Thursday, 8 September 2016

Cyprus Comic Con 2016: Review by Triolouin

Comic-Con, Comic Con, ComicCon ή ComiCon, whatever, εν το ίδιο πράμα. Φέτος έγινε στο Συνεδριακό Κέντρο Φιλοξένια ιμίshιμου.

Αρέσκουν μου τα comic book conventions, γενικά αρέσκουν μου πολλά και διάφορα conventions ππού χού: tattoo, μαγειρικής, τέχνης, κουλουπού, όπως και σε πολλούς από σας άλλωστε. Έχω μια μικρή μανία με τα comics, posters με comics (και άλλα), μινιατούρες και συλλογές με ήρωες από comics, έργα, cartoons, mythical creatures, με μια ιδιαίτερη συμπάθεια προς τους "κακούς", ιδίως τζιείνους που είshιεν λόγο που εγίναν κακοί - πελλαμός λαλώ σας!






Αφού σας συστήθηκα, προχωρώ........
Πάμε με μιά που τες κολλητές μου. Ώσπου να πάμεν......... Μογγολίσιμα παρκαρίσματα σχεδόν παντού, μογγολίσιμα οδηγήματα, φίσκα, πατώ σε - πατάς με ούλλοι οι χώροι στάθμευσης! Τζιαι άμα έshιει πολυκοσμία, ο Κυπραίος οδηγός μαννέφκει ένα πράμαν, εν ΕSHΙΕΙ ΕΤΣΙ ΠΡΑΜΑ! Τέλος πάντων, καταφέρνουμεν να πάμεν τζιαι να παρκάρουμεν! Κατεβαίνουμεν. ΕΝ ΊSHΙΕΝ έτσι κόσμο, ουρές να καρτερούν να μπούν....... Έπιαν με ο θκιάολος που το parking! Κοπελλούθκια από βρέφη μέχρι εφηβεία, 30ρηδες και βάλε, οικογένειες με τα κοπελλούθκια τους, γιαγιάδες, παππούδες, μεσήλικες, ούλλη η Κύπρος! Τζιαι μια μασχαλίλλα ευωδίαζεν παντού, κατά έναν περίεργο λόγο και τρόπο! Εσκέφτηκα όποιος με κουντήσει, πατήσει ή ντζίσει θα τον πισκαλίσω α λα Naruto! Επιτέλους εμπήκαμεν: πολλά γλήορο τζιαι ευγενικό τζιαι πρόσχαρο προσωπικό στην είσοδο, έκαμεν μου εντύπωσην!

Ήμουν σε έναν παράδεισο! Είshιεν τα πάντα: καταστηματούθκια παντού, comics παντού, συλλογές από βιβλία comics, posters, μινιατούρες τζιαι παιχνίθκια, καινούρια video games, εξοπλισμός video game, φανέλλες, ρούχα για τα καρναβάλια, κάποιοι που τους αγαπημένους μου ήρωες παντού σε διάφορες μορφές, διακοσμητικά αγαλματούθκια τζιαι μοκέττες, φλυντζάνια, coasters, καλλιτέχνες που εδείχναν τη δουλειά τους....... ΑΛΛΑ! Είshιεν τζιαι catch η υπόθεση! Ο κόσμος ήταν τόσος πολύς, που εν εμπορούσα να σταματήσω να δω κάτι, να δω τιμές, να ασχοληθώ ρε παιδί μου όσο έθελα! Τζιαι τα καταστηματούθκια ήταν τόσα πολλά, χωρίς απόσταση, το ένα πάνω στο άλλο, τζιαι με τόσο κόσμο έπιανεν σε τζιαι κλειστοφοβία τζιαι αγοραφοβία! Εκουντούσαν, όι να καρτερούμεν να τζυλήσουν οι αμαξούες, όι να έρκουνται τζιαι να διούν πάνω σου, ε εshιέξιξιν! Θωρείς τόσο κόσμο μάνα μου χρυσή, την αμαξούα τί την θέλεις; Απαιτώ να απαγορεύεται η είσοδος σε αμαξούες στα conventions εκτός αν έχουν άδεια τζυλήματος που προ-απαιτεί δεξιότητες: 1. Εν τσιλλώ κόσμο 2. Περιμένω τη σειρά μου 3. Εν προηγούμαι πάντα 4. Δίνω τα shιέρκα του μωρού να μεν σινάει πράματα τζιαι να αναγκάζομαι επαναστροφή ή παλλούκωμα στόπερ χωρίς προειδοποίηση 5. Δεν τα παλλουκώνω χωρίς προειδοποίηση και 6. Μπορεί να είμαι μάνα, πατέρας, τατάς, θείος, δούλα, αλλά εν είμαι γάρος! Εν άντεξα, έφυα τζιαι εμαράζωσα πάρα πολλά! 
Το μόνο που πήρα από αυτή την περιπέτεια ήταν η μασχαλίλλα, που πέρασε που τη μούττην μου ως το είναι μου τζιαι εν έφευκε για ώρες, τζιαι κάποιες κάρτες των καταστημάτων, να πάω με την ησυχία μου να ψουμνίσω! Τζιαι τελικά τζιαι επατήσαν με, τζιαι εκουντήσαν με, τζιαι ετσιλλήσαν με, τζιαι εντζίσαν μου, τζιαι εχουφτώσαν με, τζιαι αγγαλιάσαν με, τζιαι εδώκαν τζιαι πάνω μου σφόδρα, τζιαι εν έφκαλα ΚΙΧ!

Έξω είshιεν DJ, μπυρούες, φαγιά, πάρα πέρα καζαντί (;), shows, μέσα και έξω κόσμο μεταμφιεσμένο super (που μου άρεσε πάρα πολλά) αλλά με το καζαντί τζιαι κάποιες μουσικές επιλογές, εδίαν σου λλήν νότα παναϋρκού της Χρυσοσπηλλιώτισσας, που δεν ήν κακό, αλλά χαλούσε λλίο τη φάση! Το μόνο λάθος τέλος πάντων ήταν ο χώρος που το εκάμαν φέτος, σε σχέση με τις συμμετοχές τζιαι τον κόσμο που ήρτεν. Χάλια! Ούτε parking εν είshιεν για τόσο κόσμο! Εν εχώρεν, άσε που κάποια καταστηματούθκια ήταν μόνα τους ξαπόλυτα σε άλλη αίθουσα, γιατί εν εχωρούσαν! Ούτε καν καλό εξαερισμό ή παραθύρκα να φκαίνει η μασχαλίλλα, να καθαρίζει ο αέρας! Πολλά καλό marketing έχω να δηλώσω, διαφημίστηκε τέλεια, ήταν σαν ένα φεστιβάλ μεγάλο! Πρώτη φορά νομίζω είshιεν τόσην απήχηση, που ως τζιαι η κουτσή Μαρία επήεν. Μου έκαμεν πολλήν εντύπωση που είδα μιtchιούς τζιαι έφηβους που ήρταν τζιαι ενθουσιάζονταν όι μόνο με τα video games τζιαι τα παιχνίθκια, αλλά τζιαι με τα βιβλία comics τζιαι τα σχέδια! Με πλημμύρισαν κρυφές ελπίδες για τους νέους μας! (- Τριολούιν Κανά). Eίshιεν πολλά ωραίο κόσμο - εκτός τζιείνοι με τες αμαξούες, ήταν ωραίοι οι μεταμφιεσμένοι - εκτός μια κοπελιά που ντύθηκε η αναμαλιασμένη και νόθα αδερφή της Khaleesi, ούλλοι οι καλλιτέχνες που εκάμαν τα δικά τους posters σχετικά και άσχετα, τους δικούς τους πίνακες και σκίτσα, τα δικά τους βιβλία comics, τη δικήν τους δουλειά, τα δικά τους animations με όποια μορφή τέχνης τζιαι αν εχρησιμοποιούσαν - ναί έχουμε Κυπραίους που τα κάμνουν τούτα (!) - ήταν απλά τέλειοι, αξιόλογοι, ούλλοι ως τον έναν τζιαι είχαν τζιαι χαρακτήρα! Τόσες ώρες τζιαμέ, τόσος κόσμος να τους πελλανίσκει τζιαι ήταν ούλλοι πρόσχαροι τζιαι ευγενικοί, με υπομονή γάρου! Μπράβο, ένιωσα πολλά περήφανη για τους Κυπραίους καλλιτέχνες τούτους τζιαι θαυμασμό! Υπήρχε γενικά πολλά καλή οργάνωση, πολλά πράματα να δείς τζιαι να 'γοράσεις - που εν εμπόρες, το προσωπικό άπαικτο, έχω να πώ ένα μεγάλο ΜΠΡΑΒΟ στους διοργανωτές, με μια συμβουλή: του χρόνου να το κάμουν αλλού! Σόρυ Συνεδριακό Κέντρο Φιλοξένια, αλλά έμοιαζε με παναϋρι Con η όλη φάση τζιαι ήταν ποοοολλά κρίμα! Α! Τζιαι σάστε λλίο τζιαι την φάση που γίνεται έξω, μπορείτε και καλύτερα, να μοιάζει πιο πολλά με Comic Con ρε παιδί μου! Επίσης, τα αρωματικά χώρου με τόσο κόσμο ίσως να είναι χρήσιμα! Όσο για το χωρκαθκιόν τζιαι την αμπαλατοσύνη του Κυπραίου, δεν φέρετε καμία ευθύνη, τούτα εν διαχρονικές αξίες!

Θέκκιου, πά-παι.
Τριολούιν




Επ'ευκαιρίας τζιαι το τραουδούιν μας!






Friday, 2 September 2016

Αληθινές Κυπριακές Ιστορίες Άρλεκιν: Ο Jeune Premier


Ο jeune premier μπορείς να πείς πως ήταν ο πιο όμορφος νεαρός και καλός ηθοποιός που έπαιξε ποτέ στην κυπριακή τηλεόραση και στο κυπριακό σανίδι. Αντικειμενικά ωραίος άνδρας, ήξερε να παίζει τον ρόλο του καλά ..........
Στην κάμερα και στη σκηνή, φαινόταν πιο ωραίος και πιο ψηλός απ'ότι αν τον έβλεπες από κοντά. Μην του το πείς όμως, παίζει να μην του αρέσει. Αλλά κάτω από τα φώτα, ήταν λες και έκλεβε τη λάμψη. Αυτός και η Sailor Moon ένα πράμα!

Η γνωριμία τους ήταν τυχαία και διαδικτυακή. Και αυτή του χώρου, απ'την απ'έξω όμως. Ήταν απ' τους αγαπημένους της ηθοποιούς, αν και ήθος δεν ποιούσε! Συναντήθηκαν τέλος πάντων για πρώτη φορά, αφού ήρθε για γυρίσματα στη χώρα του. Βλέπετε, η χώρα του ήταν μικρή και σαχλή και δύσκολη - η αλήθεια, για να χωρέσει τα σχέδιά του, την καριέρα του, ακόμα και τον ίδιο! Όταν συναντήθηκαν για πρώτη φορά, ήταν αμήχανοι και οι δύο, έμοιαζαν με δύο έφηβους που έβγαιναν κρυφά ραντεβού. Αυτή: ελεύθερη και πολιορκημένη. Αυτός: είχε πάρει τα βουνά και εξακολουθούσε να παίρνει ό,τι και όποιαν ήθελε. Λουσάτος, φινετσάτος, τρεμάμενος γόης, με αέρα άπληστου καρχαρία που μόλις πιάστηκε στα δίκτυα. Μετά από ένα ποτό, της όρμηξε. Τη φιλούσε με πάθος σχεδόν παντού, μπροστά από κόσμο, μπροστά απ'όλους! Της είπε θα έφευγε σε λίγες μέρες, πίσω στα σχέδια, στη ξένη χώρα που ζούσε και θριάμβευε. Της ζήτησε να τον ακολουθήσει στο σπίτι μαζί του και δεν σταματούσε να τη φιλά με πάθος. Η σχέση δεν ήταν καν ενδεχόμενο, κανένας δεν ήθελε σχέση εξ'αποστάσεως, είχαν και οι δύο την πικρή εμπειρία. Αυτή αρνήθηκε, αν και ένιωσε πως όλο αυτό ήταν σαν ένα όνειρο! Αν της έλεγε ότι υπήρχε έστω μια μικρή πιθανότητα να ήταν κάποτε μαζί ή έστω να περάσει κι άλλο χρόνο μαζί της μέχρι να φύγει, ίσως και να το έκανε. Της το τόνισε! Τον φίλησε γλυκά, τον αποχαιρέτησε και αφού ήταν μάταιο, αποχώρησε με θλίψη. Της είπε πως θα μείνουν φίλοι, με μια συμβουλή: "Να αφήνεται στις στιγμές και να μην αποζητά πάντα τη συνέχεια!". Δεν την έπεισε καθόλου! Αυτή ήθελε συνέχεια και να μην δίνεται ή να χαραμίζεται για τη στιγμή. Εξάλλου "συνάδερφοι" ήτανε και στην Κύπρο τη μικρή αν γινόταν κάτι παραπάνω χωρίς ουσία, μετά θα την πετούσε. Σκέφτηκε πως με όλες το ίδιο έκανε και δεν δεχόταν να ήταν μια στις πολλές ή αν τον ερωτευόταν; Το είδε και εγωιστικά, γιατί και αυτή μπορεί να μην ήταν τόσο γνωστή, αλλά μπορούσε κάλλιστα να έχει όποιον θέλει. Ή πως έτσι δεν θα συνεργάζονταν ποτέ, που ήταν ένα απ'τα όνειρά της. Δεν ήταν της μιας νύκτας και θυμήθηκε πως υπάρχει κάποιος άλλος τριγύρω που την αγαπά και την νοιάζεται, τρελλός και παλαβός για εκείνην, που άφησε τα πάντα πίσω του για να την περιμένει. Ο άλλος που την περίμενε, την αγαπούσε ήδη και ας μην ήταν μαζί! 

Αυτή προχώρησε με τη ζωή της, πήγε σε αυτόν τον άλλον που την περίμενε και ήταν επιτέλους μαζί. Αυτός προχώρησε με τη ζωή του, πήγε σε διάφορες που τον περίμεναν και ήταν επιτέλους μαζί. Ενδιάμεσα στα χρόνια, ένα "χρόνια πολλά" κάθε νέο χρόνο και γενέθλια ή κάποια super news επ'ευκαιρία, αντάλλαζαν με τον jeune premier. Της έριξε και μια σπόντα να πάει να τον βρεί, να μένουν μαζί, αλλά αυτή δεν το πήρε στα σοβαρά, της το έριξε στο άσχετο, ξαφνικά, εκεί στο ένα "χρόνια πολλά για τα γενέθλια", εκεί που είχε μήνες ολάκερους να μιλήσουν. Εξάλλου το 'χε ξανακάνει στην ίδια χώρα με κάποιον άλλον και δεν πέτυχε. Τώρα είχε τη ζωή της, τη δουλειά της, έναν άνθρωπο να την αγαπά δίπλα της. Εξάλλου οι πολύ δυνατοί και παράφοροι έρωτες που ξεκινούσαν ακαριαία, δεν της κράτησαν και τη βασάνισαν πολύ. Όποτε ερχόταν για γυρίσματα ή διακοπές στο νησί όμως, αυτή έτρεχε να τον συναντήσει: μια φορά τον χρόνο. Τις πρώτες φορές που τον είδε, δεν σήμαινε τίποτα γι'αυτήν. Ήταν ερωτευμένη με τον σκέτο jeune. Αυτός τη φλέρταρε με παιχνιδάκια για να μην είναι πολύ εμφανές, πάλι για χάρη της μιας νύκτας και αυτή του το'κοψε. Ποτέ τους δεν μίλησαν για τα προσωπικά τους, ποτέ δεν ήταν τόσο κοντά. Μια φορά τον χρόνο ήταν αρκετό απλά για να δεί ο ένας τον άλλον, να μιλήσουν για τα επαγγελματικά τους, να αστειέψουν, να κουτσομπολέψουν, να ανταλλάξουν πληροφορίες, να ανέβει το ηθικό και των δύο και πίσω ο καθένας στη ζωή του.

 Κι έφτασε ο καιρός που επέστρεψε σαν βρεγμένο γατί στη χώρα του, για να ανασηκωθεί όταν μπορέσει για να ξαναφύγει πάλι. Την έψαξε. Την βρήκε. Της τα είπε σχεδόν όλα! Τους πόνους του, τα ψυχολογικά του, τα σεξουαλικά του, τα δικά του. Όλα, εκτός το πώς την έβλεπε πραγματικά εκείνην και γιατί ζήτησε να τη δεί. Την έβλεπε στα μάτια, στα χείλη. Ήταν προσεκτικός και συγκρατημένος. Ήταν χαρούμενος που την είδε. Ήταν απλός για πρώτη του φορά. Ήταν ο εαυτός του! Τα λόγια της του ανέβασαν το ηθικό. Ήταν όμορφη, απλή και αληθινή: κάτι που ξέχασε ότι υπάρχει. Υπήρχε απίστευτη οικειότητα και κάτι πολύ δυνατό που τους ένωνε, αλλά και που τους απομάκρυνε ταυτόχρονα. Υπήρχε μια αστερόσκονη, έμοιαζαν με ζευγάρι, τόσο ταιριαστό, τόσο αγαπημένο χωρίς πολλά - πολλά, τόσο πλατωνικό. Αποχαιρετίστηκαν ακόμα μια φορά, φιλικά, με μια αγκαλιά ζεστή και ένα φιλί στο μάγουλο.Υπήρχε αυτή η θολή, ακαθόριστη γραμμή, που δεν υπάρχει γυρισμός αν προσπεράσεις, αν παραβείς .... την 10η Εντολή! Μετά από μισή ώρα, της έστειλε να τη φλερτάρει, πάλι. Αυτή: για πρώτη φορά προκάλεσε με την απάντησή της, αλλά δεν ανταπέδωσε. Και αυτός: απλά εξαφανίστηκε! 

Κι έμεινε αυτή μουδιασμένη, κι εμείς ξεκρέμμαστοι!

Karma Police που τους αξίζει .........

Λούης
Μια προσφορά για σας, από την καινούρια σειρά άρλεκιν:  "Αληθινές Κυπριακές Ιστορίες".

Όσο για το ηθικό δίδαγμα της ιστορίας αυτής, φαντάζομαι εναπόκειται στον καθένα μας!
Μπορώ να δώσω κάποιες επιλογές του στυλ: 
(Α) Μόνο αν γαμηθείς κυριολεκτικά ή και μεταφορικά, περνά το απωθημένο
(Β) Ένα μισοπλήρωτο πάθος, μπορεί όντως να καταλήξει σε φιλία 
(Γ) Φιλίες μεταξύ ανδρών και γυναικών και πράσινα άλογα ........
(Δ) Να αφήνεσαι στη στιγμή και να μην αποζητάς πάντα τη συνέχεια: Όλα Πόκα! Αγνός στιγμιαίος καφές! - και μετά τράβα τα βυζιά σου;
(Ε) Ο καθένας παίρνει ό,τι του αξίζει
(ΣΤ) Πολύ μαλάκας ο Κυριάκος ο jeane premier! (sexcuse my french)
(X) Γάμα και διάβαινε!
(Ψ) Αυτοί οι χώροι είναι για τα πανηγύρια
(Ω) Μαλάκα, κράτα καβάντζες, ποτέ δεν ξέρεις!
(Ω3) Ο Λούης ποιος στον θκιάολον ένει;
Αλλά, δεν θα ήταν πρέπον! 

Καλάν! Λούης, που το Τριολούης: τον δαιμόνιο δημοσιογράφο της Μπανανίας!