Sunday, 11 June 2017

Safe Place

Έτυχέν σας ποττέ να κλείσετε τους οφθαλμούς, να χαλαρώσετε πολλά - στυλ αυτοϋπνωσης, μετιτέιshια τζιαι ξέρω 'γω, ή να 'στε πίττα (που ό,τι πράμαν θέλετε); Είμαι σίουρη καταλάβετε τί εννοώ! Οξά; Τέλος πάντων. Τί σας έρκεται πρώτα στον νού, εκτός που τες έννοιες σας τζαι τα προβλήματα της ημέρας, της εφτομάδας, του μήνα, του χρόνου, της ζωής σας ολόκληρης;

Εγώ πολλά συχνά πάω στο "safe place" μου τζιαι νιώθω πολλά ωραία: χαρούμενη, ανάλαφρη, "αππωμένη" σαν το μωρό, χαλαρή, νιώθω ασφάλεια!
Πέραν του ωραίου σκηνικού που φτιάχνει ο νούς μου με ούλλες μου τες αισθήσεις να δουλεύκουν θκυό φορές, εμφανίζουνταί μου πολλά συχνά κάποια πρόσωπα, που άμα είμαι γυρόν τους νιώθω τούτα τα συναισθήματα, που καταλήγω στο συμπέρασμα πως μαζί τους ήμουν ή είμαι ο εαυτός μου. Ιδίως τελευταίως, βλέπω συγκεκριμένα πρόσωπα πολλά συχνά.

Κάποιοι έχουμεν λλίους φίλους τζιαι καλούς, κάποιοι έχουμεν πολλούς, κάποιοι έχουμεν συγγένεια με τα άτομα που εν πολλά κοντά μας ή ερωτική σχέση κ.λ.π.  Οι καταστάσεις, οι συνθήκες, ο ρυθμός ζωής μας, οι χαρακτήρες μας, οι συνήθειές μας, οι εμπειρίες μας, οι διαφορές μας, οι απαιτήσεις που έχουν από εμάς, συχνά δημιουργούν μας εντάσεις ή άγχος όταν είμαστε μαζί τους. Εν σημαίνει πως εν μας αγαπούν ή εν τους αγαπούμεν, αλλά σίουρα κάποια άτομα του περίγυρού μας προκαλούν συχνά και αρνητικά συναισθήματα, που απλά τα παλεύουμε ή τα αποδεχόμαστε ή τα καταπιέζουμε για να περνάμε όλοι καλά. Συμβαίνει, εν φυσιολογικό.

Υπάρχουν τζιαι τζιείντα άτομα που απλά άμα είσαι μαζί τους "ξεφεύγεις", ησυχάζεις, ηρεμάς. Χωρίς να σημαίνει ότι τα άλλα άτομα γύρω σου εν τα αγαπάς, εν τα νοιάζεσαι, εν τα χρειάζεσαι ή εν λιγότερο σημαντικά.

Τα δικά μου άτομα που με παίρνουν στο "safe place" μου ή εμφανίζουνται τζιαμέ τελευταίως ή πολλά συχνά εν τούτα:
Η αδελφική μου φίλη μου στην Αθήνα με το μωρό της: Τούτο το πλάσμα σημαίνει πολλά για μένα. Μόνο το πρόσωπό της το αγγελικό, το καθαρό, το φωτεινό, το πανέμορφο τζιαι τα μμάθκια της που σε θωρούν κέντρο, κάμνουν σε απλά να ηρεμάς τζιαι να θέλεις να ππέσεις στα πόθκια της όπως το μωρό στην ποθκιά της γιαγιάς, για να ακούσει παραμύθκια. Εν η σοφή μου! Ποττέ της εν με έκρινε για τίποτε, μόνο ακούει με, συμβουλεύκει με, αστειεύκει με, μαθαίνει μου πράματα για τη ζωή. Ποττέ εν με έκαμε να νιώσω άβολα για τίποτε. Ποττέ εν με κακοφάνησεν. Ποττέ εν εμαλλώσαμεν στα 15 χρόνια φιλίας μας. Ποττέ εν εσυζητήσαμεν έντονα. Ποττέ εν μου πε τί να κάμω ή να κρίνει τες πράξεις μου, τες επιλογές μου, τις αποφάσεις μου. Έχουμε κοινές "αγάπες" τζιαι ποττέ εν υπήρξεν ο παραμικρός ανταγωνισμός, αλλά εντάξει, εν 10 έτη φωτός ανώττερη μου τζιαι εν με ενοχλεί τούτο. Θαυμάζω την. Διά μου ιδέες τζιαι κουρτίζει με να τες υλοποιώ, χωρίς ανταλλάγματα τζιαι βοηθά με τζιαι πουπάνω. Πάντα στηρίζει τζιαι βοηθά η μια την άλλην σε ούλλα. Εν το άτομο που εννα μιλήσω μαζί του για τα πάντα ανα πάσα στιγμή. Άμα λυγίσω, θα λυγίσω μπροστά της τζιαι θα με παρηγορήσει όπως θέλω. Θα με στήσει στα πόθκια μου, χωρίς να με κάμει να ντραπώ για την πτώση μου.  Πάντα οι στιγμές που περνούμε μαζί εν εντόνα ωραίες. Εν μάνα τζιαι εν το πρότυπό μου, σε ούλλα! Λείπει μου συνέχεια. Εν τη θωρώ συχνά, αλλά μιλούμε σχεδόν καθημερινά.

Η φίλη μου "δώρο" από την εξ Αθηνών! Εγνώρισέν μου την για να κάμνει η μια παρέα της άλλης πριν φύει να μας αφήκει στα κρύα του λουτρού. Ήταν το πιο καλό δώρο που μου κάμαν. Καμιά ανασφάλεια τζιαι καμιά ζήλεια πως θα χάσει τη σχέση που είshιεν μαζί μας. Αντιθέτως, ο δεσμός των τριών χάριτων εν απίστευτος τζιαι η σχέση που έχουμε η μια με την άλλην individually εν απλά μαγική! Το μμάτι σας στον κώλο σας πμαϊδεγουέις - για όποιον τολμήσει να μας αμμαθκιάσει. Με τούτην τη φίλη "δώρο", έχουμε πάααρα πολλά κοινά σε ούλλα τα πράματα σχεδόν. Να πιάσω τη μουσική, το στύλ, τα ενδιαφέροντα,τις ασχολίες μας... εν σαννα τζιαι ήβρα το άλλο μου μισό σε θυληκό. Εν εμαλλώσαμεν ποττέ, ούτε καν να διαφωνήσουμεν στα τόσα χρόνια φιλίας. Πιθανόν ανταγωνισμός μεταξύ μας, φαίνεται μεγάλο αστείο τζιαι σαχλό. Εν έπαιξεν ποττέ. Το δέσιμο με τούτην τη ψυshήν εν τόσο φυσικό. Μοιραζούμαστε τζιαι πολλά παλαβά πράματα μαζί τζιαι εν ωραία. Εν ο άνθρωπος που εν θα με κρίνει ποττέ! Εννα με συμβουλεύσει αλλά εν θα μου πει ποττέ τί πρέπει να κάμω τζιαι τί όι. Εν έshιει "πρέπει" μαζί της. Αλλά εννα μου σταθεί, Εννα με μάθει πράματα που εν ήξερα τζιαι θα με στηρίξει σε ούλλα τα μεγαλεπίβολα σχέδιά μου. Μαζί της είμαι ο εαυτός μου εντελώς, εν χρειάζεται να κουλιάσω τί εννα πώ τζιαι τί εννα αισθανθώ, απλά καταλάβει με τζιαι καταλάβω την. Κάποτε εν χρειάζεται να μιλήσουμεν καν, με τηλεπάθεια ή ένα σήκωμα του φρυθκιού επικοινωνούμεν. Τζιαι ξέρω, έχουμε ακόμα πολλά να ζήσουμε μαζί...

Τα τέσσερά μου αδέρφκια... εμεγαλώσαμεν μαζί, αλλά εν αναγκαστήκαμεν να είμαστε κολλητοί τζιαι αχώριστοι. Εν η φάση: κλαίει τζιαι υποφέρει ο ένας, κλαίν ούλλοι μαζί. Είμαστε το τέλειο group therapy. Συμβουλευκούμαστεν ο ένας τον άλλον, ξέρουμεν σχεδόν τα πάντα ο ένας για τον άλλον (τζιαι εν ηξέρω αν εν πάντα καλό τούτο), κάμνουμεν απίστευτες βλακείες μαζί, διασκεδάζουμε μαζί, μαλλώνουμε μαζί - ακόμα (που ήμασταν μιtchιοί εδερτήκαμεν μαζί ουκ ολίγες φορές), shιέζουμεν μαζί - εν η φάση που ο άλλος απλά στέκεται, παίρνει τη βρώμα αλλά εν πιο σημαντικό να πει τζιείνο που θέλει γιατί βιάζεται για γκομενοδουλειά τζιαι μετά ζητάς του να σου ποταβρίσει το κωλόχαρτο (;) - I know, γραφικότατο αλλά it's true! Τηλεπάθεια που το μίλι.... "χτυπάς εσύ, πονάω εγώ" (τζιείντο πράμα). Εν μπορώ να σας περιγράψω τη σχέση που έχουμε μεταξύ μας τζιαι individually, εσυγκινήθηκα!

Πιο τζιεί στο "safe place", ο μακαρίτης ο παππούς μου τζιαι η μακαρίτισσα η θεία μου. Η θεία μου μιτσοκαμμά μου τζιαι διά μου την εντύπωση πως με στηρίζει για ούλλες τες επιλογές μου τζιαι τον τρόπο ζωής μου τζιαι πως εν καλά τζιαμέ που επήεν. Εν λαμπερή πολλά τζιαι δείχνει γαλήνια, ήρεμη, ότι εβαρέθηκεν τα ούλλα τζιαι ούλλους τζιαι τωρά ησύχασεν. Τζιαι ο παππούς μου μάshιεται να μου γύρει ζηβανίαν, ψηλώνει τη μαγκούρα του τζιαι θυμώνει μου χαριτωμένα: "Γιατί εσταμάτησες να παίζεις μουσική; Λάθος σου!". Αλλά στα μμάθκια του να θωρώ τον θαυμασμό στο δικό μου ασήμαντο πρόσωπο για ούλλα: για το μπόι μου, την εμφάνισή μου, την εξυπνάδα μου, τες επιλογές μου, να μου θυμίζει ότι είμαι ένα ελεύθερο πνεύμα, όπως τζιείνον, που θα ζήσει πραγματικά! Τζιαι μπλέκει μου γιασεμιά τζιαι μουσκομυρίζει ο τόπος. Λείπουν μου τζιαι οι θκυό πολλά... αλλά είμαι εντάξει που εφύαν!

Η μια μου από τες πολλές μου τες κουμέρες. Η φιγούρα της λεπτεπίλεπτη τζιαι πανέμορφη σαν τες νεράιδες των παραμυθκιών. Αφήνει με να ονειρεύκουμαι τζιαι να ονειροπολώ, χωρίς να με προσγειώνει απότομα. Περνούμε ανέμελα μαζί. Έχουμε μια κοινή "αγάπη" τζιαι εν ανταγωνιζούμαστε, αντιθέτως στηρίζει τζιαι κουντά η μια την άλλην. Ανταλλάσσουμεν ρούχα τζιαι καλλυντικά. Άμα φκαίνουμε είμαστε Sex and The City, αλλά εγώ είμαι η Samantha. Κρίνει τες επιλογές μου κάποτε ή τους ανθρώπους γύρω μου που εν πάει, αλλά εν μου προκαλεί άγχος. Ξυπνά μου τον ρομαντισμό, που ξιάννω πολλά συχνά τζιαι κάμνει με να καταλάβω ότι χρειάζομαί τον μέσα - μέσα. Στα δύσκολα, εν πάντα τζιαμέ σαν την καλή νεράιδα τζιαι θα μου έβρει λύσεις αψε-σβήσε.

Η καρμική μου φίλη, η πουτταρέλλα! Αν ήμουν άντρας ήταν να την έβαλλα που κάτω. Εν την ηξέρω πολλύ τζιαιρό, αλλά εν η φίλη που θα με κάτσει κάτω τζιαι θα μου πει τα πράματα με το όνομά τους τζιαι αν μ'αρέσκουν! Αλλά επίσης εν θα με κρίνει, ούτε θα μου πει τί να κάμω. Εν η φίλη που μαζί της θα ξετιμάσω, θα γελάσω, θα ξεφτιλιστώ, θα διασκεδάσω, θα "πουρρου-πούρρου" ώσπου να πριστεί, θα είμαστε παναϋρκα, ξυπνά μου το Λεμεσιανίτικό μου. Επίσης εν η φίλη σύμβουλος εμφάνισης, έshιει δοκτοράτον, τζιαι εν ο άνθρωπος που εννα μου θυμίσει ότι εν καλά να σάζουμαι λλίον παραπάνω άμα πρέπει τζιαι να προσέχω τον εαυτό μου παραπάνω. Τζιαι εν νιώθω καθόλου άβολα μαζί της ποττέ. Ό,τι κάμνει για μένα, κάμνει το με αγάπη. Αρέσκει μου ο τρόπος που νοιάζεται τζιαι που με θέλει να είμαι πραγματικά καλά. Νιώθω ο εαυτός μου τζιαι περνώ ξέφρενα ωραία μαζί της. Νιώθω πως χρειάζεται η μια την άλλη.

Εν ο άνθρωπος γρίφος, που εν γνωρίζω καλά, αλλά νιώθω να τον εγνώριζα που πάντα. Εν έshιει απαιτήσεις που μένα, ούτε τίποτε χειροπιαστό να μου προσφέρει, αλλά μαθαίνει μου πράματα συνέχεια. Εν σαννα τζιαι προσφέρει μου μιαν αγκαλιά γεμάτη περιπέτεια τζιαι μετά πιάνει μου την πίσω, γιατί εν θέλει να εν το "safe place" μου, αλλά μια πινελιά. Τζιαι τούτο προκαλεί μου έντονα συναισθήματα, αλλά τζιαι ηρεμία ταυτόχρονα. Συνέχεια τροφή για σκέψη, παρόμοιες ιδέες τζιαι ιδεολογίες, συζητήσεις, χημεία μαγνητική ανθρώπων, καθοδήγηση. Εν τον θωρώ συχνά. Λείπει μου. Πιστεύκω πως μαζί θα μπορούσαμε να σώσουμε τον κόσμο ούλλον.

Εν η φίλη μου που πέθανε. Λείπει μου. Κάποτε ρωτώ την γιατί εμπήκε σε τζιείνο το αυτοκίνητο τζιαι λαλώ της πως ένιωθέν το αν θυμάται που την προηγούμενη μέρα. Πάντα λαλώ της πως εν νιώθω μίσος για τον ππεζεβέγκη που οδήγαν τζιαι γελά, τζιαι λαλεί μου "Τούντο στόμα σου...." Λαλεί μου για τα γενέθλιά μου που ήταν για 3 ημέρες πίντα τζιαι που εντύθηκα ψυχοπαθής ψυχίατρος τζιαι ήταν ούλλοι χαμέ συνέχεια που τα γέλια, μόνο τζιαι μόνο που με εβλέπαν. Τζιαι επήαινεν για ώρα, ώσπου με εθκιώξαν για να σταματήσουν να τζυλιούνται χαμέ. Κάποιος εκατούρησεν τζιαι πάνω του. Λαλεί μου πως ησύχασεν αλλά εν έθελεν να φύει, αλλά εν καλλύττερα έτσι, γιατί μετά θα ήταν σκατά η ζωή της. Κάθε φορά εξεπέρασά το λαλώ της τζιαι κάποτε νιώθω τύψεις τζιαι μιτσοκαμμά μου τζιαι γελά. Τζιαι ευχαριστώ την που την εγνώρισα τζιαι για τούτο που είμαι τωρά εξαιτίας του θανάτου της.

Τζιαι μετά... αννοίω τα μμάθκια μου τζιαι νιώθω τόσο τυχερή!
Νιώθω ζωντανή, δυνατή, γεμάτη αυτοπεποίθηση.
Τζιαι είμαι σίουρη πως τούτο το "safe place" μπορεί να αλλάξει, μπορεί τζιαι να μείνει πάντα το ίδιο, αλλά τα πρόσωπα που εν μέσα κάθε φορά, εν σημαντικά για την κάθε φάση της ζωής μου. Όπως τζιαι να έshιει, είμαι τυχερή τζιαι εύχομαι να έshιετε τζιαι 'σεις το δικό σας ασφαλές μέρος με τα δικά σας άτομα κάθε φορά, που απλά σας ηρεμούν!