Thursday, 8 September 2016

Cyprus Comic Con 2016: Review by Triolouin

Comic-Con, Comic Con, ComicCon ή ComiCon, whatever, εν το ίδιο πράμα. Φέτος έγινε στο Συνεδριακό Κέντρο Φιλοξένια ιμίshιμου.

Αρέσκουν μου τα comic book conventions, γενικά αρέσκουν μου πολλά και διάφορα conventions ππού χού: tattoo, μαγειρικής, τέχνης, κουλουπού, όπως και σε πολλούς από σας άλλωστε. Έχω μια μικρή μανία με τα comics, posters με comics (και άλλα), μινιατούρες και συλλογές με ήρωες από comics, έργα, cartoons, mythical creatures, με μια ιδιαίτερη συμπάθεια προς τους "κακούς", που είshιεν λόγο όμως που έγιναν κακοί - πελλαμός λαλώ σας!




Αφού σας συστήθηκα, προχωρώ........
Πάμε με μιά που τες κολλητές μου. Ώσπου να πάμεν......... Μογγολίσιμα παρκαρίσματα σχεδόν παντού, μογγολίσιμα οδηγήματα, φίσκα, πατώ σε - πατάς με ούλλοι οι χώροι στάθμευσης! Τζιαι άμα έshιει πολυκοσμία, ο Κυπραίος οδηγός μαννέφκει ένα πράμαν, εν ΕSHΙΕΙ ΕΤΣΙ ΠΡΑΜΑ! Τέλος πάντων, καταφέρνουμεν να πάμεν τζιαι να παρκάρουμεν! Κατεβαίνουμεν. ΕΝ ΊSHΙΕΝ έτσι κόσμο, ουρές να καρτερούν να μπούν....... Έπιαν με ο θκιάολος που το parking! Κοπελλούθκια από βρέφη μέχρι εφηβεία, 30ρηδες και βάλε, οικογένειες με τα κοπελλούθκια τους, γιαγιάδες, παππούδες, μεσήλικες, ούλλη η Κύπρος! Τζιαι μια μασχαλίλλα ευωδίαζεν παντού, κατά έναν περίεργο λόγο και τρόπο! Εσκέφτηκα όποιος με κουντήσει, πατήσει ή ντζίσει θα τον πισκαλίσω α λα Naruto! Επιτέλους εμπήκαμεν: πολλά γλήορο τζιαι ευγενικό τζιαι πρόσχαρο προσωπικό στην είσοδο, έκαμεν μου εντύπωσην!

Ήμουν σε έναν παράδεισο! Είshιε τα πάντα: καταστηματούθκια παντού, comics παντού, συλλογές από βιβλία comics, posters, μινιατούρες τζιαι παιχνίθκια, καινούρια video games, εξοπλισμός video game, φανέλλες, ρούχα για τα καρναβάλια, κάποιοι που τους αγαπημένους μου ήρωες παντού σε διάφορες μορφές, διακοσμητικά αγαλματούθκια τζιαι μοκέττες, φλυντζάνια, coasters, καλλιτέχνες που εδείχναν τη δουλειά τους....... ΑΛΛΑ! Είshιεν τζιαι catch η υπόθεση! Ο κόσμος ήταν τόσος πολύς, που εν εμπορούσα να σταματήσω να δω κάτι, να δω τιμές, να ασχοληθώ ρε παιδί μου όσο έθελα! Τζιαι τα καταστηματούθκια ήταν τόσα πολλά, χωρίς απόσταση, το ένα πάνω στο άλλο, τζιαι με τόσο κόσμο έπιανεν σε τζιαι κλειστοφοβία τζιαι αγοραφοβία! Εκουντούσαν, όι να καρτερούμεν να τζυλήσουν οι αμαξούες, όι να έρκουνται τζιαι να διούν πάνω σου, ε εshιέξιξιν! Θωρείς τόσο κόσμο μάνα μου χρυσή, την αμαξούα τί την θέλεις; Απαιτώ να απαγορεύεται η είσοδος σε αμαξούες στα conventions εκτός αν έχουν άδεια τζυλήματος που προ-απαιτεί δεξιότητες: 1. Εν τσιλλώ κόσμο 2. Περιμένω τη σειρά μου 3. Εν προηγούμαι πάντα 4. Δίνω τα shιέρκα του μωρού να μεν σινάει πράματα τζιαι να αναγκάζομαι επαναστροφή ή παλλούκωμα στόπερ χωρίς προειδοποίηση 5. Δεν τα παλλουκώνω χωρίς προειδοποίηση και 6. Μπορεί να είμαι μάνα, πατέρας, τατάς, θείος, δούλα, αλλά εν είμαι γάρος! Εν άντεξα, έφυα τζιαι εμαράζωσα πάρα πολλά! 
Το μόνο που πήρα από αυτή την περιπέτεια ήταν η μασχαλίλλα, που πέρασε που τη μούττην μου ως το είναι μου τζιαι εν έφευκε για ώρες, τζιαι κάποιες κάρτες των καταστημάτων, να πάω με την ησυχία μου να ψουμνίσω! Τζιαι τελικά τζιαι επατήσαν με, τζιαι εκουντήσαν με, τζιαι ετσιλλήσαν με, τζιαι εντζίσαν μου, τζιαι εχουφτώσαν με, τζιαι αγγαλιάσαν με, τζιαι εδώκαν τζιαι πάνω μου σφόδρα, τζιαι εν έφκαλα ΚΙΧ!

Έξω είshιεν DJ, μπυρούες, φαγιά, πάρα πέρα καζαντί (;), shows, μέσα και έξω κόσμο μεταμφιεσμένο super (που μου άρεσε πάρα πολλά) αλλά με το καζαντί τζιαι κάποιες μουσικές επιλογές, εδίαν σου λλήν νότα παναϋρκού της Χρυσοσπηλλιώτισσας, που δεν ήν κακό, αλλά χαλούσε λλίο τη φάση! Το μόνο λάθος τέλος πάντων ήταν ο χώρος που το εκάμαν φέτος, σε σχέση με τις συμμετοχές τζιαι τον κόσμο που ήρτεν. Χάλια! Ούτε parking εν είshιεν για τόσο κόσμο! Εν εχώρεν, άσε που κάποια καταστηματούθκια ήταν μόνα τους ξαπόλυτα σε άλλη αίθουσα, γιατί εν εχωρούσαν! Ούτε καν καλό εξαερισμό ή παραθύρκα να φκαίνει η μασχαλίλλα, να καθαρίζει ο αέρας! Πολλά καλό marketing έχω να δηλώσω, διαφημίστηκε τέλεια, ήταν σαν ένα φεστιβάλ μεγάλο! Πρώτη φορά νομίζω είshιεν τόσην απήχηση, που ως τζιαι η κουτσή Μαρία επήεν. Μου έκαμεν πολλήν εντύπωση που είδα μιtchιούς τζιαι έφηβους που ήρταν τζιαι ενθουσιάζονταν όι μόνο με τα video games τζιαι τα παιχνίθκια, αλλά τζιαι με τα βιβλία comics τζιαι τα σχέδια! Με πλημμύρισαν κρυφές ελπίδες για τους νέους μας! (- Τριολούιν Κανά). Eίshιεν πολλά ωραίο κόσμο - εκτός τζιείνοι με τες αμαξούες, ήταν ωραίοι οι μεταμφιεσμένοι - εκτός μια κοπελιά που ντύθηκε η αναμαλιασμένη και νόθα αδερφή της Khaleesi, ούλλοι οι καλλιτέχνες που εκάμαν τα δικά τους posters σχετικά και άσχετα, τους δικούς τους πίνακες και σκίτσα, τα δικά τους βιβλία comics, τη δικήν τους δουλειά, τα δικά τους animations με όποια μορφή τέχνης τζιαι αν εχρησιμοποιούσαν - ναί έχουμε Κυπραίους που τα κάμνουν τούτα (!) - ήταν απλά τέλειοι, αξιόλογοι, ούλλοι ως τον έναν τζιαι είχαν τζιαι χαρακτήρα! Τόσες ώρες τζιαμέ, τόσος κόσμος να τους πελλανίσκει τζιαι ήταν ούλλοι πρόσχαροι τζιαι ευγενικοί, με υπομονή γάρου! Μπράβο, ένιωσα πολλά περήφανη για τους Κυπραίους καλλιτέχνες τούτους τζιαι θαυμασμό! Υπήρχε γενικά πολλά καλή οργάνωση, πολλά πράματα να δείς τζιαι να 'γοράσεις - που εν εμπόρες, το προσωπικό άπαικτο, έχω να πώ ένα μεγάλο ΜΠΡΑΒΟ στους διοργανωτές, με μια συμβουλή: του χρόνου να το κάμουν αλλού! Σόρυ Συνεδριακό Κέντρο Φιλοξένια, αλλά έμοιαζε με παναϋρι Con η όλη φάση τζιαι ήταν ποοοολλά κρίμα! Α! Τζιαι σάστε λλίο τζιαι την φάση που γίνεται έξω, μπορείτε και καλύτερα, να μοιάζει πιο πολλά με Comic Con ρε παιδί μου! Επίσης, τα αρωματικά χώρου με τόσο κόσμο ίσως να είναι χρήσιμα! Όσο για το χωρκαθκιόν τζιαι την αμπαλατοσύνη του Κυπραίου, δεν φέρετε καμία ευθύνη, τούτα εν διαχρονικές αξίες!

Θέκκιου, πά-παι.
Τριολούιν




Επ'ευκαιρίας τζιαι το τραουδούιν μας!







Friday, 2 September 2016

Αληθινές Κυπριακές Ιστορίες Άρλεκιν: Ο Jeune Premier


Ο jeune premier μπορείς να πείς πως ήταν ο πιο όμορφος νεαρός και καλός ηθοποιός που έπαιξε ποτέ στην κυπριακή τηλεόραση και στο κυπριακό σανίδι. Αντικειμενικά ωραίος άνδρας, ήξερε να παίζει τον ρόλο του καλά ..........
Στην κάμερα και στη σκηνή, φαινόταν πιο ωραίος και πιο ψηλός απ'ότι αν τον έβλεπες από κοντά. Μην του το πείς όμως, παίζει να μην του αρέσει. Αλλά κάτω από τα φώτα, ήταν λες και έκλεβε τη λάμψη. Αυτός και η Sailor Moon ένα πράμα!

Η γνωριμία τους ήταν τυχαία και διαδικτυακή. Και αυτή του χώρου, απ'την απ'έξω όμως. Ήταν απ' τους αγαπημένους της ηθοποιούς, αν και ήθος δεν ποιούσε! Συναντήθηκαν τέλος πάντων για πρώτη φορά, αφού ήρθε για γυρίσματα στη χώρα του. Βλέπετε, η χώρα του ήταν μικρή και σαχλή και δύσκολη - η αλήθεια, για να χωρέσει τα σχέδιά του, την καριέρα του, ακόμα και τον ίδιο! Όταν συναντήθηκαν για πρώτη φορά, ήταν αμήχανοι και οι δύο, έμοιαζαν με δύο έφηβους που έβγαιναν κρυφά ραντεβού. Αυτή: ελεύθερη και πολιορκημένη. Αυτός: είχε πάρει τα βουνά και εξακολουθούσε να παίρνει ό,τι και όποιαν ήθελε. Λουσάτος, φινετσάτος, τρεμάμενος γόης, με αέρα άπληστου καρχαρία που μόλις πιάστηκε στα δίκτυα. Μετά από ένα ποτό, της όρμηξε. Τη φιλούσε με πάθος σχεδόν παντού, μπροστά από κόσμο, μπροστά απ'όλους! Της είπε θα έφευγε σε λίγες μέρες, πίσω στα σχέδια, στη ξένη χώρα που ζούσε και θριάμβευε. Της ζήτησε να τον ακολουθήσει στο σπίτι μαζί του και δεν σταματούσε να τη φιλά με πάθος. Η σχέση δεν ήταν καν ενδεχόμενο, κανένας δεν ήθελε σχέση εξ'αποστάσεως, είχαν και οι δύο την πικρή εμπειρία. Αυτή αρνήθηκε, αν και ένιωσε πως όλο αυτό ήταν σαν ένα όνειρο! Αν της έλεγε ότι υπήρχε έστω μια μικρή πιθανότητα να ήταν κάποτε μαζί ή έστω να περάσει κι άλλο χρόνο μαζί της μέχρι να φύγει, ίσως και να το έκανε. Της το τόνισε! Τον φίλησε γλυκά, τον αποχαιρέτησε και αφού ήταν μάταιο, αποχώρησε με θλίψη. Της είπε πως θα μείνουν φίλοι, με μια συμβουλή: "Να αφήνεται στις στιγμές και να μην αποζητά πάντα τη συνέχεια!". Δεν την έπεισε καθόλου! Αυτή ήθελε συνέχεια και να μην δίνεται ή να χαραμίζεται για τη στιγμή. Εξάλλου "συνάδερφοι" ήτανε και στην Κύπρο τη μικρή αν γινόταν κάτι παραπάνω χωρίς ουσία, μετά θα την πετούσε. Σκέφτηκε πως με όλες το ίδιο έκανε και δεν δεχόταν να ήταν μια στις πολλές ή αν τον ερωτευόταν; Το είδε και εγωιστικά, γιατί και αυτή μπορεί να μην ήταν τόσο γνωστή, αλλά μπορούσε κάλλιστα να έχει όποιον θέλει. Ή πως έτσι δεν θα συνεργάζονταν ποτέ, που ήταν ένα απ'τα όνειρά της. Δεν ήταν της μιας νύκτας και θυμήθηκε πως υπάρχει κάποιος άλλος τριγύρω που την αγαπά και την νοιάζεται, τρελλός και παλαβός για εκείνην, που άφησε τα πάντα πίσω του για να την περιμένει. Ο άλλος που την περίμενε, την αγαπούσε ήδη και ας μην ήταν μαζί! 

Αυτή προχώρησε με τη ζωή της, πήγε σε αυτόν τον άλλον που την περίμενε και ήταν επιτέλους μαζί. Αυτός προχώρησε με τη ζωή του, πήγε σε διάφορες που τον περίμεναν και ήταν επιτέλους μαζί. Ενδιάμεσα στα χρόνια, ένα "χρόνια πολλά" κάθε νέο χρόνο και γενέθλια ή κάποια super news επ'ευκαιρία, αντάλλαζαν με τον jeune premier. Της έριξε και μια σπόντα να πάει να τον βρεί, να μένουν μαζί, αλλά αυτή δεν το πήρε στα σοβαρά, της το έριξε στο άσχετο, ξαφνικά, εκεί στο ένα "χρόνια πολλά για τα γενέθλια", εκεί που είχε μήνες ολάκερους να μιλήσουν. Εξάλλου το 'χε ξανακάνει στην ίδια χώρα με κάποιον άλλον και δεν πέτυχε. Τώρα είχε τη ζωή της, τη δουλειά της, έναν άνθρωπο να την αγαπά δίπλα της. Εξάλλου οι πολύ δυνατοί και παράφοροι έρωτες που ξεκινούσαν ακαριαία, δεν της κράτησαν και τη βασάνισαν πολύ. Όποτε ερχόταν για γυρίσματα ή διακοπές στο νησί όμως, αυτή έτρεχε να τον συναντήσει: μια φορά τον χρόνο. Τις πρώτες φορές που τον είδε, δεν σήμαινε τίποτα γι'αυτήν. Ήταν ερωτευμένη με τον σκέτο jeune. Αυτός τη φλέρταρε με παιχνιδάκια για να μην είναι πολύ εμφανές, πάλι για χάρη της μιας νύκτας και αυτή του το'κοψε. Ποτέ τους δεν μίλησαν για τα προσωπικά τους, ποτέ δεν ήταν τόσο κοντά. Μια φορά τον χρόνο ήταν αρκετό απλά για να δεί ο ένας τον άλλον, να μιλήσουν για τα επαγγελματικά τους, να αστειέψουν, να κουτσομπολέψουν, να ανταλλάξουν πληροφορίες, να ανέβει το ηθικό και των δύο και πίσω ο καθένας στη ζωή του.

 Κι έφτασε ο καιρός που επέστρεψε σαν βρεγμένο γατί στη χώρα του, για να ανασηκωθεί όταν μπορέσει για να ξαναφύγει πάλι. Την έψαξε. Την βρήκε. Της τα είπε σχεδόν όλα! Τους πόνους του, τα ψυχολογικά του, τα σεξουαλικά του, τα δικά του. Όλα, εκτός το πώς την έβλεπε πραγματικά εκείνην και γιατί ζήτησε να τη δεί. Την έβλεπε στα μάτια, στα χείλη. Ήταν προσεκτικός και συγκρατημένος. Ήταν χαρούμενος που την είδε. Ήταν απλός για πρώτη του φορά. Ήταν ο εαυτός του! Τα λόγια της του ανέβασαν το ηθικό. Ήταν όμορφη, απλή και αληθινή: κάτι που ξέχασε ότι υπάρχει. Υπήρχε απίστευτη οικειότητα και κάτι πολύ δυνατό που τους ένωνε, αλλά και που τους απομάκρυνε ταυτόχρονα. Υπήρχε μια αστερόσκονη, έμοιαζαν με ζευγάρι, τόσο ταιριαστό, τόσο αγαπημένο χωρίς πολλά - πολλά, τόσο πλατωνικό. Αποχαιρετίστηκαν ακόμα μια φορά, φιλικά, με μια αγκαλιά ζεστή και ένα φιλί στο μάγουλο.Υπήρχε αυτή η θολή, ακαθόριστη γραμμή, που δεν υπάρχει γυρισμός αν προσπεράσεις, αν παραβείς .... την 10η Εντολή! Μετά από μισή ώρα, της έστειλε να τη φλερτάρει, πάλι. Αυτή: για πρώτη φορά προκάλεσε με την απάντησή της, αλλά δεν ανταπέδωσε. Και αυτός: απλά εξαφανίστηκε! 

Κι έμεινε αυτή μουδιασμένη, κι εμείς ξεκρέμμαστοι!


Karma Police που τους αξίζει .........

Λούης
Μια προσφορά για σας, από την καινούρια σειρά άρλεκιν:  "Αληθινές Κυπριακές Ιστορίες".

Όσο για το ηθικό δίδαγμα της ιστορίας αυτής, φαντάζομαι εναπόκειται στον καθένα μας!
Μπορώ να δώσω κάποιες επιλογές του στυλ: 
(Α) Μόνο αν γαμηθείς κυριολεκτικά ή και μεταφορικά, περνά το απωθημένο
(Β) Ένα μισοπλήρωτο πάθος, μπορεί όντως να καταλήξει σε φιλία 
(Γ) Φιλίες μεταξύ ανδρών και γυναικών και πράσινα άλογα ........
(Δ) Να αφήνεσαι στη στιγμή και να μην αποζητάς πάντα τη συνέχεια: Όλα Πόκα! Αγνός στιγμιαίος καφές! - και μετά τράβα τα βυζιά σου;
(Ε) Ο καθένας παίρνει ό,τι του αξίζει
(ΣΤ) Πολύ μαλάκας ο Κυριάκος ο jeane premier! (sexcuse my french)
(X) Γάμα και διάβαινε!
(Ψ) Αυτοί οι χώροι είναι για τα πανηγύρια
(Ω) Μαλάκα, κράτα καβάντζες, ποτέ δεν ξέρεις!
(Ω3) Ο Λούης ποιος στον θκιάολον ένει;
Αλλά, δεν θα ήταν πρέπον! 

Καλάν! Λούης, που το Τριολούης: τον δαιμόνιο δημοσιογράφο της Μπανανίας!












Thursday, 25 August 2016

Εμπειρία Ζωής

Πρέπει να σας πω την εμπειρία μου, θα καταλάβετε γιατί!

Η μια από τις πολλές μου κουμπάρες θα γεννούσε και λόγω πολύ σοβαρών προβλημάτων που αντιμετώπιζε, ζήτησε από εμένα ως αδερφική της φίλη και νονά του πρώτου της τέκνου, να παρευρεθώ μαζί της την ώρα που γεννά, να της κρατώ το χέρι, το πόδι, ό,τι προκύψει λοιπόν, σ'αυτή τη δύσκολη στιγμή. Ως γνωστόν, εκτελώ τα κουμπαρικά μου καθήκοντα σε άριστον βαθμό (είμαι κουμπαρόσπασμα) αλλά και κουμπάρα να μην ήμουν, όταν ο άλλος ζητά εσένα να είσαι παρών σε τέτοια σημαντική και προσωπική στιγμή, δεν λέει να αρνηθείς. Oξά;

Βέβαια είχε τις επιφυλάξεις της φοβούμενη ότι με τις αντιλήψεις που έχω περί μητρότητας και τέτοια, συν ότι χέζομαι τρομακτικά τους γυναικολόγους σε σημείο να τους αποφεύγω όπως αποφεύγω το λιβάνι ότι: (1) Δεν θα θέλω με καμία πουτάνα δύναμη να γίνω μάνα  (2) Θα βάλω Χ σε όλους τους γιατρούς που ξεκινούν από "γυναικο" και θα πάθω κάτι καμιά μέρα και δεν θα γνωρίζω τον λόγο (3) θα λυποθυμήσω από το θέαμα ή από τον φόβο μου, από το μαιευτήριο να καταλήξω στο νεκροτομείο, στην κηδεία μου να με κάψουν, να παίζει το "Show must go on" και ούτω καθεξής......
Από την άλλη, και λόγω καταστάσεων, δεν ένιωθε τόσο άνετα μαζί με κάποιο άλλο πρόσωπο, συν του ότι ξέρει το πάθος μου για εχγειρήσεις, την ψυχραιμία μου σε παροχή πρώτων βοηθειών, το αστείρευτό μου χιούμορ ακόμα και σε ώρες που δεν αρμόζει των περιστάσεων και τις ψυχολογικές, φιλικές και πνευματικές μου ιδιότητες. Τέλος πάντων, έγινε! Το έζησα και αυτό!

Δεν έχω λόγια να σας περιγράψω τις εικόνες ή εστω τα συναισθήματα που ένιωσα! Έχω λόγια να σας πω ότι μύριζε σαν κρεοπωλείο! Καλά, θα σας πω! Η γέννα ήταν φυσική και κανονική, χωρίς επιπλοκές. Το μουννοδοχείο γίνεται τεράστιο: σίκλα. Τα αίματα και τα υγρά ρέουν ασταμάτητα, πιο messy επέμβαση πεθαίνεις! Τί δάκτυλα, τί ψαλίδια και τί λαβίδες μπαίνουν εκεί που φαντάζεσαι, δεν περιγράφεται! Ο πόνος αρκετός και πολύ υποκειμενικά ανεκτός! Το σπρώξιμο και το πόβγαλμα του χεριού μου απίστευτο! Ως τη στιγμή που σφίγγεται τελευταία φορά και ένα μαύρο μωρό ξεπροβάλλει και με πίεση εκτινάσσεται στην κυριολεξία μέσα στη λάντα με τα αίματα και λοιπά υγρά. 

Με το πρώτο κλάμα, απλά έκλαψα με λυγμούς, φίλησα τη φίλη μου και έβαλα το κεφάλι μου δίπλα στο δικό της (όπως στα έργα). Έκοψαν τον ομφάλιο λώρο και βγάλανε τον σάκο. Ένα από τα αστεία μου ήταν να κάμουμε shιεφταλιές με αυτόν. Ήρτεν της να με πνίξει με τον ομφάλιο λώρο, γιατί εβασανίζετουν να γελά τόσες ώρες στον πόνο της. Την έραψαν λευκαρίτικα. Μας έφεραν το μωρό που άσπρισε! Τα ξέχασε όλα! Ήταν τόσο χαρούμενη, τόσο ανακουφισμένη, είχε στην αγκαλιά της ένα πανέμορφο και υγιέστατο παιδί, το οποίο αμέσως το μπαγάσικο άνοιξε τα μάτια του και ανταποκρινόταν στις φωνές μας με ήχους και "χαμόγελα".  Μέσα μου έπαιζε το "Amazing" των Aerosmith non stop και σκεφτόμουν πως ίσως να βάφτισα το λάθος παιδί. Οξά; Μέσα μου γεννήθηκαν τόσα πολλά που αγνοούσα ότι υπάρχει έστω η παραμικρή πιθανότητα να. Πιχι: Να μάθω και 'γω να ανοίγω τα πόδια μου στον ειδικό γιατρό και να ανέχομαι το ψαχούλεμα με μητρομήλη και λαβιδοτέτοια για το καλό μου. Να μάθω πόσο τέλεια είναι η φύση μας, αν όλα πάνε φυσιολογικά....πώς στο καλό το μωρό ξέρει να πάρει θέση και θέλει να βγεί (;) τί μηχανισμός υπάρχει (;) και γαμώ τα ένστικτα! Να μάθω να αντέχω τον πόνο.... πόσο ψύχραιμη και κιουρία ήταν η φίλη μου, έστω αν ξαναγέννησε με καισαρική και όμορφη, έλαμπε, παρ'όλη την ταλαιπωρία  ........ εγώ ίσως να γινόμουν ρεζίλι, σίουρα ήταν να ξετίμαζα! Υπάρχουν θαύματα, γιατί εν εξηγείται αλλιώς πως η μάνα ξεχνά τον πόνο αμέσως και πόση μαγική εν η στιγμή που παίρνει το μωρό της αγκαλιά για πρώτη φορά! Γεννήθηκε ο Hannibal Lecter μέσα μου, καλάν η ιατρική. Δεν λυποθήμησα, ούτε ζαλίστηκα, ούτε φοβήθηκα λεπτό! Κάθε άλλο έβλεπα καλά-καλά και βοηθούσα τον γιατρό. Μου είπε πως χαραμίστηκα και πως κάνω για χειρούργος. Επήρα πάνω μου! Έξερα τζιαι τα εργαλεία τζιαι εποτάβριζά τα. Τέλος, ανακάλυψα ότι έχω μητρικό ένστικτο! Όχι μόνο δεν φοβήθηκα, αλλά ζήλεψα! Θέλω και 'γω κάποτε, κάποτε βρε παιδί μου να βιώσω αυτήν την εμπειρία, να βγάλω από μέσα μου ένα πλάσμα και να είναι δικό μου. Ακούεται λλίο scary έτσι που το γράφω, αλλά αλήθκεια σας λαλώ έτσι εμπειρία δεν υπάρχει στον κόσμον ούλλον! Τα άλλα ούλλα θα έρτουν από μόνα τους, πέστε το και στη Βεατρίκη!

Βγήκα από το σφαγείο χαρούμενη, να ανακοινώσω στους παππούδες και λοιπούς συγγενείς τα χαρμόσυνα νέα. Τα πόδια μου έτρεμαν. Φορούσα τα ίδια ρούχα με τον γιατρό. Με σταματά μια γυναίκα:
- I want to take my baby into my room, is it ok nurse?
- I'm not a nurse, I'm a doctor honey. Let me ask a nurse about it! 
(Πάντα έθελα να το πω τούτο τζιαι αν έχω αϊπιν πε μου!!!!)





Wednesday, 10 August 2016

Μικρές Αληθινές Κυπριακές Ιστορίες

(Βάλλω age desclaimer, να μεν ενοχληθείτε)

1. Η Θανάσιμη Πεθερά
Στο κυπριακό κομμωτήριο ακούεις τζιαι μαθαίνεις τα πάντα! Ποιος εχώρισεν, γιατί, ποιος εκεράτωσεν ποιον, ακόμα τζιαι ποιος εππήδησεν που την πολυκατοικία μου τζιαι εσπούρτησεν τζιαι 'γω εν επήρα χαπάρι! Ένας μικρός διάλογος στους πολλούς:
- Ο γιός μου έφερεν μου την έσσω κόρη Σούλλα τζιαι μεινίσκει μαζί μας κανονικά!
- Εν τζιαι ακούει σε μόνον η Σούλλα κυρία μου, που φωνάζεις που κάτω που το τέθκοιο που βράζεις τζιαι εν ακούεις τη φωνή σου! σκέφτεται αθόρυβα το Τριολούιν.
- Ε, εν τα που λαλεί η νύφη σου; απορεί η Σούλλα η κομμώτρια (να την ονομάσουμε έτσι, γιατί αρέσκει μου το όνομα Σούλλα για κομμώτρια τζιαι ναν τζιαι που τον Μουτουλλάν, οκ;)
- Μεν την λαλείς έτσι, μεν την λαλείς έτσι! Όι μάνα μου, εν έshιει τσίππαν πάνω της. Άκου μαειρεύκει της ο γιός μου............

-

, λέει η Σούλλα και ξεκινούν και οι δυο το γάβγισμα, πως η γεναίκα για ναν καλή γεναίκα τζιαι άξια της πεθεράς, πρέπει να μαειρεύκει πάντα, να το πω εν συντομίαν!
Η απάντησή μου η κρυφή: Σε έτσι γεναίτζιες που εν τζιαι σχετικά νεαρές σε ηλικία, εν τους αξίζει ισότητα! Γιατί όι να μου έχεις τον κανακάρη σου στα ώπα-ώπα κυρία μου, τζιαι άμα μείνει μονος του να μεν ξέρει να βράσει ένα πιάτο φαί τζιαι να θέλει τη μάμμα του 25 χρονών γάαρος, γιατί πάντα εν η γεναίκα που μαειρεύκει, τζιαι μετά να μου ζητάς ισότητα! Φκάλε φάουσαν τζιαι ρέξε στην κουζίνα σου!

2. Η μαύρη από το Τσιμπουτί
Είμαι σε γάμο χλίδα της χλίδαντος με πολλά μεγάλη παρέα, σχεδόν ούλλοι νεαρά ζευκάρκα ή οικογενειάρχες. Ούλλοι στρακόττον που την πείνα, γιατί η γκουρμέ αγγουροπεπονόσουπα τζιαι τα θκυο σπιρκά λουφκιά, εν εσώζαν την κατάσταση, άρα έπινες να ξιάσεις την πείνα σου. Καν το γκουρμέ λουκκούμι εν ετρώετουν: έμοιαζε με τζιείνους τους τίτσιρους τους κάττους που εν έχουν τρίχα πάνω τους, μάγκουμου βάλτε του λλίο στέβια που εν της μόδας να τρώεται. Γίνεται λοκκούμι χωρίς ζάχαρη; Πολλά υγιηνός γάμος: μπλιάξ! Επιάετε την εικόνα! Που λέτε, δεν είμαι ρατσίστρια καθόλου, ξέρετέ το, ούτε φεμινίστρια, ούτε οικογενειάρχισσα, ούτε ούτε ούτε, πάει η λίστα. Αλλά στον γάμο τούτον, ήταν και μια μαύρη, κοντή τζιαι όμορφη, που κολλούσε σε όλα τα αγοράκια της παρέας και χόρευε και έτριφε το λάγνο κορμάκι της επάνω τους, κατά προτίμηση στα παντρεμένα αγοράκια αν και ήξερε πολύ καλά ότι εν παντρεμένα, έχουν παιδάκια, γατάκια και σκεμπέ και η γυναίκα τους ήταν στην πίστα τζιαι εχόρευκε με την παρέα ή στο μπαρ τζιαι έπινε να χορτάσει! Ππέφτει σήμα: "Τριολούιν παναύρι που εν φακκάς πέννα τζιαι πενιά: ανάλαβε αλλιώς χωρίζω!". Πιάνω στυλώνω μια μπουκάλα ρούμι που το γκαρσόνι τζιαι πάω μπήουμε ομπρός της να χορέψω με τους αντράες των φιλενάδων μου. Ρε σούζω τον κώλο μου ποτζιεί ποδά, ρε διώ της μιαν ζαβρά να μεν μπήεται στα πόθκια μου, τσουπ ξανά, κάμνει μου booty shake! Για κάμνει τη ξανθή, για κάμνει το επίτηδες ο μαύρος θερμαστής, εσκέφτηκα! Μπήγομαι το φτωχό ξανά ομπρός που τους αντράες φίλους μου, πιάνουμε τζιαι κουβέντα να αλλάξουμε θέμα, ξυπνά το λεσβιακό μέσα της! Σφυρκές οι αντράες, ήταν τζιαι στρακόττον είπαμεν, ππέφτει σήμα τριολίσιμο, διούν στην πίστα τζιαι οι γεναίτζιες τους, πιάνουν τζιαι χορεύκουν τους τζιαι η μαύρη να συνεχίζει να μπήεται δεξιά τζ'αριστερά τζιαι να κάμνει ό,τι περνά που το σώμα της, να κάμνει τζιαι βουντού τζιαι να καταφέρνει τα βλέμματα να είναι στραμμένα πάνω της. Ένταλως τα καταφέρνουν κάποιες τζιαι μεις όι, απορώ! Γεννιούνται έτσι; Συστήνω τες γεναίτζιες στη μαύρη κοντούλα αχλαδιά τζιαι λαλώ της ότι η τάδε εν παντρεμένη με τον τάδε, έχουν 2-3 κοπελλούθκια, ο τάδε εν κουμπάρος του τάδε εν ελεύτερος, εν καλό παιδί, εν που το Μηλικούρι, τίποτε η καρτάνα, τζιαμέ να σούζεται στους παντρεμένους, να χαμογελά, να στέλνει φιλιά, να τρίφεται! Κανένα σεβασμό! Εσκέφτουμουν πως να της βάλω κλάππα να δώκει καταλάθος μες την πισίνα ή αν φορεί extentions τζιαι πιάω την που το μαλλί τζιαι κωλοσύρω την γυρόν που την πίστα σαν άλλος Αχιλλέας ή έστω αν την πατήσω που την ρέσσω 7 κκελλάες τζιαι σπουρτήσει τζιαι γίνει black bean sauce. Κάποιοι επήαν τζιαι εκάτσαν, κάποιοι εγυρίσαν της την πλάτη τζιαι επήαν αλλού να χορέψουν τζιαι εχάλασεν η φάση, κάποιοι εκάμναν χαϊχούθκια γιατί εν εβλέπαν μπροστά τους, τζιαι ως γνωστόν: Κ' οι παντρεμένοι έχουν ψυχή! Σαφώς τζιαι οι πλήστες γεναίτζιες εκαρουμουτσώσαν τζιαι απλά εσκέφτουνταν τρόπους για retreat. Ενιώθαν ούλλοι τόσο παράξενα, άβολα, εσπάστηκα, εν με εκάνεν η πείνα μου! Εμένα η αλήθκεια εν μου έκαμεν τίποτε τζιαι μάλιστα είπεν σε μια φίλη της ότι εχόρεψεν με μια μοντέλλα που την Κύπρο (εγώ τούτη ούλλη, επειδή ήταν πολλά κοντή) άτςςςς : Εν κρυφολεσβία!  Ούτε αποκάλεσα ποττέ στη ζωή μου κάποιον με το χρώμα του, αλλά τούτη εν "η μαύρη" του γάμου τζιείνου, τζιαι αν με κάμνει ρατσίστρια so be it!
Τζιαι εβρεθήκαμεν που λέτε κάπου ούλλοι μαζί τζιαι εσχολιάζαμεν τη φάση με τη "μαύρη". Τζιαι πετάσσεται μια Γιωρκούλλα μικροπαντρεμένη κόρη φτανή, που εν την ηξέρουμεν καλά τζιαι εν ήταν παρούσα στα γεγονότα τζιαι λαλεί φωνακτά : "Ας εγλέπετε τους αντράες σας, ας τους εσυνάετε. Εσείς φταίτε ούλλες σας που την μιαν ως την τελευταία!"
Η απάντησή μου η άκρυφη: Εσύ να μεν μιλάς, γιατί εν ήσουν μπροστά! Έshιει μιαν συσκευή αν ηξέρεις, που εν ενωμένη στα αρtchίθκια του άντρα τζιαι συ κρατάς τον μοχλό. Τζιαι αν σου κάμει κάτι πατάς το κουμπί τζιαι παθαίνει ηλεκτροshock, ξέρεις την; Χρησιμοποία την για τον δικό σου τζιαι παρέτα μας! Εν μου ξαναμίλησε η Γιωρκούλλα που τότε!
Τζιαι το ηθικό δίδαγμα: Σε έτσι γάμους γκουρμέ, που έρκεται πιάτο τζιαι βρίσκει σε τζιαι έναιν μπουφέ, τρώμε που πριν ή φεύκουμε πάμε Μίκη, Πιριπίτση, Μc Donald's, ακόμα τζιαι καμιά ταβερνούα, τρώμεν, πνάζουμεν τζιαι μετά επιστρέφουμε στον γάμο ευτυχισμένοι μαζί!
Υ.Γ.: Ο Πιριπίτσης υπάρχει ακόμα;

3. Ο μάλλουρος
Μαλάκας 1: - Μαλάκα μου, δε την ταινία Love, εν τζιείνου του σκηνοθέτη του κουλτουριάρη που σ'αρέσκει πολλά....τζιείντου διαστρόφα.
Μαλάκας 2/Τριολούιν: - Αγαπώ τον πολλά τον Noe Gaspar, ήμασταν σειράες, αλλά αν εν σαν το Lobster που ήταν η τελευταία σου εισήγηση, εν θα το δω, αν και δεν ήταν κακό τζιαι εψιλοάρεσέν μου, εν ηξέρω τί με εχάλασε, τζιαι τωρά τελευταίως εν ηξέρω, θέλω ξεκάθαρα μυνήματα, πναστά πράματα, επικά έργα. Εν θα φκεί καμιά ταινία στυλ Lord of The Rings, Hobbits, Avatar, Warcraft, Harry Potter, Star Wars, Vikings, ας εν τζιαι Jaws, Alien, Matrix ..... είμαι τούντης φάσης τωρά, έλυσα να θωρώ ξανά τζιαι ξανά τα ίδια, είδα τα ούλλα 15 φορές το ένα κάθε χρόνο που περνά, αεις με είμαι απογοητευμένη. Εννα φκυεί το Sausage Party, εννα πάμε να το δούμε;
Μαλάκας 1:- Είσαι αρσενικοθύληκος! Εγώ εννα δω το ΛΟΒ!
Θωρώ το!
Μαλάκας 2/Τριολούιν:- @&(*&^&$%&*()(&^%$$$$#$^*()_(&&%
Μαλάκας 1:- Χαχαχαχαχα!
Μ'ένα στόμα, μια φωνή: - ΕΝ ΜΑΛΛΟΥΡΟΣ!
Μαλάκας 2/Τριολούιν:- Όπως τον Κωστή που το Λ-Ι-οπέτρι! Που επήαινεν τζιαι είδεν μιαν χωρκανή του ρε στον δρόμο τζιαι έκατέβασεν το παράθυρο του αυτοκινήτου τζιαι ρωτά την: - Εντα πο ρα; Έχει τίποτες; Τζιαι απαντά η άλλη: - Έχει πούττον μάλλουρο!!!!
Μαλάκας 1: - True, so true story, by Costis from L-Ι-opetri. Εν αλλάσσω κόρη την Κύπρο με τίποτε! Τζιαι είσαι χωρκάτισσα!

Τζιαι έτσι παρενθετικά να κλείσουμε:
Η απάντηση στον Νoe Gaspar: Σειρά, επαράshεσές το νάκκον, αν τζιαι μπορώ να πώ εφούντωσα 2-3 φορές σαν έβλεπα την ταινία σου, ήταν η πρώτη φορά που ετζοιμήθηκα κατά τη διάρκεια του σεξ. Επί ανάμιση ώρα έβλεπα unsimulated sex με έναν πούττον μάλλουρο, με το συμπάθκιον α.......Τζιαι τζιείνη η σκηνή με τον πούτσο που τα πιτά σε ούλλην την οθόνη τί στον πούτσο ήταν; Όπως και να'χει σκηνοθετικά αρέσκεις μου, αλλά αν έθελα να δω πορνό, εθώρουν που αλλού!





Τραουδούιν;
Look for the answer, fool!




Sunday, 24 July 2016

Απορώ........

Απορώ αν αισθάνεσαι τύψεις, και αυτό!

Ξέρετε, εμείς οι bloggers μπορούμε να δούμε ποιοι μας διαβάζουν ή έστω ποιοι μπαίνουν στο ταπεινό μας μπλοκκούδιν στην κυπριακή μπλογκόσφαιρα. Εμείς οι "παλιοί", που ξεκινήσαμε να γράφουμε τον καιρό που εν εξέραμε καν να γράφουμε με το shift και το alt για να αλλάζουν οι χαρακτήρες - τόσο παλιά μιλάμε - δεν μας πλήρωναν για να γράφουμε ό,τι παπάρα μας κατέβαινε, να έχουμε ακολούθους και αυλικούς, γράφαμε για μας, για εκτόνωση, για να μεταφέρουμε κάποια μυνήματα και προβληματισμούς, για κουβέντα με άλλους bloggers, κάναμε μπλογκοφιλίες μέχρι και μλογκόγαμους κάναμε! Γράφαμε για την καύλα μας κοινώς και ειλικρινώς και αν προέκυπτε καμιά κοινωνική δικτύωση μεταξύ μας ήταν καλοδεχούμενη. Μέ facebook, μέ twitter.

Με μεγάλη μου χαρά, ανακάλυψα πως πολύ γνωστός μπλοκοσύνδεσμος, έμπαινε και σάρωνε θεματάκια από το αγαπημένο τριολισμένο Τριολούιν σας, πολλά πιθανόν και από πολλούς άλλους, τα ανέθεσε σε τύπισσα γραφκιάν και ξεκίνησαν τα δικά τους μπλοκάκια για την κυπριακή πραγματικότητα, σύμφωνα πάντα με τον δικό τους χαρακτήρα και υπογραφή.  Τί να προτοπίασω; Τα θέματα για τις βαφτίσεις, τους γάμους και τα henz; Τις ανυσηχίες των αναγνωστριών μου για τα πορνό και τους άντρες; Για τον αγαπημένο μου Αρχιεπίσκοπο και πάσης Κύπρου τραουλλούδιν; (Ξέρω ότι η σχέση μου μαζί του εν αξιοζήλευτη, τύφλα να 'χει ο Καζαντζάκης που τα' κανε διάρροια!). Για τα διαολοσταλήματά μου σε διάφορους δήθεν; Για την κυπριακή κοινωνία, τα μπότοξ και τις παραλίες; Για το πόσο ακατάλληλη μάνα θα γίνω και για τα βαφτιστήρια μου; Για τα σκατά και τα λιβάνια;

Από την μια, τιμή μου και τιμή των υπολοίπων από εμάς που βρισκόμαστε στην ευχάριστη θέση να αποτελούμε πηγή έμπνευσης για καινούρια φρούτα και επί πληρωμής μάλιστα. Από την άλλη, απορώ ρε φίλε, γιατί εν μας εκάμετε μια πρόταση να γράφουμε τζιαι 'μεις σε σελίδα τέτοιου βεληνεκούς, που θα διαβάζει τζιαι η κουτσή Μαρία, ο Κωστής που τα Κάζια τζιαι ο Γιαννής που τ'Αππιρέλλιν, να μας διάτε τζιαι κάτι τις; Ή έστω να πάρετε τα πποστούδια μας και να μας κάνετε viral, αφού σας άρεσαν τόσο; Οξά πρέπει να γράφουμε ούλλοι στο φατσοβιβλίο τζιαι τα τουίτερ για να μας μάθει ο κόσμος;
Εν θέλουμε να μας μάθει ο κόσμος ρε παιδί μου! Εμείς εν για μας που γράφουμε ακόμα. Ή γράφουμε γιατί έχουμε να πούμε κάτι, να μεταφέρουμε κάτι. Βέβαια, κάθε εισφορά θα είναι καλοδεχούμενη! Από την άλλη, γιατί δεν μου προσφέρετε μια στήλη να απαντώ σε πραγματικά γράμματα σαν δεύτερος Μικελλίδης και σαν τρίτη ΆντζιΛ Λουπέσκου (γιατί δεύτερη εν εκείνη ο τύπος με το βαμμένο ξανθό μαλλί και τα γυαλιστερά πουκάμισα και λιπ-gloss που τα λέει καλύτερα από εμένα στο Εxrta ή Plus, θα σε γελάσω) ...............

Δεν λέω, μπορεί και απλώς να σκεφτόμαστε ακριβώς το ίδιο και όλα να είναι τυχαία, απλά μπήκατε και είδατε τί παίζει και μετά από λίγο καιρό, ξεκινήσατε τη δική σας αποστολή σε πιο πολυδιαβασμένο site.  Scary innit? Πόσους θκιαόλους να αντέξει η κυπριακή μπλοκόσφαιρα τζιαι να μην μας κάνει band η εκκληshιά; Τουλάχιστον διώ σας το:  παρ'ολον τον μηρυκασμό χιλιοειπομένων θεμάτων που τον τζιαιρό του Κουκκουφκιάου, έχετε το δικό σας στίγμα!

Απορώ επίσης και'γώ, γιατί κατουρούμε στη θάλασσα, γιατί εν τόση πυρά στην Κύπρο τζιαι αν έγινε όντως το πραξικόπημα στην Τουρκία. Απορώ επίσης, γιατί με ακολουθούν τζιαι με θκιαβάζουν άνθρωποι της εκκληshιάς τζιαι πολιτικοί! Παρακολουθούν με λαλείτε; Απορώ και για την τρύπα του όζοντος και πόσο το κιλό πουλιέται ο λαπάς. Και κυρίως απορώ αν παίζει Poκemon o Αρχιεπίσκοπος! Αλλά εν ηξέρω αν είναι της παρούσης.

Κατα τ'άλλα είμαι το Τριολούιν, είμαι καλά τζιαι σας χαιρετώ!
Hasta manana, hasta siempre, hasta cien hombres, ας τον διάαλα =  Come to your daddy I mean! Κκούχχου κκούχχου..............

Τραγουδούιν;


Κτυπηθήτε ασύστολα!



Thursday, 16 June 2016

Hello Kitty rules!

Αφορμή ήταν απανωτές φωτο με διάφορα απανωτά και παλαβά σχόλια από κάτω, στο φατσοβιβλίο, από απανωτά κυπριακά γυναικεία henz parties! 

Δεν κρίνω τις κοπελλίτσες που παντρεύονται και θέλουν να κάνουν το party της ζωής τους, πριν την κουλλούρα, λες και η ζωή τους τελειώνει, ούτε αυτές που θα ρίξουν ένα προγαμιαίο παρτούδι σαν ευκαιρία να βρεθούν ούλλες οι φιλενάδες μαζί, να πιούν τζιαι να διασκεδάσουν. Ούτε κρίνω και κανέναν, ακόμα και αμφοτέρου φύλου! Μου κάνει εντύπωση όμως, που πολλές από αυτές - όχι όλες - ποστάρουν τόσες πολλές λεπτομέρειες από αυτή τη μοναδική νύχτα ακολουθώντας Hello Kitty rules και βγάζουν προς τα έξω στοιχεία άξια για διατριβή για την κυπριακή κοινωνία! Τωρά εννα μου πείς, δαμέ ούλλα φκάλλουν τα στο φατσοβιβλίο: κώλους, βυζιά, πού είναι, τί κάνουν, με ποιούς, τα κοπελλούθκια τους, εν μια άλλη ενότητα τούτο που μόνο του, this is web life! Απλά τωρά εν η εποχή των γάμων τζιαι εκάμαν μας τα φράππες, ιδού και η αφορμή!

Τί είναι το Hello Kitty rules στα henz;
1. Να έχετε στολή όλες στο henz, κατά προτίμηση ροζ τουτού φούστες πάνω από μαύρο κολάν ή μπλουζάκια τυπωμένα με παλαβά quotes για πεντάχρονα του στυλ "We are the bride's girls - team - bitches"! Δεν πειράζει που κάποιες μπορεί να έχουν παραπανίσια κιλάκια, αλλά με την τουτού, το υπερβολικό μακιγιάζ και τα props (fairy sticks, cock sticks, τζιερρατούθκια στα μαλλιά ή βιλλούθκια, κονκάρδες με τα ονόματά σας, μπαλόνια κ.λ.π.) να μοιάζετε με ηρωίδες κάποιου freak show ή την κακιά νεράιδα του παραμυθιού που θα απειλούσατε το παιδί σας ότι θα έρθει, αν δεν φάει το φαί του!
2. To henz να γίνεται στο Teafunny's στη Λευκωσία, όπου συχνάζουν επί το πλείστον μαμάδες με μωρά, για να πιείτε τίλιο και να φάτε cup cakes - πνιγμένες στα ροζ με την πιο πάνω αμφίεση τζιαι στη μέση η Miss freak bride to be, με κορδέλα όπως γίνεται σε όλα τα καλλιστεία να το επιβεβαιώνει και παράσημο στην κκελλέ: κορόνα με στρασάκια bling-bling, αλλά προσεκτικά καρφιτσωμένη για να φαίνουνται τα τζιέρρατα, βιλλούθκια, αυτούθκια whatevah! Να ποστάρετε φωτος όλο το κοτέτσι μαζί και να γράφετε σχόλια με υπονοούμενα πως κανείς δεν ξέρει τί ακολούθησε μετά........  Μιλούμε για τσακίρ κέφι!
3. Μην βιάζεσαι να πείς ότι δεν σε αφορά, γιατί μπορεί να μην πας στο Teafunny's ή να ακολουθήσει και after party όντως, πιο άγριες ώρες, στις 8.00 μ.μ. για φαούshιασμα πρώτα κάπου και μετά για τρέλλες όχι στις Σεϊχέλλες, αλλά κάπου δαμέ κατάϋρα για κανένα cosmo ή μαργαρίτα χωρίς πολλύ αλκόολ, με restraining order να 'στε ούλλες σπίτι ως τες 12.00, σαν άλλες Σταχτοπούττες! 
4. Το αστρολογικό ποσό για τις καύλες της νύφης, μοιράζεστε όλες σαν καλές νεράιδες χωρίς αντίρρηση, συμπεριλαμβανομένου και τα δώρα της νύφης που είναι: εσσώρουχα προστυχάντζα που δεν ξανάδε ποτέ της και κοκκίνησε η καημένη (τα οποία παρήγγειλε της κουμέρας από πριν με κάμποσο bling-bling, γιατί έχει και μια κλάση) και μια τσάντα Λουί Βουιτόν ώμου, γιατί είναι της μόδας τωρά!
5. Και μην ξεχνάμε το κυριότερο: Δεν λείπει το κοτσομπολιό και το ξεκατίνιασμα, για όλες όσες δεν μπόρεσαν να παρεβρεθούν - It was their loss! - για άλλα αρσενικά που πήραν μόνο με την άκρη του ματιού τους και άλλες κοπελλίτσες που τες κοιτάνε έκπληκτες και με κκελλέ καζάνι, από τα χαχχανιτά και τα πολλών ντεσιμπέλ πούρρου - πούρρου!

Και σκέφτομαι και γράφω................. 
Οι άλλοι δηλαδή που το παραχέζουν με τα προγαμιαία parties τους, άντρες και γυναίκες είναι καλύτεροι δηλαδή; Πόσα ζευγάρια χώρισαν εξαιτίας του bachelor ή henz party τους; Πόσα μυστικά έμειναν θαμμένα από αυτή τη νύκτα πριν τον γάμο; Πόσοι γαμπροί και νύφες υπήρξαν κερατάδες του κερατά - κοινώς: ππεζεβέγκιες - εκείνη τη συγκεκριμένη μέρα - νύκτα - 2ήμερα, 3ήμερα; Εν καλλύττερα να τρίφουνται πάνω σου strippers τζιαι να σύρεις τζιαι ένα πηδήκουλο αν λάχει με την/τον stripper ή με κάποιον/α που "εψούμνισες" που σου άρεσε τζιαι εν θα ξαναδείς ποττέ, γιατί αμα παντρευτείς σημαίνει "σοβαρεύκεσαι" ή "εν το τέλος της εργένικής σου ζωής"; Εν καλλύττερα να πηαίνεις εξωτερικό για να κάμεις όσα δεν μπορείς να κάμεις άμα εν η γεναίκα ή ο άντρας σου κοντά ή κάποιος γνωστός, γιατί εν πολλά μιtchιά η Κύπρος - με την πρόφαση "εμπιστευκούμαστε ο ένας τον άλλον"; Μπορεί να μεν πάεις για παρτούζες, μπορεί να πάεις για να μονογαμήσεις, μπορεί να πάεις για να γίνεις γάρος στο ποτό, στο χόρτο ή που τα ναρκωτικά ή για ούλλα τούτα,  γιατί εν έshιεις τα αρχίδια να τα κάμεις μπροστά που τον άνθρωπό σου; Πού εν η εμπιστοσύνη, πού εν η ελευθερία, γιατί παντρεύκεσαι αφού νιώθεις τόσο πολλά φυλακισμένος; Υποκρισία;
Οι άλλοι που παν για να διασκεδάσουν απλά τζιαι για να βρεθούν μιαν φορά μονοφαtchιάν χούλλοι μαζί, περνούν καλά όπως γουστάρουν αλλά σέβουνται τζιαι τον εαυτό τους τζιαι τους συντρόφους τους (εν κάμνουν κάτι μεμπτό ρε κουμπάρε ή εν ειλικρινείς, χωρίς μάσκες) εν μετρούν στο θέατρο αυτό του παραλόγου. 

Καλλύττερα Hello Kitty rules, φκάλλοντας τα απωθημένα σου, τες ανασφάλειές σου τζιαι ό,τι άλλο έshιεις ανάγκη, έστω αν θέλεις να τες λιθοβολίσεις άγρια ή να τες παίξεις πάνω στην κκελλέ;  Ή μήπως καλλύττερα να μεν γίνουνται τα προγαμιαία parties καθόλου, γιατί εν υπάρχει νόημα; Εν έπρεπε να φκαίνεις anyways μια κάθε τόσο να θωρείς τους φίλους σου τζιαι να κάμνεις πιο συχνά parties αν γουστάρεις για διάφορα που θέλεις να γιορτάσεις, με ούλλα τα αγαπημένα σου πρόσωπα ή έστω με μόνο με τζιείνους που θέλεις; 
Εντάξει, ξέρω εν υπάρχει ουσιαστικός λόγος σύγκρισης, στο τέλος της ημέρας, ο καθένας κάμνει ό,τι γουστάρει! 

Σε αφήνω αγάπη αναγνώστη - βλέπεις επηρεάστηκα από τα Hello Kitty rules!

Υπάρχουν κι 'άλλα Hello Kitty rules όχι μόνο στα henz, αλλά για κάθε σημαντικό και ασήμαντο event της καθημερινότητάς σου που θα σου τα αναφέρω αργότερα, με πολλύ bling-bling και ροζ και καρδούλες και γατάκια, και φρου-φρου - eeny, meeny, miny, moe, ξέρω ψοφάς για τέτοια! 
Εεεεμμ ..............  NOT!!!


Tuesday, 24 May 2016

Κοπρολαγνεία

 Αυτά τα μικρά χαριτωμένα τριολισμένα ανθρωπάκια, που λέγονται "μωρά", λατρεύουν να χέζουν! Είναι λες και ανταγωνίζονται ποιο θα κερδίσει το Oscar καλύτερης κουράδας!

Πρόσφατα, αναγκάστηκα να αλλάξω πάνες και στα τα δυο μου τα ανθεστήρια, τα οποία είναι το φώς στην κόλασή μου - μη όντας μάνα - αλλά ως σωστή πνευματική σκατόμανα: Δυο αντικειμενικά πανέμορφα και καλοσυνάτα μωρά, με χαρακτήρα, σωστές μηχανές παραγωγής κοπριάς!

Θυμήθηκα όταν ήμουν μικρή, ως μεγάλη αδερφή Τερέζα, η μάνα μου με εξανέγκαζε να αλλάζω τις πάνες στα αδέρφια μου γιατί (α) με προόριζε για μελλοντική μάνα, άρα έπρεπε να αναπτύξω parental/mothering skills (β) εν επρολάμβαινε με τόσα κοπελλούθκια, έθελεν τάνιμα. Και όπως θυμάται και το λέει και γελά, ήθελα ειδικό εξοπλισμό για να κάνω αυτή τη φιλανθρωπία: κουτσακοτήριν έτσι ώστε οξυγόνο όσο υπήρχε να μπαίνει δια του στόματος για την αποφυγή εισπνοής της δυσοσμίας, διπλά γάντια μιας χρήσης και ποδιά μαγειρικής! Σαννα τζιαι έκοφκεν ο νούς μου παραπάνω τότες; Περιττόν να σας πώ ότι από τότε κατάλαβε και αυτή και 'γω πως δεν κατείχα το άθλημα! Ξέρω τί θα μου πείτε, όπως μου λένε και οι 7 κουμπάρες μου και λοιπές μητέρες φιλενάδες μου, που είναι γαμάτες και πληθαίνονται: "Καμιά δεν γεννήθηκε μάνα, μάνα γίνεσαι!", "Όταν θα γίνεις μάνα, θα ξαναμιλήσουμε!". Κι εδώ έρχεται και η δική μου τριολοάποψη, που δεν αντιλέγει, αλλά προσθέτει: "Κάποιες όμως το'χετε (!), στο αίμα σας, στο τσεπάκι σας, στο είναι σας, στο μέτωπό σας, κάποιες όμως ΟΧΙ! Κάποιες μπορούσατε και θέλατε, άρα it's a part of the job και έτσι για κάποιες η διαδικασία είναι πιο εύκολη!". Όπως και να'χει άμα μπείς στο σκατό, θα κολυμπήσεις!

Για μένα είναι από τις πιο επώδυνες εμπειρίες της ζωής μου, γιατί συν των άλλων πάσχω από μια τριολισμένη ασθένεια στομάχου και πρέπει να αποφεύγω τον εμετό! Αλλά κοιτάζοντας πίσω, νομίζω πως τώρα η ζωή μου έγινε ακόμα καλύτερη αλλάζοντας σκατά μωρών, γιατί έμαθα ορισμένα χρήσιμα μαθήματα ζωής!

1. Μην κρίνεις ποτέ από την εξωτερική εμφάνιση, το περιεχόμενο κρύβει την ουσία! - Δηλαδή, που τόσο δα μικρό στομαχάκι, ένα μωρό μπορεί να βγάλει σκατό ίσο με το μισό βάρος του σε διάφορα αφαιρετικά σχήματα, μεγέθη και αποχρώσεις του μουσταρδί και του σκατί, καθώς και σε διάφορες ποιότητες: σφυκτά, σουρτωτά, σοκόλαση! Θα ήταν δελεαστικό τα μάλα να κρατήσω ντοκουμέντα (όχι σαν τον καλλιτέχνη εκείνο του κώλου, αλλά έστω μια φωτογραφία), για να συγκρίνουμε τα σκατά των μωρών ανα generations, ή να πάω κόντρα του Χάρη Ρώμα για το αποχετευτικό στο Βυζάντιο ή έστω για future blackmail! Πού ξέρεις, μπορεί να χρησιμεύσει! Το κυριότερο όμως είναι η μυρωδιά! Είμαι σίγουρη πως ο Χριστός ανέστησε τον Λάζαρο, πετώντας του ένα πανί με σκατά μωρού στον τάφο! Τα μωρά είναι εργοστάσιο κοπριάς και ευθύνονται για την αύξηση μεθανίου στην ατμόσφαιρα!
Και με αυτό πάμε στο μάθημα 2. Τα χειρότερα αρώματα, είναι σε μικρά μπουκάλια!

3. It ain't over 'till it's over! - Ο άγραφος κανόνας που δεν το γράφει πάνω στο manual: όσο κι αν καθυστερείς να αλλάξεις την πάνα ενός χεσμένου μωρού, πάντα θα σου έχει έκπληξη στο τέλος μια εικαστική παρέμβαση στο αγαπημένο σου πουκάμισο ή και στο χέρι, ιδίως στο μπάνιο που χαλαρώνουν οι σφικτήρες του αφοδευτικού ή και ουροποιητικού μαζί συστήματος. Μην βιαστείς στην απόγνωσή σου επάνω να απαλλαγείς από τη χεσμένη πάνα. Περίμενε λίγο να κρυώσει το ψητό, απόλαυσε το θέαμα, ευωδιάστου, δώσε συγχαρητήρια στο τέκνο και μετά προχώρα με επιφύλαξη και γρήγορα αντανακλαστικά στην τεχνική του αλλάγματος σκατών!

4."Στάξιν στάξιν, κολύμπαν γεμώνει", aka "Τρέχει - τρέχει το ρυάκι, για να πας στο ποταμάκι", aka "When it rains, it pours"! - Έχε υπόψιν πως εαν ένα μωρό χέσει ασύστολα χωρίς αιδώ και φειδώ, λόγω διάρροιας ή λόγω έμπνευσης, αυτά που τρέχουν από την πάνα του δεν είναι νουτέλα, ούτε έκατσε πάνω σε σούπα κάρυ! Τρέχα και κάνε ευχή να έχει μαζί του και έξτρα αλλαξιά, αλλιώς την έκατσες!

5. Μετά το φαγητό, μην πας ΠΟΤΕ ΑΜΕΣΩΣ για παιχνίδι ή κολύμπι με μωρό χωρίς την παρουσία της μάνας του! - Το αφήνω απλά στη φαντασία σας, για να μην γίνω ακόμα πιο γραφική! Αλλά η σειρά προγράμματος όταν είσαι με μωρά καταγράφτηκε πολύ καλά στο σκληρό δίσκο: 1ον τρώμε. 2ο χωνεύουμε. 3ο σε δίνω στη μάνα σου. 4ο παίζουμε ψυχή μου!

6. Είσαι ό,τι τρώς! - Την πρώτη και προτελευταία φορά που άλλαξα το χεσμένο ανθεστήρι 1 και ήμασταν οι δυο μας, το χρώμα ήταν παράξενο τζιαι που τον φόν μου συν τα άλλα ούλλα, παρολίγον να shιέσω πάνω μου! Έπιασα τη μάνα τζιαι μαζί κάναμε τηλεφωνική και γκουκολική ανάλυση του τί του δέοντος άμβροσεν και κατάποσεν το τέκνο. Τελικά το κεραμιδοσκατοκιτρινοκυπαρισσί χρώμα οφειλόταν σε αλεσμένα φραουλόμουρα, σπανάχι και άλλα πρασινοειδή! Μαθαίνεις έτσι και θεωρία χρωμάτων! Τώρα που το θυμήθηκα, η μάνα μου μου είπε πως όταν ήμουν μικρή και χαριτωμένη, όταν έχεζα εγώ και δεν ήμουν οικολογική παρέμβαση σε άλλους, I was fascinated about it! Φώναζα σε όλα τα παιδάκια να έρθουν να δούν τί έκανα και μάλιστα όταν κατάλαβα πως ό,τι τρώς το χέζεις, κατάπια μια κίτρινη μαshιούα με στρασάκια, την οποία μισούσα, για να τη χέσω και μετά να τη δω να λαμπιρίζει στο σκατό, γιατί εκεί ανήκε! Τί αντιδραστικό παιδί! ........ Είχα πάντα έφεση στην Ανατομία και στην Αρχαιολογία βλέπετε!

7. Μάνα είναι ΜΟΝΟ μία! - Μόνο η μάνα σου σε καταλαβαίνει πραγματικά σε αυτόν τον κόσμο, από τα πιο μικρά σου προβλήματα μέχρι τα σκατά σου! Κι αν δεν είσαι μάνα, δεν μπορείς να καταλάβεις απόλυτα!

Μετά από αυτά τα μαθήματα ζωής που μοιράζομαι με σας αγαπημένοι μου φίλοι, μπορείτε να γίνεται οι καλύτεροι νονοί, οι καλύτεροι νηπιαγωγοί, φροντιστές μωρών, οι καλύτεροι μπαμπάδες, ακόμα και οι καλύτερες μητέρες για να πάρετε τα μέτρα σας και να χειριστείτε την επιχείρηση "ΠΑΝΑ ΣΚΑΤΩΝ" με επιτυχία!

Φυσικά, τα ακούτε αυτά από μια μη-μάνα νονά, που περιβάλλεται από χιλιάδες μωρά στον κοινωνικό και επαγγελματικό περίγυρο! (Εννοείται πως δεν σκατοαλλάζω άλλα μωρά εκτός από τα ανθεστήρια! Αυτό μας έλειπε!).
Δεν ξέρω αν αναθεωρήσω όταν γίνω μάνα ποτέ (χα, ακούγεται μακρινό αστείο), αλλά ξέρω σίγουρα πως να πάρω τα κατάλληλα μέτρα στην αλλαγή πάνας με σκατά! Δεν έχω καμπανάκι, το σύστημά μου το έχεσε ή απλά δεν κτύπησε ακόμη ή δεν το ακούω γιατί έχω headphones...... όπως και να'χει προς το παρών, αγγίζω την τελειότητα και είμαι περήφανη για μένα!
Τώρα μπορείτε να απολαύσετε το φαγητό σας βλέποντας την ταινία Salό - 120 Days of Sodom!
OI A!!!!!!!!!!!!!!