γελά της. Ποιας μιας; Πιστεύκω τη μουσική έshιεις την πάντα μέσα σου, εν για σένα, εν της παρέας. Ένναιν ανάγκη ναν ούλλων, ούτε να τη διδάσκεις, εκτός αν μπορείς.
Εξεκόλλησα  που παλιά φαντάσματα, εσταμάτησα να γυρεύκω απαντήσεις για αναπάντητα ερωτήματα, προ πολλού. Απλά τωρά το συνειδητοποίησα. Αρέσκει μου η φυσική εξέλιξη των πραμάτων ...... Ναί, πάντα!
Αρέσκει μου η μουσική μου. Old classic rocks, alternative rock: hard, very hard, grunge, fusion, indie, psychendelic, metal, very metal, blues, jazz, reggae, ethnic, κλασσική και μοντέρνα κλασσική, διάφορα, ανάλογα με τη διάθεση τζιαι την καύλα. Εννα ακoύσω τζιαι κάποιες 80'λλες τζιαι εννα είμαι ίshια πάνω, παραδέχουμαι εν είμαι τόσο dark όσο ακούουμαι. Ακούω τζιαι ρεμπέττικα τζιαι παραδοσιακά, κρητικά, κυπριακά, ακούω τζιαι pop rock χιτάκια, εξτασιάζομαι με Michael Jacson τζιαι άμα είμαι έξω, επίσης είμαι ίshια πάνω με τραούθκια που εν ακούω στη φυσική μου καθημερινότητα, πι χι Παντελίδη. Αρέσκουν μου τζιαι τα σκυλλέ, κάμνω χάζι τζιαι διασκεδάζω δια ταύτα. Τούτη είμαι, εν θα αλλάξω, παραδέχουμαί το, εν κολλώ στες ταπέλλες σας.
Εσυνειδητοποίησα επίσης πως Rock is Dead dude. Eν το εδέχουμουν για πολλύν τζιαιρό, εσυνειδητοποίησά το τζιαι τούτο. Μηρυκασμός των παλιών ακουσμάτων τζιαι φτάνεις στη φάση που βαρκέσαι τα παλιά, που τα άκουες στην κατάθλιψη των 15 τζιαι σε ούλλην τη φοιτητική ζωή. Οι τζιαιροί αλλάσσουν Τριολούιν, μετά που 30,40,50 χρόνια (αν ηζιείς), εννα εμφανιστούν τζι'άλλα είδη μουσικής ή ένα καλό recycle των παλιών, που ήδη γίνεται, χαλόου;
Τζιαι εμεγάλωσα τζι'άλλον, σαν ένας καλός Υδροχόος που χρόνο με τον χρόνο καρτερά το άχυτο ύδωρ, για να μεν φοάται να το κουβαλά. Εφάνηκεν η πρώτη μου ρυτίδα. Δεν βαριέσαι, καιρός ήταν, πάντα εμιtchόδειχνα τζιαι ενευρίαζα τζιαι για τούτο τες υπόλοιπες bitches. Αρρώστησα στην άνοιξή σας. Γίνεται; Δεν ταιρίαζουμε σου λέω, τόσο αντικειμενικά sτο λέω! Πυρετός τα Σαββατόβραδα! Αν σου πω εθωρούσα πράσινα αθρωπούθκια τζιαι πως εσηκώθηκα να πάω τουαλέττα τζιαι εχάθηκα μέσα στο ίδιο μου το σπίτι, τί θα σκεφτείς για μένα; Πρέπει να μειώσω το κάπνισμα. Εν μ'αρέσκει η άνοιξη.....
Κατα τ'άλλα: Καλά!

Καρναβάλι

Ήρταν τζιαι τα καρναβάλια............
Καταλαμβαίνω να μεν είσαι πολλά της φάσης του καρναβαλιού, φακκά σου η πολυκοσμία, η ταλαιπωρία στον δρόμο και άλλους παραδρόμους, λογικό, πού να τραβάς το κοπελούι σου με ούλλα τα ππουρτού του για να πάτε να δεί κάμποσους πελλούς ντυμένους ό,τι να'ναι, να διασχύζουν τες κεντρικές λεωφόρους της λεμέσιας πόλης. Δέχομαί το, σέβουμαί το. Ή μπορεί να μεν έshιεις αθκιάσην φέτος, όπως εμένα, τζιαι ούτε εννα ντυθείς τίποτε, ούτε εννα παρελάσεις, ούτε εννα ταράξεις που τον καναπέ σου. Κατανοώ το, έshιει ζώα που κουράζονται τζιαι παραδίδουν πνεύμα, εν μέρες ξεκούρασης...... Δέχουμαι επίσης να μεν γουστάρεις καρναβάλι γενικά, μάσκες και λοιπά και να απέχεις απ'όλα, δέχουμαί το, πάω σε θέμας για την "παραξενιά" σου τζιαι την ειλικρίνιάν σου! Αρέσκουν μου έτσι ανθρώποι. Εν γουστάρουν, απέχουν.

Να μου λαλείς εν πάω στο "χωρκαθκιόν" της Λεμεσού τζιαι να μου το παίζεις υπεράνω, προσπαθώντας να κρύψεις τη μιζέρια σου τζιαι τα υπαρξιακά σου complex, εν το δέχουμαι βλάκα Κυπραίε. Ούτε να ρωτάς ειρωνικά: " Τί είναι το καρναβάλι δηλαδή;"  Κάτσε θκιάβασε, ρώτα τη στετέ σου, να μαθεις τες παραδόσεις σου!

Οι Αποκριές στην Κύπρο λεβέντη μου,  λέγονται "Σήκωσες". Αρχίζουν από την Κυριακή της Απόκρεω, που λέγονται και "Σήκωσες της Κρεατινής" και διαρκούν μια βδομάδα, μέχρι την επόμενη Κυριακή, τις "Σήκωσες της Τυρινής".  Πριν από την Κυριακή της Απόκρεω έχουμε την "Τσικνοπέφτη", γιατί ως έχει η παράδοση, ψήνουμε κρέατα και αναδίεται από τις καπνοδόχους των σπιτιών μας η "τσίκνα" από τα κρέατα που ψήνονται. Το Σάββατο που ακολουθεί, λέγεται πρώτο Ψυχοσάββατο. Λέγεται έτσι, γιατί είναι αφιερωμένο στις ψυχές των πεθαμένων. Κατά τους εσπερινούς συνηθίζεται να παίρνει η στετέ σου στην εκκλησία κόλλυβα "για να μακαριστούν οι πεθαμένοι", στην Ελλάδα έχουν και άλλα έθιμα, κυρίως στα χωριά και στα νησιά. Μετά από το ξεφάντωμα της πρώτης Σήκωσης, άνου πάνω το κρέας που το τραπέζι και ξεκινά η Εβδομάδα της Τυροφάγου, κατά την οποία οι "πιστοί", απέχουν από την κατανάλωση κρέατος. Λαλεί τζιαι το τραούδιν, αν το άκουσες ποττέ σου: "Εφύασιν οι Σήκωσες τζι'ήρταν οι Τυρινάες"..... Την Κυριακή της Τυρινοσήκωσης, σηκώνονται από το τραπέζι και τα γαλακτοκομικά,  για να αρχίζει από την επομένη, μέρα της Καθαράς Δευτέρας (που κάμνουμεν σούβλα οι μισοί Κυπραίοι, πετούμε τζιαι χαρταετούς στα λειβάδια πέρα......), η νηστεία της Σαρακοστής ή του "Σαρανταήμερου", που τελειώνει τα μεσάνυχτα του Μεγάλου Σαββάτου (την ημέρα που τρώεις μαγειρίτσα ή αυκολέμονην τζιαι μετά πάεις "κάτω"),  με το άκουσμα του «Καλού Λόγου».

Έτσι αγαπητέ μου, ούλλην την εφτομάν της Απόκρεω, ο κόσμος στην Κύπρο, εshιαίρετουν με την ψυshιήν του, εγλεντούσεν, εδιασκέδαζεν, εξίαννεν τα βάσανα τζιαι τους πόνους του. Ήταν μια περίοδος ξεκούρασης που την καθημερινή δύσκολη ζωή, που εμείς εν εζήσαμεν. Κάθε περιοχή είshιεν τζιαι τα έθιμα τζιαι τα παναύρκα της, με τα οποία ο κόσμος εδιασκέδαζεν. (Έθιμα Πάφου, Μεσαορίας, Μόρφου, Κυθρέας κλπ). Σε ούλλην την Κύπρο, επικρατούσεν που πολλά χρόνια πριν, το έθιμο να μασκαρεύκεται ο κόσμος (βλέπεις είχαμεν επιδράσεις που Βενετούς τζιαι λοιπές ράτσες που επεράσαν που πάνω μας κατά διαστήματα) τζιαι εκτυπούσαν τες πόρτες φίλων τζιαι συγγενών τζιαι εκάμναν χάζια! Έπρεπεν να σε τραττάρουν τζιαι να σε αναγνωρίσουν. Τζιαι εμασκαρεύκουνταν με ό,τι εβρίσκαν, πι χι δεν εδιούσαν 50ε για να πιαν κουστούμι τζιαι να παρελάσουν τζιαι σκοπό είχαν να κάμουν τον άλλον να γελάσει, πειράζοντάς τον. Πιστευόταν ότι οι μεταμφιεσμένοι, οι "μάσκες", ήταν φορείς ευτυχίας, γι’αυτό και στα πιο παλιά χρόνια κάθε σπίτι άνοιγε τις πόρτες του στις μικρές ομάδες των μεταμφιεσμένων που περιφέρονταν στους δρόμους, για να φέρουν ευτυχία στους ιδιοκτήτες. Με την πάροδο των χρόνων, άρχισαν να διοργανώνονται μεγάλα παναύρκα, οι δημόσιοι χοροί, χοροεσπερίδες και αργότερα πάρτι σε νυχτερινά κέντρα ή σαλόνια σπιτιών. 

Στον ελληνικό και κυπριακό χώρο, το Καρναβάλι αποσπάστηκε από τις γιορτές του καινούριου χρόνου (ο καινούριος  χρόνος από την Άνοιξη μεταφέρθηκε τον Ιανουάριο) και συνδέθηκε με τις Αποκριές. Και όπως ήταν φυσικό, το κυπριακό και ελλαδικό Καρναβάλι επηρεάστηκαν, σε μεγάλο βαθμό, από ευρωπαϊκές συνήθειες όπως είναι οι καρναβαλίστικες παρελάσεις, οι χοροί των μεταμφιεσμένων κτλ. που ωστόσο έχουν προσαρμοστεί στα δεδομένα μας. Εν έχουμε φτερωτές λατίνες τιτσιρόκωλες να λικνίζουνται πάνω στα άρματα, σε ρυθμούς σάμπα enchante, ούτε το σπίτι των οργίων που πας με τη μάσκα σου, γαμιέσαι δεξιά τζιαι αριστερά με αγνώστους τζιαι μετά πάεις έσσω σου *.  Έχουμε κανταδόρους, μουστακαλλίες, σκεμπούες τζιαι καλοφωνάριες! Έχουμεν κόσμο που μεταμφιέζεται ό,τι να'ναι. Όπως εμένα: πέρυσι εντύθηκα Τουρκόσπορος! Έχουμε ππάρκια, χωρίς ούζα, αλλά χορεύκουμε, πίνουμε, τρώμεν, διασκεδάζουμε. Έχουμε παρέλαση στην Αγλαντζιάν τζιαι στη Λεμεσό, που κάτι καλό θα δεις τζιαι σύ να γλυκανθείς ή έστω να γελάσεις λλίον.  Στην Κύπρο καρναβαλίστικες εκδηλώσεις γίνονται σχεδόν παντού, όμως η πόλη της Λεμεσού είναι εκείνη που κρατά τα σκήπτρα των εορταστικών εκδηλώσεων, με μεγάλες καρναβαλίστικες παρελάσεις (για μικρούς και μεγάλους) και ξέφρενους ρυθμούς, με καρναβαλίστικους χορούς τζιαι ππάρκια μέρα-νύχτα. Έτσι, έχουμε τη Λεμεσό τζιαι τούτα που έχουμε, διασκεδάζουμε, περνούμε καλά, γελούμεν, πειράζουμεν, γνωρίζουμεν κόσμο. Δεν είμαστε Ρίο, ούτε Βενετία, δεν είμαστε καν Πάτρα, είμαστε Κύπρος και είμαστε Λεμεσός! Τωρά που εμορφώθηκες νάκκον, σκάσε τζιαι πέρνα καλά ή απλά ΣΚΑΣΕ και μην μας τα φουσκώνεις!

Μην ξεχνάς: η ζωή είναι μικρή, για να είναι θλιβερή μωρό μου. Η ζωή είναι και μεγάλη, είναι ένα  καρναβάλι, ζείσε την τρελλά! 




* Βλέπε Ρίο Ντε Τζανέιρο και Πάτρα αντίστοιχα. " Το σπίτι των οργίων" υπήρχε στην Πάτρα, εις μνήμη αρχαίας ελληνικής Διονυσιακής και ρωμαϊκής παράδοσης.

........ Τζιαι οι φελλοί επιπλέουν

                                                                                     

Μαγκιά φίλε μου όμως, είναι να επιπλεύσεις αφού βυθιστείς στα σκατά τζιαι να παλέψεις για να φκεις που πάνω. Έναιν το ίδιο, παρ'όλο που εν ίδιο το αποτέλεσμα! Το σίουρον ένει ότι την μυρωθκιάν εννα την πιάεις έτσι τζι'αλλιώς!

Series Review: Το τριολούιν σας # 2

Εφύασιν τα Πάσκατα τζι' ήρταν οι τριολάρες. Γρόνους καλούς εύχομαι τζιαι αφού εσφύξασιν οι κρυάδες τζιαι παν οι σειρές όπως το shίshιν, παραθέτω το review μου no2, για τους αθκιασερούς, σύμφωνα πάντα με τα δικά μου κριτήρια τζιαι γούστα.


Sherlock
Μια σύχγρονη μεταφορά του γνωστού μυθιστορήματος του Arthur Conan Doyle, Sherlock Holmes.
Καμία σχέση με την παλιά σειρά, με το ζουρτό-γέρο, κατα τ'άλλα συμπαθέστατο μουστακαλλή ντετέκτιβ, που εκάπνιζε τζιαι εποκάπνιζεν πίππα. Αρκετά κοντά σε τούντη σειρά όμως, ήταν η ταινία του Guy Ritchie, τζιείνου που εππήαν τη Μαντόνα για κάμποσα χρόνια που έκαμε τα θρυλικά έργα Lock Stock, Snatch τζιαι RocknRolla (που τ'αγαπημένα μου έργα). Μια σειρά μυστηρίου, με εγκλήματα τζιαι έναν εκκεντρικότατο τύπο: sociopath/ντετέκτιβ  - μπορείς να τον πεις τζιαι λλίο psychopath -  που προσπαθεί να τα εξυχνιάσει, μαζί με ένα γιατρό που γίνεται παρέας του. Ο τύπος εν αλλού, με τη σπαστική αγγλική προφορά που μ'αρέσκει τζιαι γενικά πολλύν action, twists τζιαι μυστήριο. Στο ρόλο του διαφορετικού πιο exaggerated Sherlock, που ταιρκάζει γάντι: ο Benedict Cumberbatch. Είδες τον τζιαι στο Star Trek τζιαι γενικά πολλά υποσχόμενος ηθοποιός.  Εν τον συμπαθούν πολλοί για κάποιο λόγο, η αλήθκεια διερωτάσαι αν το συμπαθάς ή αν θέλεις να τον κτυπήσεις βάναυσα, εγώ συμπαθώ τζιαι το χαρακτήρα τζιαι τον ηθοποιό τζιαι θέλω να τον κτυπήσω βάναυσα! Τέλειος λαλώ σου! Δυστυχώς ατέλειωτη σειρά, ευτυχώς αρκετής ώρας επεισοδίων που δεν είναι πολλά, αλλά κάτσε γάρε ψόφα. 9/10: Τη συστήνω ανεπιφύλακτα αν σου αρέσκουν οι ιστορίες μυστηρίου με εγκλήματα τζιαι η εγγλέζικη προφορά τζιαι το Λονδίνο γεννικόττερα! Όσοι εκάμαν Λονδίνο, εννα αναγνωρίσουν τζιαι γειτονιές τζιαι τοπούθκια μες τον πανικό της υπόθεσης ......................

House of Cards
Ρεσιτάλ ερμηνείας που τον κορυφαίο Cevin Spacey, που υποδύεται ένα γερουσιαστή του κογκρέσο των ΗΠΑ. Απεχθάνομαι τα πολιτικά τζιαι γενικά εν είμαι fan σχετικών ταινιών/σειρών, ιδίως όταν πρόκειται για τους "φίλους" μου τους Αμερικάνους. Εν έθελα να δω τη σειρά, ένι χάου είδα το πρώτο επεισόδιο τζιαι επέλλανα! Η σειρά απλά δείχνει μας πως πολιτική εστί: το συμφέρον, του συμφέροντος, το συμφέρον, Ω συμφέρερον! Ένα παιχνίδιν ούλλα, όπως την τράπουλα! Απίστευτα κοντά στην πραγματικότητα για την πολιτική ζωή, όι μόνο της Αμερικής, αλλά γεννικόττερα. Οκ, μπορεί κάποια γεγονότα (θκυο-τρία μόνο) να εν too much, αλλά διερωτάσαι φίλε μου: "Αποκλείεται να γίνουνται τζιαι στην πραγματικότητα; Ούλλους έshιεις τους ικανούς για ούλλα, πόσο μάλλον έναν αδίστακτο πολιτικό!". Εχάρηκα απίστευτα όμως που ήταν για την Αμερική, εν επερίμενα κανένας να κάμει έτσι σειρά! 12 points για τους σκηνοθέτες! Επέλλανα με την ερμηνεία του Cevin Spacey τζιαι γεννικά ούλλων των ηθοποιών, αλλά ο Spacey εν πραγματικά θεός! 9/10 - θα μπορούσα να βάλω τζιαι παραπάνω, αλλά έshιει φάσεις που εν καταλαβαίνω πλήρως το αμερικάνικο πολιτικό σύστημα. Θα ήθελα πάντως να δω έτσι σειρά κυπριακής παραγωγής, να υποδύουνται τους δικούς μας πολιτικούς, πέραν που τες Πατάτες. Εν έshιει πολλά seasons τζιαι επεισόδια, αλλά πάλε ατέλειωτη σειρά, πράμα που μου τη σπάζει τα μάλα!

Breaking Bad
Δραματική τελειωμένη σχετικά παλιά σειρά, εγκληματικότητας τζιαι action. Θρίλερ εν το λαλείς. Είπεν το τζιαι ο κώλος σου ότι είδες τούντη σειρά επειδή έγινεν της μόδας! Είδα την όταν επρωτοεφκύκεν στην Αμερική πολλά πριν τη δεις εσύ που μας τα έπρισες "μαλάκα δε Breaking Bad" τζιαι χύνεις με την ιδέα να κάμεις δικό σου lab στο τροχόσπιτο του θκείου σου στο Gavernos Beach! Καταλαβαίνω τον ενθουσιασμό σου όμως, άρεσέν μου τζιαι μέναν η σειρά πολλά: Ένας καθηγητής χημείας, που διαγνώσκεται με καρκίνο τζιαι λόγω οικονομικών τζιαι οικογενειακών δυσκολιών, κατασκευάζει κρυφά τζιαι παράνομα μεθαδόνη σε ένα τροχοσπιτο-lab, για να φκεί που πάνω, με βοηθόν έναν πρώην μαθητή του. Γίνεται ο παsh κατασκευαστής τζιαι μπλέκει στον κρυστάλλινο κόσμο του υποκόσμου. Μεν σου χαλάσω το τέλος, αν τζιαι πολλά προβλέψιμο, ενώ ούλλη η υπόθεση τζιαι οι ερμηνείες εν παίζουνται. Τωρά μεταξύ μας : αν είχα τζιαι 'γω γεναίκα τη Skyler δεν θα έκαμνα μεθαδόνη να την πουλώ, ενδοφλέβια ηρωίνην ολόιshια, να δω τον Χάρον άσπρον! Εν τα σπαστική γεναίκα, α! Είshιεν φάσεις άμα την έβλεπα, έκαμνα skip το κομμάτι. Επίσης, τζιείντο επεισόδιο με τη μούγια ;;;;;; Ότι πρέπει για να πάθεις αυτισμό! Feel free to skip it! Πολλά καλή υπόθεση, καλογυρισμένη σειρά, άψογοι ηθοποιοί, ακόμα τζιαι η Skyler (Anna Gunn) - εκατάφερε να μας σπάσει τα νεύρα εύκολα - τρελλή σκηνοθεσία, ρεαλιστικές εικόνες χρειάς Hollywood, προβλέψιμο - καλούτσικο τέλος. Έshιει τέλος φίλε μου, μεγάλη υπόθεση! 9/10 Ναί, "μαλάκα, δε το", αλλά ως τζιαμέ ασπούμε! Trivia: Μια κυβέρνηση της Αμερικής, κατηγόρησε τη σειρά ως υπεύθυνη για την αύξηση χρήσης μεθαδόνης στην Αμερική και για τη δημιουργία labs ναρκωτικών ουσιών σε τροχόσπιτα! Όπως κατηγορήθηκε παλιά η ταινία του Super Man - επίσης στην Αμερική - επειδή κάτι πελλοί εππηούσαν που την ταράτσα για να κάμουν το Super Man. Βάλλετέ τους σιόρ μιαν υπενθύμισην, αφού ότι θωρούν κάμνουν: Don't try this at caravan!

American Horror Story
-Η- σειρά! Εν θα σου αναλύσω τες διαστροφές μου, αλλά εν μια σειρά έμπνευσης - μεν παρεξηγούμαι - καλλιτεχνικής μορφής, για μένα. Dark, thriller, action, τσας horror (μην χεστείς, έναιν στυλ Chucky). Κάθε σεζόν, μια διαφορετική fucked up ιστορία με horror/thriller υφή που ξεφεύγει που τα χολιγουτιανά κατεστημένα, με δόση Hollywood. Οι ίδιοι ηθοποιοί ή και επιπλέον ή μείον, υποδύονται διαφορετικούς ρόλους σε κάθε σεζόν. Τα γραφικά τέλεια, ψυχολογιοποιημένες ιστορίες βασισμένες σε πραγματικά γεγονότα, βασισμένες σε έρευνες, μελετημένα πράματα, νεκατωμένες με φανταστικά στοιχεία, καταπληκτικό opening κάθε σεζόν με το soundrack: πιο fucked up εν γίνεται! Εν τόσο fucked up, αλλά εν τόσο καλοί οι ηθοποιοί τζιαι ο τρόπος που εν γυρισμένα ούλλα, που σε κάμνει να θέλεις να το θωρείς μονοφάtchιν, να συμπαθάς τους ήρωες τζιαι οι καταστάσεις να φαίνουνται "normal". Playing with your mind! Η πρώτη ιστορία: Haunted House ψιλο- cliche μαλακία, αλλά έιshιεν action, θέλεις να δεις τί σκατά εννα γίνει. Η δεύτερη: Asylum ( Η Αθαλάσσα της Αμερικής) τζιαι η τέταρτη Freak Show: τζιαι γαμώ τα επεισόδια! Έπονται τζι' άλλες όμως! Η τρίτη: Coven επίσης πολλά δυνατή, εξαρτάται που τα γούστα όμως. Η τέταρτη σεζόν τελειώνει όπου τζιαι να'σαι, ψήνεται η πέμπτη, έχουν τέλος(!) οπόταν βάζω: 9,5/10 όι τόσο για τες ιστορίες, αλλά για τον τόσο έξυπνο τρόπο παρουσίασης των ιστοριών, την υφή της εικόνας που σε μεταφέρει σε κάθε εποχή τόσο φυσικά, τη σκηνοθεσία, την ερμηνεία των ηθοποιών, τη μουσική, τα κουστούμια, το μακιγιάζ τζιαι τα γραφικά. Για μένα ξεχωρίζουν οι ηθοποιοί: Jessica Lange (γυναικάρα ηθοποιάρα), Kathy Bates & Frances Conroy (ηθοποιoί κύρους),  Naomi Grossman (Στο ρόλο της Pepper : τούτη τζιαι αν 'ναιν ηθοποιάρα) τζιαι Lily Rabe (απλά αγαπώ την)! Με τες φίλες μου αν τζιαι έναιν αστείο - ξέρω το - στέλνουμε φωτογραφίες της Pepper απρόσμενου χώρου τζιαι χρόνου, ιδίως τζιαμέ που "εν πρέπει" τζιαι κλάννουμε στο γέλιο!

Κουραμπιέδες

- Ρε φιλούιν μου, εβούττησες μέσα στην κόκα στους κουραμπιέδες τζιαι ήρτες μου ολόασπρος τζιαι hyper να κάμεις μάθημα;
- Ναί κυρία, πώθεν το εκατάλαβες;

- Αν το'βρεις! Εν σε κανεί η φυσική υπερκινητικότητά σου, ήρτες μου τζιαι ντομπαρισμένος. Τζιαι γαμώ το μάθημα σήμερα! Ε, φαίνεται μάνα μου! Έλα καθρέφτη να δεις.
- Χαχαχα...... κυρία ένταλως είμαι έτσι;
- Κυρίκshικshιν τζιαι οκτωβρούες! Πάμε στην τουαλέττα να σε ποτινάξω τζιαι να πλυθούμε, να μεν κάμεις τα βιβλία σου μαύρα τζιαι σκοτεινά!
- Άσπρα κυρία!
- Ζαχαρένια τζιαι να σου τα ταίσω πέρκει μάθεις τίποτε τζιαι να κολληtchιάσουμεν!
- Εβούραν η μάμμα μου να πάει στο Jumbo, είshιεν κίνησην πολλή τζιαι απλά εφώναζέν μου, εν επρόλαβα να καθαριστώ.
- Εν πειράζει μάνα μου, ήταν για να γελάσουμεν, να σε καθαρίσω θκυό ππαλιές!
- Επήρα τους πούλουκκους μου στους φτωχούς σήμερα!
- Μπράβο Casper μου, you are a friendly ghost!
- Έχουμεν χάζι σήμερα!
- Εν οι κουραμπιέδες που φταίν! Επήρες τζιαι τίποτε άλλο στους .... φτωχούς;
- Όι, έπρεπε να πάει η μάμα μου Jumbo να μου πιάσει  Nerf τζιαι Furby, που εννα μου φέρει ο Άγιος Βασίλης τζιαι πράματα για το σπίτι μας.
- Ποιοι εν οι φτωχοί, ξέρεις;
- Εν κάτι μωρά στο σχολείο που εν πολλά φτωχά, εν έχουν παιχνίδια.
- Φτωχοί αγόρι μου στη μπούγκα, εν οι άνθρωποι που εν έχουν να φαν, εν έχουν γάλα τζιαι ψωμί, τα ψυγεία τους εν όφκερα τζιαι η ηλεκτρική έκοψέν τους το ρεύμα. Εν έχουν σόπα σπίτι να βράζουν. Εν τρων το μεσημέρι, για να φαν τα κοπελλούθκια τους. Εν μπορούν να παν στο Jumbo να αγοράσουν παιχνίθκια τζιαι πράματα για το σπίτι τους, εν τους κόφτει να στολίσουν τζιαι να στολιστούν. Θυμάσαι τη συμμαθήτρια σου που ελιποθύμησεν στο σχολείο;
- Τη Βουλγάρα;
- Όπωθθεν θέλει ας ήταν. Τελικά ελιποθύμησεν που την πείνα, γιατί το σάντουιtch που της εδίαν το σχολείο, εφύλαέν το για τη μάμα της, που εδούλευκεν πολλές ώρες τζιαι εν έτρωεν τίποτε.
- Είπεν μας το μετά η δασκάλα. Αν το'ξερα ήταν να της δώκω ένα κουραμπιέ που έφερα να κεράσω τη δασκάλα μου! Εσταμάτησε να έρκεται σχολείο τωρά!
- Τί να σας πει; Ότι πεινά; Ότι η μάνα της εν μόνη της τζιαι δουλεύκει μέρα-νύκτα τζιαι εν έχουν φαί στο σπίτι, όταν εσείς μιλάτε για το καινούριο σας I-Pad τζιαι μαλλώνεται για σβούρες με τέρατα; Τζιαι είπα σου να μεν ανταλλάξεις τζιείνην την σβούραν με τον δαίμονα πάνω, ήταν η αγαπημένη μου!
- Αντάλλαξά την με 3 σβούρες τζιαι έναν πάτσο τζιείνην!
- Πάλε καλά! Ξέρεις ότι στα παλιά τα χρόνια, οι άνθρωποι επειδή εν είχαν λεφτά, είshιεν πολέμους τζιαι πείναν, εν είχαν ζαχαρωτά τζιαι κουραμπιέδες; Ετρώαν μόνο κάθε Χριστούγεννα τζιαι Πάσχα καρόττα τζιαι γλυκοπατάτες, που ήταν βουττημένα σε πάγο, περασμένα σε ξυλούιν.

- Γιάξ!
- Ήταν πολλά χαρούμενα! Όσοι είχαν τζιαι ζάχαρην, εβουττούσαν το καλήν ώρα, όπως εβούττησες εσύ στους κουραμπιέδες. Φτωχοί στην καρδίαν είμαστε εμείς, που εν ικανοποιούμαστεν με τίποτε, που νοιαζούμαστε για βλακείες τζιαι η έννοια μας εν το Jumbo, τα στολίθκια, τα φαγιά τζιαι τα δώρα.
- Δηλαδή τα πουλουκκούθκια που εν έθελα, εν ήταν καλά;
- Ήταν καλά, αλλά κανένας εν χορτάνει με τα πουλουκκούθκια. Εσύ πόσους κουραμπιέδες έφαες πριν έρτεις;
- 5!
- Φάουσαν! Θέλεις να γίνεις πλούσιος;
- Καλό!
- Καλάθκια! Άκου καλά τζιαι θα'σαι ο αρχηγός! Θα κάμουμε μια λίστα με όσα μωρά που ξέρουμεν που εν "φτωχά", όπως λαλείς, τζιαι θα γίνουμε Άγιοι Βασίλιδες! Θα νεκατώσω τζιαι κάτι ιδρύματα που ξέρω τζιαι θα τους κάμουμε Χριστούγεννα. Μέσα;
- Ναίαιαιαιιιι! Εννα με φορεί η καμινάδα;
- Ας μεν έτρωες τόσους κουραμπιέδες! Άκου καλά! Εν θα ντυθούμεν Άγιοι Βασίλιδες που τα καλά, ούτε εννα πάμε που την καμινάδα. Θα μαζέψουμε τρόφιμα, παιχνίθκια, ρούχα τζιαι θα πληρώσουμε το ρεύμα, με τη βοήθεια του μεγάλου Άγιου Βασίλη. Εσύ θα μου δώκεις κάποια ονόματα τζιαι θα βοηθάς στο πακεττάρισμα τζιαι στο κουβάλημα. Θα φάεις αλλό κανέναν κουραμπιέ τζιαι εννα σώννεις. Πάω να το πω στη μάνα σου.
- Θκύο κουραμπιέδες!
- Όσους θέλεις λεβέντη μου!
- Τζιαι μάθημα;
- Ποιος το shιέζει το μάθημα. Τούτον εν το μάθημά σου σήμερα!

Γνωρίζοντας τα Στρουμφάκια

Μια φορά τζιαι θκυο τζιαιρούς, σε μια μακρινή φανταστική χώρα ζούσαν τα Στρουμφάκια: κάτι μπλε μικροκαμωμένα ανθρωπούθκια, που εφορούσαν ούλλα τα ίδια ρούχα τζιαι εζούσαν χαρούμενα τζιαι ευτυχισμένα σε ένα κοινόβιο, κάπου μέσα στο δάσος της φανταστικής χώρας.

Τα σπιτάκια τους ήταν μέσα σε μανιτάρκα τζιαι ήταν ούλλοι αρσενιτζιοί, φαντάζεσαι αλλαξοκωλιές που εππέφταν... Όσον τζιαι να πεις, εν δύσκολο να ζεις μόνο με ανθρωπούθκια μπλε του ίδιου φύλου. Τέλος πάντων, εβολεύκουνταν.

Ο αρχηγός των μικρών μπλε πλασμάτων, ήταν ένας πορνόγερος Ρώσσος γραμματιζούμενος, που λόγω σέβας για το μεγάλο της ηλικίας του και της χαμηλής επίδοσής συμπαράστασης στο σπάρκωμα, ψηφίστηκε αρχηγός. Για να ξεχωρίζει, άφηκεν μούσιν τζιαι εφόρεν κόtchινα ρούχα, γιατί ήταν κουμμουνιστής τζιαι επίστευκεν στη συλλογικότητα: τα πάντα μοιράζει και σε μιαν αμεσοδημοκρατική κοινότητα, χωρίς κοινωνικές τάξεις. Αλλά τζιείνος θα ήταν ο αρχηγός, οκ με δικαίωμα ψήφου τζιαι η πλειοψηφία να κερδίζει. Ελαλούσαν τον Μπαμπαστρούμφ. Αν τζιαι άθεος, εξωμολόαν τους μέσα-μέσα τζιαι έκαμνεν τους τζιαι κανένα κύρηγμα για να τους έshιει αγαπημένους, με benefits στο σκύψε ευλογημένο. Εχώρισεν τζιαι το χωρκόν σε Πάνω τζιαι Κάτω Στρουμφοχώριν. Εβάφτισέν τους θέμας για να τους ξεχωρίζει, ανάλογα με τα χαρακτηριστικά τους, που βάσει τούτου εκάμναν τζιαι που μια συγκεκριμένη δουλειά, να περνούν ως πάρατζιει. Τα ονόματά τους ήταν λλίο ππουshτίσιμα, αλλά δεν βαριέσαι σκέφτηκε, είμαστε όλοι αδέρφια, θέλουμε τζιαι λλήν τσαχπινιά τζιαι χαριτωμενιά δαμέ στα ανάθεμα που ζιούμε μανιshίοι μας.

Ο ένας ήταν ο Σπιρτούλης, ήταν σπίρτο shιονοτόν, είχαν τον απλά για εργατικά χέρια, αλλά ήταν άψε σβήσε. Ήταν τζιαι το κόζιν του χωρκού, ο παshιαμάς, έσυρνε μαλακίες να χαχανίζουν. Είχαν τον τζιαι για entertainment. Ο άλλος ήταν ο Ξεφτέρης: είshιεν ένα μολύβι πάνω στ’ αυτί του, αλλά εν ήταν πελεκάνος. Ήταν πολυμήχανος μηχανικός, σπουδασμένος στην Ιαπωνία. Έκαμεν τζιαι ρομπότ μόνος του, να τους βοηθά στο νοικοτζυρκόν. Είχαν τζιαι τον Μάειρα, αλλά ήταν λλίον αχάπαρος τζιαι γλυκο ..... δόντης, που μόνο γλυκά έκαμνεν. Υπήρχεν τζιαι ένας καταϊshεμμένος μουσικός, ο Ντορεμής, που δυστυχώς  μόνο τούντες νότες έφκαλλεν πάνω στην παλιόκαshια την ντρομπέττα του, εξού τζιαι το ονοματάκι (Ε, αφού εν έπαιζεν καλά την .... ντρομπέττα του)! Τζιαι ένας ττακκουρημένος, λάγνος ζωγράφος, ο Λουλλούκκος,  που ποττέ εν είshιεν έμπνευση, τάχα επήαινε στο δάσος να την έβρει, αλλά έρκετουν πίσω ποκαπνιστός τζιαι εζωγράφιζεν σύννεφα .  Άμα ήταν πολλά high επαρέσυρεν τους αθώους σε όργια, με φιλοσοφικές ανθρωπολογικές συζητήσεις. Ξέρεις τί έκαμνεν στο δάσος (!) αλλά μόνο τζιαμέ εμπόρεν, γιατί αν το εμάθαινεν ο Μπαμπαστρούμφ ήταν να κάτσει πάνω. Η «Λούλλα» του χωρκού όμως, ήταν ο Μελένιος. Το μότο του ήταν : «Τα κάνω όλα, μετά τις 2!». Εκυκλοφόραν με ένα γαρύφαλλο στ’αυτί τζιαι εκτελούσεν τζιαι καθήκοντα στυλίστα, άμα εν ήταν απασχολημένος με το να θωρεί τη φάτσα του στες λάντες. 

Υπήρχεν τζιαι ο Κηπουρός που ήταν πολλά macho βιλλάς τζιαι εν εκάθετουν σε κανέναν, ούτε ασχολείτου με κανέναν τους. Το μόνο που τον έκοφτεν ήταν οι καλλιέργειές του, για να παρέχει τροφή στην κοινότητα  τζιαι να σκάφτει κρυφό τούνελ πέρκει φύει μια μέρα που τζιειμέσα, έχοντας τους ούλλους γραμμένους στα .... λάχανά του! Είshιεν ακόμα έναν macho τύπο τατουαζάκια, τον Προκόπη, που ήταν πολλά προκομμένος, εβοήθαν τους ούλλους να φτυχούν τζιαι επειδή εν εγούσταρε πάρκια με ούζα, ούτε πισωγυρίσματα, εκτονώνετουν στα sports. Σε περίπτωσην ανάγκης, έδινε όμως κανένα χεράκι βοηθείας!

Είshιεν τζιαι άλλους που ο Μπαμπαστρούμφ τους είshιεν απλά για γεμωshιάν, αλλά εντα να κάμει, εκράτησέν τους για εθνική άμυνα, να εν τα δολώματα σε περίπτωσην μανιταροπολέμου. Ήταν ο ανεπρόκοπος ο Σκουντούφλης, που εν τον εκάνεν η ατσαλοσύνη του, εν επιάναν με τα shιέρκα του. Κάθε τρεις τζιαι λλίον επήαινεν τζιαι εκουτσούφλαν σε ότι εβρίσκεν ομπρός του, προκαλώντας ζημιές στην κοινότητα. Ήταν τζιαι ο Χαχανούλης, που τον εφωνάζαν Χάχα, γιατί εχασκογέλαν ούλλην την ώρα τζιαι για να τους εκδικηθεί έκαμνεν τους pranks με candid camera, που τις έκαμνε broadcasting στο νυχτερινό σινεμά του χωρκού.  Είχαν τζιαι ένα βρωμόshιοιρον που η μασέλλα του εν εδίαν παμόν, τον Λιχούδη. Πάντα ήταν μπουκκωμένος με κάτι.  Ο Μπαμπαστρούμφ ανυσηχούσε για ενδείξεις παχυσαρκίας και νυμφομανίας, έτσι κάθε μέρα ευλοούσεν τον με ένα κλωνί λαψάνας, που μετά ο Λιχούδης έτρωέν το με τ’αυκά. Ήταν τζιαι ο Γκρινιάρης, «του τη δίνει ο ένας, του τη δίνει ο άλλος», εβαρέθηκεν να τρώει ούλλον..... μακαρούνια, τζιαι έγινεν ιδιότροπος, εκκεντρικός, το πνεύμα της αντιλογίας. Ήταν τζιαι μαζόχας, γιατί εν έφευκε αλλά εκάθετουν πας τα τζιέρρατα των υπολοίπων, έτσι για να τους τη σπάζει. Είχαν τζιαι το Χουζούρη. Tούτος ήταν ο τουρίστας του χωρκού, ο κουρουshμάς. Άπλωθεν ούλλη μέρα ζάμπαν τζιαι ήταν σε camping mode 24/7. Άκουεν reggae ττάππον, καπνίζοντας κανναούριν κρυφά άμα οι άλλοι εδουλεύκαν, που ετραμπάρισκεν που το Λουλλούκκο. Αν δεν εποτζιοιμάτουν στην αιώραν του τζιαι είshιεν καμιά καύλα, ετράβαν τους τζιαι καμιάν ..... φωτογραφίαν, έτσι  για ενθύμιον.

Έξω που το Στρουμφοχώριν, υπήρχε ένας δαιμόνιος αποτυχημένος σάγλης τζιαι άλουτος μάγος, ο Δρακουμέλ, με ένα χτιτζιόν φτείρικο καττούιν, την Ψιψινέλ, που τον εφοάτουν, αλλά είshιεν τον ανάγκη να της σύρνει τίποτε να μεν της ππέφτει το αρφάλιν. Ο Δρακουμέλ, επήρεν πρέφα το Στρουμφοχώριν τζιαι επειδή ήταν φτωχός τζιαι έθελεν ανέλιξην, εθυμήθηκεν ένα ξόρκι που άμα του βάλεις μέσα μιtchιά μπλε ανθωπούθκια, γίνουνται χρυσός. Έτσι κάθεν τρεις τζιαι λλίον εκατέστρωνεν σχέδια να συνάξει Στρουφούθκια να κάμει την τηανιά του.

Ένα αποτυχημένο σχέδιο ήταν να κάμει ένα θυληκό Στρουμφάκι κατάσκοπο, να μπει στο Στρουμφοχώριν τζιαι να διά πληροφορίες, πάση θυσία, αν εχρειάζετουν να τους κάτσει θέμας. Έτσι έκαμε με ξόρκι, τη Στρουμπίτα, αλλά εφκύκεν του λλίο κάshια, ζαομουνταρισμένη, με κορακί ακτένιστο μαλλί. Στην αστοshιάν όμως, θα ήταν καλό τζιαι το χαλάζιν, εσκέφτηκε!

Όταν έκαμε ντού στο χωρκόν το στοιshιόν του λάκκου, εφοηθήκαν τόσο πολλά τα Στρουμφάκια που εκλειωθήκαν μέσα στα μανιταρόσπιτά τους τζιαι εν εφκαίναν. Ο Μπαμπαστρούμφ, εν άντεχεν άλλο τα πουττιλλίκια τους, ήταν να ππέσει πείνα τζιαι καμιά πανούκλα με την τάτσα να κυκλοφορά σαν την Πελλομαλλού μες το χωρκόν, τζιαι εθυμήθηκεν τες παλίες του τέγνες στη Ρωσία - έβλεπεν τζιαι πολλήν Harry Potter - έτσι είπεν να κάμει τζιαι τζιείνος κανένα ξόρκι πέρκει κάτσει. Έπιασε magic mushrooms σαν κύριο συστατικό, μια πουτσότριχα που τον καθένα τους, τες αχρησιμοποίητες πογιές του Λουλλούκκου τζιαι oxygène που το Μελένιο, έκαμέν τα αϊράνιν, είπεν «Coloportus» τζιαι έλουσέν της τα πουπάνω. Η Στρουμπίτα μεταμορφώθηκε σε μια ξανθιά μουννίτσα με καμπύλες, λλίο φτανήν, αλλά πρόσχαρη, χαζό παιδί-χαρά γεμάτο. Άμπα τζιαι εστραωθήκαν το θαύμα, ετρέξαν τα σάλια τους ούλλους τζιαι ανοίξαν τες πόρτες των σπιθκιών τζιαι της καρκιάς τους για το ππαλαζούιν. Ο Μπαμπαστρούμφ άλλαξέν της το όνομα σε πιο σεμνό, τζιαι εφωνάζαν την Στρουμφίτα. Έκαμεν της πρόταση να μείνει στο χωρκό με αντάλλαγμα το κορμί της. Τζιείνη εδέκτηκε τζιαι εμείνισκεν με το Μελένιο που εγίναν κολλητές, τζιαι μετά τες δύο επιάναν βάρδιες. Ήταν ούλλοι χαρούμενοι, εν εθέλαν τίποτε άλλο που τη ζωή τους.

Built for pleasure!

Ήρτεν τζιαι ένα μωρό να ολοκληρώσει την ευτυχία τους, που το εφωνάζαν Μωρό-Στρούμφ. Ο Μπαμπαστρούμφ είπεν τους πως το έφερεν ο πελαργός τζιαι επιστέψαν το τα βούρλα. Στην πραγματικότητα, ήταν το εξώγαμο, αγνώστου πατρος μπασταρτούιν της Στρουμφίτας, αλλά επειδή έχασε τον λοαρκασμό η φτωshιή, ανέλαβε ο Μπαμπαστρούμφ να επιβάλει τάξη και ηθική στο χωρκό. Οι φήμες λαλούν ότι εν του Δρακουμέλ, γιατί είshιεν τη μούττην του, αλλά εν εδέχετουν ο Μπαμπαστρούμφ ότι το ξανθό μάννα εξ’μανιταρκού, εξεπόρτιζεν που το χωρκόν τζιαι έκαμνεν βίζιτες. Άλλες κακές φήμες, λαλούν ότι εν του Λουλλούκκου, γιατί ως αδυφάγος, λάγνος και πανηδονιστής καλλιτέχνης επ’αορίστου τέχνης, εγώνιαζέν την παραπάνω που τους άλλους, τάχα να την κάμει μοτέλλο τζιαι να τη ζωγραφίζει γυμνή μέσα στο δάσος, γιατί ήβρεν τη μούσα του τζιαι τη χαμένη του έμπνευση. Κανένας εν ηξέρει τί εκάμναν τόσες ώρες κάθε μέρα, μέσα στο δάσος..............

Όπως τζιαι να έshιει, έζησαν αυτοί καλά, χεσμένο τον είχαν το Δρακουμέλ, και ‘μεις καλύτερα.

Αυτή είναι η πραγματική ιστορία των Στρουμφακίων με όλα τα παραληπώμενα, που η λογοκρισία απαγόρευσε να δούμε στις οθόνες μας που ήμασταν μικροί, πιθανόν για ευνόητους λόγους!

Πολλοί υποστηρίζουν πως η καρτουνίστικη αυτή ιστορία είναι βασισμένη στον κουμμουνισμό, με κρυφά μυνήματα : (α) Φοράνε όλοι τις ίδιες στολές (β) Δεν υπάρχουν κοινωνικές τάξεις, μόνο ένας αρχηγός (γ) Είναι κοινόβια ζωή, χωρίς ιδιοτική περιουσία, όλα μοιράζονται ακόμα και η Στρουμφίτα (δ) Ο καθένας στο επάγγελμά του, βάσει των δυνατοτήτων του και (ε) Ο Δρακουμέλ και ο Λιχούδης, είναι εκπρόσωποι του καπιταλισμού. Το κρυφό μήνυμα – Κεντρική Ιδέα: Δεν θα περά-δεν θα περάσει ο καπιταλισμός! Δευτερεύουσα Ιδέα: Η προσαρμογή της διαφορετικότητας (εδώ χαρακτήρων), για το κοινό ώφελος!

Εγώ πιστεύω πως ο Βέλγος καρτουνίστας Πεϊό, εφευρέτης αυτής της θεσπέσιας ιστορίας, έτρωεν magic mushrooms τζιαι εθώρεν μπλε ανθρωπούθκια. Μια μέρα που το παράshιεσε με τα magic mushrooms τζιαι έπιαν τον ατέλειωτο κοψίδι, καθώς έκαμνε download για ώρες στην τουαλέττα, αποφάσισε να γράψει αυτά που μόνο αυτός έβλεπε, για να μείνουν στην ιστορία  ............

Κοινώς: Πούτσες μπλε!

*Appendix: Apologies to my friend Grouchy Ouff (has nothing to do with you) 

& many thanks to my army partner Pikris for inspiration and consultation!

Ωδή στη Λεμεσό

Όι εν έγινε κάτι τραγικό στη Λεμεσό .... πάλε, δαμέ έναιν μπλογκ δημοσιογραφίας.

Πε τζιαι να πεις, έπεισες με ατιμούτσικο, να σου γράφω πιο δικά μου πράματα τελευταίως. Για να δεις ρε πόσο φρόνιμο σατανούιν είμαι τζιαι κρόννουμαι ..............

Να σου πω την αλήθκεια, είμαι drama queen τελευταίως, πέρκει πιάω τζιαι 'γω κανένα Όσκαρ πριν τα συνάξει τζιείνη η πούττα η Malificent. Εν το φεγγάρι, εν η αζούλα τζιαι το αμάτι τους στον κώλο τους, εν ο τρόπος ζωής μου που εν πολλά δύσκολος, εν η ίδια η ζωή που πάντα τα'χει μ'άλλον, εν λλιο που ούλλα ...... οι συγκυρίες ανάγκασαν το Τριολούιν σου να μετακομίσει Λευκωσία!

Θέλω να σου πώ πως έγινα η Άννα η Βίshιη : Παραλύυυυω, σαν να πηγαίνω πρώτη μέρα στο σχολείο .......  Ά-γαπησά την που καρκιάς άμμα ενκαι χά-ρηκάαα την ......... Μα θέλω να ξερεις πως για σέεενα είμαι σκόοοονη με χώμα ...... Αμόρε αμόρε, ναί μωρέ ..... Τριολούιν Πυξ- Λαξ  : Ο καφές μου - Πόκα - έχει κρυώσει και το ράδιο ττάππον στη διαπασό, τώρα για μέρες .......... Βασίλης Παπακωνσταντίνου: Φεύγουν καρά-βια στο γυαλό και ΄γω τους γνέφω στο καλό ....... Φωτιά που ανάβει η ματιά σου hasta siempre Lemeso-οοοs ......... Kωστάκης Κωσταντίνου και πάσης Κύπρου:  Να σε πάρω στο Αφχανιστάν, μες το Κουρδιστάν, μες το Πακιστάν, στο Τουρκμενιστάν, στο Ταjικιστάν, στο Ουσπεκιστάααααν ......... Έβαλά το στην αμπούστα, γάλατά τζιαι αναράες τζιαι χαλλούμια τζιαι τυρκά .... ετάισά τα στους κάττους της γειτονιάς .... άσε που βαρκούμαι τα μάλα τες μετακομίσεις τζιαι τα συγυρίσματα, έρκουνται τζιαι τα Χ-μας τωρά ....  Χέσμας, όμως!

"Εν τζιαι η Λευκωσία καλή ρε Τριολούιν, ένταλως κάμνεις έτσι;" Κάμνω όπως θέλω εντάξει; 

Εν καλή τζιαι η Λευκωσία, όπου με πάρεις κάμνω είπα σου, αλλά έχω δικαίωμα να θρηνήσω!

Τζιαι κόρη Λεμεσός; Εμείς οι θκυό εν ετελειώσαμεν! Εννα ξανάρτω κάποτε τζιαι θα μείνω. Προς το παρών άρπα κώλο με δουλειά, να σε θωρώ να με θωρείς τζιαι πίσω στην αμπούστα! 

Γράμμα

Ζουμπουλούδιν μου, παshιοζάμπικό μου,

Θέλω να σε ακκάσω, είπα σου το πολλές φορές, αλλά τούτη η μάνα σου εν μ'αφήνει!
Η μάνα σου γίνεται πολλά σπαστική ώρες-ώρες αλλά δικαιολογούμεν την, γιατί άρκησε πολλά να σε κάμει τζιαι είσαι τζιαι το πρώτο της, καταλαβαίνεις υστερίες!

Που λαλείς, εν έχω ιδέα που κοπελλούθκια! Δουλεύκω με κοπελλούθκια, αγαπούμεν με, λατρεύουν με, είμαι στη φάση να εμφανίζουμαι κάπου τζιαι να βουρούν πάνω μου καμιά δεκαρκά κουτσούβελλα να με αγκαλιάζουν, να με τραβούν που τα πόθκια,  να με σύρνουν χαμέ τζιαι να ππηούν πάνω μου, να με φιλούν όπου έβρουν, να με πιάνουν τηλέφωνα επειδή επεθυμήσαν με, τζιαι να κάμνουμεν σοβαρές παιδικές κουβέντες του στυλ "έπιασα καινούριο trash pack τέρας που έσhιει σκουλούτζιν πάνω τζιαι άμα το βάλεις στο νερό αλλάσσει χρώμα"..... αλλά ξέρεις, έναιν δικά μου!

Έθελα να γίνω νούνα προ πολλού, γιατί βλέπεις μάλλον εννα αρκήσω πολλά να κάμω δικά μου κοπελλούθκια, εν ηξέρω καν αν θέλω, να σου το αναλύσω άλλην ώρα. Επάντρεψα πολλές φίλες μου τζιαι έχω πολλούς κολλητούς, ήμουν πολλά τυχερή στη ζωή μου που θέματα φιλίας, αλλά εν μου δόθηκε η ευκαιρία να γίνω νούνα! Έθελα να σε βαφτίσω πριν δημιουργηθείς τζιαι μόλις εσυλλήφθηκες τζιαι έγινε η διαπίστωση ότι κολυμπάς μέσα σε μια τζιοιλιά, έπιαν με η μάνα σου τηλέφωνο τζιαι ανακοίνωσέ μου ότι θα γίνω νούνα. Έν φαντάζεσαι πόση χαρά μου έδωκες που ήρτες στον κόσμο, ήμουν τόσο down town που ένιωσα ότι με άλλαξες που την ίδιαν ώραν! Yes, you will be my new toy, my new activity, my new child, my new friend, my new everything! Tζιαι εν φαντάζεσαι πόση χαρά μου έδωκε η μάνα σου με την απόφασή της!  Έκλαια που χαρά τζιαι εχόρευκα κάπως έτσι:

Μεν φοάσαι, πιο μετά θα μάθεις and my darker side! Μαζί με τη μάνα σου, με έπιασε τζιαι η άλλη κουμέρα πως θα έχω τζιαι δεύτερο βαφτιστήρι: τον μικρό Ομονοιάτη! Ο ερχομός σου με έκανε εις τετραπλούν ευτυχισμένη! Του μικρού Ομονοιάτη θα του τα ψάλλω όταν γεννηθεί, μεν φοάσαι! 

Προκτές, σαν εμιλούσα με τη μάνα σου, έπιασες της το τηλέφωνο, 5 μηνών σκατό τζιαι επροσπάθας να μου μιλήσεις, άκουες τη φωνή μου τζιαι επετάριζες! Εν εκατάλαβα γριν, αλλά εκατάλαβα ότι επροσπάθας να πεις "νούνα" με το "νο-νου-να", εκτός αν ελάλες "no, νούνα, no!". Too late, η μάνα σου επιμένει! Έμεινέν μου στο νού που σε είδα εκτές τζιαι ετράβας με σαν σε εκράταν η μάνα σου, να μεν φύω. Ήσουν όπως το τσιβίτζιν, αλλά εσυγκίνησές με το άτιμο! Λαλείς να καταλάβεις όντως πόσο πολλά σε αγαπώ; 

Αύριο εννα σε βαφτίσω. Εν είμαι θρήσκα τζιαι διαφωνώ να βαφτίζουν τα μωρά σε μιαν ηλικία που εν έχουν επιλογή ούτε στη θρησκεία, ούτε στο όνομά τους, αλλά εκτελώ διαταγές ανωτέρας βίας και σέβομαι απόλυτα την επιθυμία της οικογένειάς σου τζιαι τες παραδόσεις μας! Αφού να σκεφτείς, αγόρασά σου τζιαι Παναγίτσα τζιαι σταυρό! Έλεγξα τα ούλλα: check. Συγχώρα με που εν είμαι girlie νούνα, αλλά επροσπάθησα τζιαι έπιασά σου τα πιο μοδάτα τζιαι στυλάτα πράματα, που κάποια θα σου είναι χρήσιμα και για αργότερα: check. Εκινηθήκαμε λιτά με στύλ όμως, γιατί η νούνα σου έναιν σhεσολίρισσα αλλά τζιαι να ήταν έναιν σπάταλη, βλαμμένη τζιαι ξηππασμένη: check! Ηθικό ακμαιότατο: check, μόνο πλήζ μεν αρκέψεις το αγκανητό μες την εκκλησhιάν τζιαι εν ηξέρω τί να κάμω! Εννα προσπαθήσω να μπαλανσάρω την ατσαλοσύνη τζιαι την αχαπαροσύνη μου, μεν έχουμε κανένα άξιταντ τζιαι βουρούμεν! Περπατώ ίσια, εν παίρνω πράματα μειτά μου στο πέρασμα, φορώ σου το πανί ΊSHΙA τζιαι όι ανάποδα όπως προχτές, κρατώ σε γερά που μου πεταρίζεις, άμπα τζιαι φύεις μου - αμάνα μου έσhιει ακόμα chance η μάνα σου να αλλάξει γνώμη - όι ά; - Check! Τέλειο εν υπάρχει, τζιαι λάθη να γίνουν, που μαζί μου σίουρα, εννα έσhιει πλάκα: check. Θα προσπαθήσω να είμαι καλή πνευματική μητέρα τζιαι φίλη σου, αλλά θα παίρνει ισάξια αγάπη και ο μικρός Ομονοιάτης: check. 

Αγαπώ σε πολλά σαν δικό μου κοπελλούιν - ασχέτως αν δεν σκαμπάζω πολλά πράματα τζιαι εύχομαι να 'σαι πάντα καλά, με υγεία πάνω που ούλλα, να σε καθοδηγήσω σωστά μαζί με την οικογένειά σου, να έshιεις ούλλα όσα χρειάζεσαι για να 'σαι σωστή κοπέλλα τζιαι καλόν πλάσμα τζιαι εννοείται πολλήν αγάπη γυρόν σου, να τρέσhιει που τα ποϊνάρκα σου, όπως τρέχουν άλλα πράματα που το πανί σου! Προσπάθα να μην χέσεις στη βάφτιση πλήζ! Ευχαριστώ!

Η άθλια τριολισμένη σου νούνα! 

Φτυστή ο Big Phil στο πιο λεπτό, η νούνα σου!