Thursday, 10 November 2011

Cheers England!


Μόλις ήρτα που Αγγλία τζιαι έρκουνται μου στο νού οι τυπικές τους καθημερινές λέξεις ρε κουμπάρε. Έτσι εσκέφτηκα να σας παραχωρήσω ένα Cypriot-English λεξικόν με τα απολύτως απαραίτητα, σε περίπτωσην που το χρειαστείτε, έτσι που λλόου μου !


Bollocks = κυριολεκτικά εν τα θκυό που τα τρία σου που κρέμμουνται, μεταφορικά = μαλακίες στο τετράγωνο.

Cheers = 1. λαλούν το τζιαι άμα θέλουν να πούν «εήβα» 2. λαλούν το τζιαι άμα θέλουν να πούν «ευχαριστώ», απλά εν συνέχεια πίττα, τζιαι οι θκυό οι λέξεις χρησιμοποιούνται ως μια για να τελειώνουν.

Cock = 1. το πράμα του άντρα 2. λαλείς το τζιαι για βιλλομούτσουνους ή για σκατομαλακισμένους που νομίζουν κάποιοι ένει. 3. Εν τζιαι ο πετεινός 4. τζιαι πολλές περιοχές, παραδείγματος χάριν : Cockfosters, Cockney, Cockermouth ..... γι'αυτό μεν συγχιστείς ότι πάεις κάπου να δείς κανένα βίλλο, το πιο σίουρο έννα δεις πολλούς βιλλομούτσουνους.

Definitely = σίουρα λαλώ σου. Τίποτε ένναιν σίουρο όμως σε στούντην ζωή, καταλάβετέ το!

Geniuine = άσιλα.

Get down = 1. Όπως άμα μαράνει η πουλλού σου τζιαι ππέφτει της η διάθεση, έτσι ένει τζιαι μεταφορικά τζιαι κυριολεκτικά. (Η φράση πιντώνεται τζιαι με άλλες λέξεις τζιαι πιάνει άλλο νόημα ανάλογα, όπως οι παραπάνω τους φράσεις ex.: get down to business  = έλα πούλλα μου ή πούλλε μου ανάλογα, να κουραστούμεν παρέα).

Glimpse = (Get a glimpse)  γεύτου το όσο τζιαι να κάτσει πάστη γλωσσούαν σου, κάμε όρεξη τζιαι μείνε με την καύλαν.

Half way = μισόστρατα, μισοδότζειν ex.: you are half way there but you are half way που την άλλην !

Incredibly worthy = εν ηξέρω κάτι προς το παρών να το περιγράψω έτσι, εν όπως την παγωμένην τη μπύρα με τη μάππα  ή όπως το τσιάρον μετά το σέξ ή όπως ένα τέλειο πιάτο φαίν που γλύφεις τζιαι τα δάκτυλά σου = αξίζει να το ζείς, χωρίς τη Τατιάνα Στεφανίδου.

In the run up to = ετοιμάζεσαι για κάτι αμάν- αμάν, άμπα τζιαι χάσεις! Λαλούν το πολλά τωρά για τα Χριστούγεννα, they are all in the run up to Christmas  τζιαι εστολίσαν ακόμα τζιαι τους καλάθους στα πάρκα που τα τωρά.

Laters = πίνε τζιαι έρκεται τζιαι αν έρτει φτύσμου, σιγά μεν τα πούμεν τζιαι πιο μετά .

Mate/lad = τσιάκκο, my χριεντ.

Occasionally = εν όπως το σεξ, όπως τζιαι όποτε κάτσει.

Pleasing = εν όπως το καλό σεξ, ευχάριστο, που παρακαλάς να μεν τελειώσει, αλλά ούλλα τα καλά πράματα εν κρατούν για πολλύ.

Pop into it = κάμνω μιαν αππιθκιάν σαν τ'αππιτούριν, επετάκτηκα. Pop out = εκάμαμεν την πριν να την κάτσουμεν. Pop off = 1.  Da da da da dadah, I wonna start a fight, όπως την Pink 2. εν παναύρι time, πάρτι με ούζα τζιαι ό,τι άλλο θέλεις. 3. Αν δεν φύεις που δαμέ έννα σε πατσαρκάσω, you took the Chack Norris out of me = έσπασες με τζιαι ετσάκρισες με, εν θωρώ ομπρός μου που τα νεύρα, λούχου χάχου τωρά! (Τζιαι ανάλογα πιντώνεις λεξούες με το pop, εν όπως τη μουσική την pop, ό,τι κάτσει δηλαδίς).

Take the mickey out of = εσιέστην στο γέλιον, έκλασα πόμολα / Τωρά γιατί τον Mickey Mouse τζιαι όι κάποιον άλλον καρτουνίστικον ήρωα, εν ηξέρω, άβυσσος η ψυχή του Εγγλέζου!  Εγω θα έλεα « you took the Michael Mcintyre, at least the Mike Whitehall out of me».

Tata = σημαίνει «ευχαριστώ», μοιάζει με το : «θα σε κάνω ντά-ντά ή τε-ττε», αλλά καμία σχέση.

What a joy! = λαλούν το οι γιαγιάες, οι γκέι άντρες τζιαι οι καθυστερημένες γεναίτζες άμα ενθουσιάζονται, μάγκουμου να άξιζεν τον κόπο θα λέγαμεν «what a big joy» !



Thursday, 2 June 2011

Queen of the damned

Γειά σας, γρόνους τζιαι ζαμάνια να μπώ να γράψω τζιαι να σας ανταμώσω. Ελπίζω να είστε ούλλοι σας ως τον ένα καλά τζιαι να επεράσετε πολλά καλά τα Πάσκατα, τζιαι να εμπήκετε στο κλίμα του καλοτζαιρκού, όπως λέμε στο κλίμα του καρναβαλιού.

Αγαπητέ μου ημερολόγιε τζιαι blog-friends, yeah!

Εν οι πιο σουρεαλιστικές μέρες της ζωής μου! Τζιαι αλήθκεια, εν ήπια τίποτε, κάθε άλλο, κάμνω υγιηνή διατροφή τζιαι αυστηρή γιατί έχω "event" λαλούμεν. Τωρά που εμπήκε το καλοτζαιρούιν εν μπορώ να συγκεντρωθώ, να κάμω βασικά πράματα. Εκρούσαν τα εγκεφαλικά μου κύτταρα. Τζιαι συνεχίζω να ζώ τα πιο σουρεάλ πράματα τζιαι η πυρά εν βοηθά.....

Ο κόσμος επέλλανεν τέλεια τζιαι όι με την έννοια όπως επέλλανα εγώ που τζιαιρόν, αλλά με κατζίαν, μίσος τζιαι ζήλεια. Κάποια πράματα λυπούν με, μετά εξοργίζουν με γιατί αδικούν με, μετά απλά κάμνουν με να γελώ. Για τζείνα που καταντούν γελοία, γελώ τζιαι 'γω μαζί τους. Έτσι για να καταλάβετε, πρόσφατα έμαθα πως εν είμαι καλλιτέχνης, πως εν κάμνω καλά τη δουλειά μου, πως εν κάμνω καν καλό σεξ, αλλά κάμνω όργια τζιαι πίνω ναρκωτικά. Γαμώ το α! Εγώ πού ήμουν τζιαι έχασα τα θκυό τελευταία;

Μετά που τούτο, άλλοι καλοσυνάτοι συνάδερφοι τζιαι επαγγελματίες, εν εζηλέψαν τίποτε την δουλειά που ανοίξαμεν τζιαι εκαταγγείλαν μας για έλεχγο. Φίλοι αυτοεργοδοτούμενοι: Φροντίστε για ούλλα, γιατί ο κόσμος εν πολλά κακός, σαντανωμένος τζιαι σατανεμένος. Αλλά, έτσι ικανοποιήθηκα πολλά ρε μαμάκες που μας εκαταγγείλετε, που είμαστε τόσο καλοί στη δουλεία μας, ασχολείστε μαζί μας τζιαι γυρεύκετε έτσι τρόπους να μας κάμετε κακό. Έτο, έφαν σας η αζούλα τζιαι τωρά έμεινεν σας η πούζα. Τζιαι ρε κουμπάρε, άμαν μια δουλειά εν λειτούργημα τζιαι φτύνεις αίμα, απλά να εν καλά ο κόσμος που βοηθάς τζιαι στήνουν σου έτσι πράμα συνάδερφοι, χτιτζιάζεις πολλά! Αλλά ακόμα μια φορά, εφάνηκεν το επίπεδο τζιαι η αξία μας. Να πελλάνετε που εν θα γίνετε ποττέ όπως εμάς τζιαι πως όπως μας εκαρφώσετε εσείς, εκαρφώσαν σας οι ίδιοι τζιαι εμάθαμεν τζιαι ποιοί είστε!Τα Kleenex τωρά στο Carefour εφτηνήσαν, όπως τζιαι οι μότες!

Μετά που θκυό χρόνια που κάμνω..... blogging, ανακάλυψα πως κατά λάθος ο αρφός μου έμπαινεν στο λοαρκασμό μου τζιαι έκαμνεν invite να συνηγράφουμεν με διάφορους, όπως κάτι δρακούνια τζιαι ξενυκτάδικα. Τζιαι εν είχα ιδέα! Ούτε ο ίδιος ο βλάκας. Τζιαι φυσικά εν εδεκτήκαν τα πλάσματα, αλλά εν τζιαι γίνεται να μεν ρεζιλευτώ τριολίσιμα δημόσια, γίνεται; Εν ηξέρω πώς κάν γίνεται τούτο. Δαμέ θέλω να αναβαθμίσω την σελίδα μου τζιαι εν ηξέρω πώς γίνεται. Καλό ε; Τζιαι που με εκαλέσαν κάποιοι να γράφω στο blog τους, εσκέφτηκα άμπα τζιαι εν κατά λάθος όπως έπαθα εγώ. Εν έχω λόγια να τους ευχαριστήσω, αλλά ούτε τζιαι λόγια για να συνεισφέρω. Καλλύττερον τούτο;

Έχοντας τούτα που εγίναν στο νού μου, η μέρα τζυλά, το πυρώδες αερούδιν φυσά τζιαι εν πολλά ωραία εποχή, χαχανίζω με τα κρύα ανέκδοτα της ημέρας μου, τταππώνω τζιαι τα ράδια στο αυτοκίνητο τζιαι φαντάζομαι διακοπές, παραλίες τζιαι μοχίτα. Κοντεύκω 100 μέτρα που το σπίτι μου τζιαι κτυπά το τηλέφωνο για δουλειά. Απαντώ ανάλαφρα, όμορφα τζιαι ωράια, τζιαι ΠΠΑΑΑΑ, ένας ninja πετάσσεται που τους θάμνους που κάτω που ένα δέντρο, το δέντρο της γειτονιάς  μου τζιαι σταματά με! Ού γαμώ το, έναιν ninja, αλλά ζεττάς! Εν γίνεται έτσι πράμα! Καλά, που ήταν τόσην ώρα; ΤΖΙΑΙ ΤΙ ΓΥΡΕΥΚΕΙ ΣΤΕΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΜΟΥ; Τζιαι ανοίω το παράθυρο αφού κλείω το κινητό, τζιαι αρκέφκω τα ναζούθκια τζιαι τα χαμόγελα, άνετη τζιαι ωραία, χαμηλώνω το ράδιο τζιαι πιάνουμεν κουβέντα να τον πείσω να μεν με γράψει ή έστω να τον πείσω να με συλλάβει να τελειώνουμε, γιατί εν αντέχω άλλα έξοδα! Έχουμεν τζιαι γάμους τούντο καλοτζαίριν, που ούλλοι μου οι φίλοι τζιαι ούλλοι μου οι συγγενείς αποφασίσαν να παντρευτούν ούλλοι τον ίδιο τζιαιρόν τζιαι εννα ντυθώ Super Man να βρίσκομαι ταύτοχρονα παντού όπως τον Clark! Τζιαι όπως μιλώ του κυρίου οργάνου, γλυκά τζιαι χαριτωμένα τζιαι πάω να την γλυππάρω θεαματικά, ΠΠΑΑΑΑ, δυναμώνει που το πούποτε το κολωράδιο μου, κάμνει μου το κάποτε τζιαι κουφανίσκει με, τζιαι παίζει που το CD player : ' Welcome to  Tijuana ' .....tequila, sex-o, marijuana!!!!!!!!!!!!!!! Γιατί εν έπαιξε ας πούμε το 'Jammin' ή το 'Could you be loved' να του κάμω τζιαι αφιέρωσην; Εν έshιει έτσι πράμα! Εν σας κάμνω πλάκα, μάλλον εμένα κάμνει μου πλάκα ο Θεός, αρέσκουν του οι αντιδράσεις μου! Τζιαι ξεκινά άλλος έλεγχος τζιαμέ, παντού όμως! Αλήθκεια κύριε όργανο, εν φήμες, το όργανό μου μέσα! Εγλύππαρά την κατα κάποιον τρόπο για το κινητό, ναν καλά ο άθρωπος, αλλά επήρεν μου μιαν ώρα να πάω σπίτι, που δαμέ ως τζιαμέ τζιαι ο έλεχγος τζιαι ο τρόπος που μου εμίλαν ήταν σαμπούς τζιαι ήμουν πρεζόνι, λυμένη, άχρηστη τζιαι είσαι τζιαι η ΤΑΔΕ- λαλεί μου τζιαι ακούεις  έτσι τραούθκια!

Πιάνω την τάδε μου, τζιαι πάω σπίτι να πιώ ένα φραπέ πριν να πάω δουλειά, να ηρεμήσω, να χαλαρώσω τζιαι να ανασυγκροτηθώ, γιατί μεν με θωρείτε έτσι χαλαρή, κατα πολύ μικρό βάθος είμαι τριολικά ευαίσθητη τζιαι μέσα μου αναλύουνται τα πάντα τζιαι προβληματίζομαι για την κάθε μου πράξη. Αν άκουα Βανδήες ας πούμε τζιαι τιριτάκτα ήταν να μουν σε πιο πλεονεκτική θέση, αν ήμουν πιο ά-γνωστη εν θα με εκοτσομπολεύκαν τόσο τζιαι να με παρουσιάζουν πρεζόνι- όργιο-οργιακά σέξυ ή controversially artistιc ανέραστη ή ποιo που τούτα ούλλα anyway, ας αποφασίσουν τελος πάντων (!) - αν ήμουν χάλια στη δουλειά μου τζιαι έβλεπα μόνο τες λίρες στα μμάθκια του κόσμου ήταν να μεν ασχολείται κανένας ανταγωνιστής μαζί μου, αν ήμουν έτσι, αν ήμουν γιουβέτσι, αν ήμουν τζιαι σούβλα, αν ήμουν αλλιώς, εν θα ήμουν τζιείνη που είμαι! Τζιαι ανεβαίνει το ηθικό μου για να ππέσει που έν έshιει nescafe να κάμω φραπέ, έτσι για να παραμείνω πιστή στα είδη υγιεινής μου: άνοιξα τζιαι την τηλεόραση σε ώραν αιχμής τζιαι ήταν η Άντζελα Δημητρίου. Τζιαι άτε να ακούσεις τιριτάκτα νηφάλια! Εν γίνεται λαλώ σας!

Να δείτε τωρά που εννα νομίζουν πως η photo που έβαλα είμαι εγώ! Tζιαι όι μόνο εννα  επιβεβαιώσω τες φανταστικές τους φαντασιώσεις πως είμαι τέρας που πίνει αίμα για mouthwash τζιαι σκοτώνει κόσμο έτσι για την πλάκα, πάνω που ούλλα θα είμαι το Τριολούιν η τιτσιροβύζα του Cyprus Blogging!

Tuesday, 12 April 2011

Κλάσε, χέσε, σκούπισε



Σ'ενοχλούν πολλά πράγματα, αλλά αυτό κάθε άλλο παρά κακό είναι. Γιατί απλούστατα βγήκες από τον μικρόκοσμό σου. Εκεί που κλείστηκες στο σπίτι, στο καινούριο σου διαμέρισμα, στη δουλειά σου, στα μαγαζιά, στις καφετέριες και στα ξενυκτάδικα, εκεί που πίστεψες πως η οικονομική κρίση ήταν ό,τι χειρότερο σε βρήκε και εκεί που άρχισες να πιστεύεις πραγματικά πως ο Ερμής, ο Άρης - whatever-έκατσε ανάδρομα και τους τρέλλανε όλους, συνειδητοποιείς ό,τι τα χειρότερα είναι αλλού. Και πως όλα αυτά που άρχισαν να σε ενοχλούν ξανά, με την επαφή σου με τον έξω κόσμο, θα ήταν απάνθρωπο να μην!

Σ'ενοχλούν τα "θα" των πολιτικών, που εις τον αιώνα τον άπαντα γεμίζουν τον κόσμο με ψευδείς υποσχέσεις, κυρίως όταν πλησιάζουν εκλογές. Σ'ενοχλεί ακόμα περισσότερο που πρέπει να ξυπνήσεις να πας να ψηφίσεις και δεν ξέρεις ποιον και γιατί.

Σ'ενοχλεί η κομπλεξική σκέψη ατόμων γύρω σου και ο αρρωστημένος τους εγωισμός, που βλέπουν την πάρτη τους και μόνο. Σ'ενοχλεί, που οι περισσότεροι γύρω σου ζουν στην κοσμάρα τους, φτιαγμένη κατα προτίμησιν από γυαλί, και απλά νοιάζονται για το τί θα φορέσουν, πού θα πάνε το βράδυ Σαββάτου, τί θα φάνε και ποιον, να συγυρίσουν το σπίτι, να πάνε δουλειά, να βγάλουν εις πέρας μικροδουλειές και ανησυχούν για πράγματα που φαντάζουν υπερφυσικά, σπαταλώντας άδικα φαιά ουσία. Λες και τα δικά τους προβλήματα είναι τα χειρότερα του κόσμου. Αλλά Αυτοί δεν είναι ο κόσμος αλλά οι (Ε) αυτοί, οέο.

Σ'ενοχλεί όταν οι φίλοι σου αλλάζουν ξαφνικά και χάνονται σταδιακά ή και απότομα από πραγματικά κοντά σου και δεν καταλάβεις πώς, πότε και γιατί, όταν εσύ ζείς τα ρόδινα όνειρά σου. Και απλά το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι το τίποτα!

Σ'ενοχλεί ο μαλάκας που με την νίκη της ομάδας του κάνει οκταράκια ξανά και ξανά στα φανάρια κεντρικής λεωφόρου με υπερβολική ταχύτητα, αγνοώντας την ύπαρξη άλλων αυτοκινήτων και πεζών στο δρόμο, γιατί σήμερα ο δρόμος του ανήκει. Μετά, όλοι θυμούνται πως η ταχύτητα σκοτώνει.

Σ'ενοχλεί το ψέμα και οι βλακώδεις δικαιολογίες των άλλων, ενώ μπορούσαν απλά να σου πούν την αλήθεια.

Σ'ενοχλεί που είσαι έξω με την παρέα σου και όταν θα έρθει η ώρα να σε συστήσει ένα αρσενικό σε ένα θυληκό άλλης αγέλης, ξινίζει υπεροπτικά, λέει τάχα "χαίρω πολύ", ενώ η χειραψία της ήταν σαν το ακαύλωτο πουλί. Όπως και το killer look που παίρνεις από τις άλλες bitches με το έμπα σου σε ένα χώρο, ισοδύναμο με το : 'You are too pretty, you have to die', γιατί ασχολούνται και βλέπουν πράγματα που εσύ αγνοείς-ευτυχώς- αλλά με την επιμονή και την υπερβολική τους διακριτικότητα, αρχίζεις να νιώθεις άβολα και διερωτάσαι αν είναι εκεί κανένας πρώην ή αν η αλλεργία στα μάτια από τον άνεμο και την σκόνη είναι κολλητική.

Σ'ενοχλεί η ύπαρξη του facebook που έχεις κι εσύ, γιατί αντιλαμβάνεσαι επί μακράν ό,τι κάποιοι επινόησαν και κατασκεύασαν ένα διαδικτυακό φατσοβιβλίο επι κέρδος εις βάρος σου και αυτόματα γίνεσαι κι εσύ ένας αριθμός στους αμέτρητους φακέλλους. Περισσότερο επί κοντώ, σε ενοχλεί όταν σε μπλοκάρουν εχθροί που ήταν πρώην φίλοι σου ή σε διαγράφουν οι φίλοι των πρώην φίλων σου ή γκόμενων σου ή και που κάποιοι φτιάχνουν τα settings τους, γιατι δεν γουστάρουν να βλέπεις τίποτα άλλο παραμόνο τη φάτσα τους και τις σπουδές τους, ασχέτως εάν αυτοί σε κάλεσαν πρώτοι για φατσοφιλίες. Και το βλακοφατσοβιβλίο, γίνεται απλά ένα μέσο διαπλικτισμού, έχθρας, κουτσομπολιού και βραχυκυκλωμένης μαλακίας. Αλήθεια, αν η μαλακία πολλών βολταρικών μπάζει νερά, βραχυκυκλώνεται. Μην το δοκιμάσετε!

Εκεί που σε ενοχλούσαν στην τηλεόραση σκηνές πείνας και αθλιότητες από τα μαυράκια της Αφρικής, τώρα σ'ενοχλεί να βλέπεις τσουνάμι, σεισμούς, ραδιενέργειες και ταλαίπωρους σχιζομάτιδες, επειδή σε κάνουν να νιώθεις άβολα για τον τρόπο που σκέφτεσαι.

Σ'ενοχλούν πολλά πράγματα τελικά, κι εσένα κι εμένα και καλά κάνεις και καλά κάνω! Αφού τελειώσαμε, τραβάμε τώρα το καζανάκι και ανοίγουμε το παράθυρο, γιατί η δυσοσμία δεν φεύγει μόνο με το σκούπισμα. Και δες το και αλλιώς! Μια καινούρια μέρα ξεκινά έξω από τον μικρόκοσμό μας και αν "η Ζωή τα'χει μ'άλλον", η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία! New day is rising every single day.....................

Friday, 1 April 2011

WTF?

Agapito mou Trioloui. Molis eida kati tzai eshokkaristika polla! Distixws omws en exw pollin elevthero xrono gia na ksekinisw ena diko mou blog gia na arkepsw na grafw gia oti me enoxlei ston kosmo giro mou tzai eskeftika oti pos oti kai na grapseis tha me kalipsei 100%. Epepsa sou tzai ti fotografia pou me esantanosen etsi wran pou eprepe na thorw oneira oti mazefkw paparounes sto xorafin tis thkias mou. To tatouash pou blepeis ekamen to mia kotzakari sti Glifada. Ksereis tzame pou miniskoun oulloi oi plousioi se toutin tin xwra pou irta na morfothw. Mallon omws prepei na paw pisw sto skolio na ksanakamw istoria giati mallon o daskalos mou ekamnen mas mathima meta pou merika sfinakia zibana.



Σας post-αρα το e-mail  αυτό καθ' εαυτό που πήρα από έναν αναγνώστη. Μπαϊδεγουέι, ευχαριστώ σε πολλά τζιαι που με θκιαβάζεις τζιαι που μου στέλνεις ιδέες. To μύνημα στους στίχους και στην φώτο, δεν χρειάζεται να προσθέσω ό,τι δήποτε στα συγγραφόμενα εγώ!

Thursday, 17 March 2011

Η Τέχνη ανήκει σε όλους!

 
 Τζιαι πίου-πίου ρε πά-sh καλλιτέχνη, ξικλάtchιαρε λλίον, κάτσε τη μάππα χαμέ, που λαλούμεν τζιαι δαμέ στην Κύπρο! Τί είναι το σύνδρομο του καλλιτέχνη που μας ξεπετάκτηκε έτσι ξαφνικά τον τελευταίο χρόνο; Τί είναι αυτή η μανία κριτικής του άλλου και το"κιτρίνισμα" της Τέχνης; Πές μας εσύ ο κουλτουριάρης με το καππελλούιν που έμαθες πού εν τα "Καλά Καθούμενα" στην παλιά Λευκωσία  τζιαι εσύ που ξέρεις να παίζεις έναν όργανο εκτός που το βιολογικό σου τζιαι ξαφνικά δεν σε χωρεί η Κύπρος! Κι εσύ ο ηθοποιός που τελείωσες τη μοναδική δραματική σχολή που έχει η χώρα σου και νιώθεις με έπαρση ο πιο ξεχωριστός που ούλλους τους άλλους κοινούς θνητούς ....... Πές μας κι εσύ ιδιόρυθμε ζωγράφε που έπιασες ένα πτυχίο επειδή έμαθες να ζωφραφίζεις πιτσιλιές ακρυλικού, ενώ πριν ήξερες μόνο το μολύβι τζιαι το κάρβουνο για νεκρή φύση τζιαι τωρά κάμνεις copy paste contemporary artists της Ευρώπης, ενώ παράλληλα πρέπει όλοι οι γύρω σου να σε δικαιολογούμε για την αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά σου, γιατί πρέπει να καταλαμβαίνουμε πάντα τις φιλοσοφικές σου αναζητήσεις και τις εκκεντρικότητες πάσης φύσεως, επειδή είσαι καλλιτέχνης!

Το να κριτικάρεται χλευαστικά από διάφορους κρίνους (favorite word) στο Χ-Fuck-tor - έστω εξ' επιλογής συμμετοχής - ένας ερασιτέχνης μουσικός ή που πέρασε όλη του τη ζωή σε ωδεία και φροντιστήρια μουσικής, αλλά δεν σπούδασε και εμφανίζεται σε σκηνή και σας βάζει γυαλιά γιατί παίζει, τραγουδά, χορεύει τέλεια και από ψυχής και ενθουσιάζει με το ταλέντο του, δείχνει το ήθος της μουσικής μας!

Το να κατηγορούν και να λένε πως ''δεν έχουν δικάιωμα" - κάποιοι ζηλιάριδες κακεντρεχείς - άτομα τα οποία δεν σπούδασαν θέατρο αλλά παίζουν θέατρο, με αστείρευτο ταλέντο και πειθαρχεία χαρακτήρα και μάλιστα πολύ καλύτερα από κάποιους που το σπούδασαν, δείχνει το ήθος του θεάτρου μας!

Το να ειρωνεύονται και να σαμποτάρουν και να σνομπάρουν ερασιτέχνες και αυτοδίδακτους καλλιτέχνες που δεν σπούδασαν μια τέχνη, αλλά ασχολούνται και κάνουν εκθέσεις, παρουσιάσεις κλπ δείχνει το ήθος της τέχνης μας. Και αυτό πάει λέγοντας............................

Να σας υπενθυμίσω πως στα πανάρχαια χρόνια η κάθε μορφή τέχνης θεωρείτο μία μορφή έκφρασης και ψυχαγωγίας. Τις παρουσίαζαν άτομα καλλιεργημένα, με γνώσεις και ταλέντο πρίν αποκτήσουν μια συγκεκριμένη σπουδή, γιατί είχαν τις ικανότητες. Το να είσαι επαγγελματίας καλλιτέχνης, οποιουδήποτε τομέα, είναι σεβαστό πως αυτό κάνεις προς το ζείν και πως το σπούδασες για να το καλλιεργήσεις και να το παρουσιάζεις σωστά. Όπως σε όλα τα επαγγέλματα, όπως γιατρός, χημικός, ψυχολόγος, ηλεκτρολόγος,οικοδόμος, δάσκαλος κλπ, που το σπουδάζεις για να το κάνεις σωστά και αναμφισβήτητα δεν μπορούν όλοι να κάνουν το ίδιο! Ο δάσκαλος δεν μπορεί να εχγειρήσει, ο οικοδόμος δεν μπορεί να κάνει μάθημα ελληνικών και αρχαίων και ούτω καθε'ξης!

Όπως επίσης ένας άσχετος ας πούμε δεν μπορεί να παίξει κάποιον ρόλο σωστά και αισθητικά ωραία στην τηλεόραση ή στο θέατρο. Έλα μου όμως που τώρα ήρθαν νέοι και ικανοί και καθόλου άσχετοι; Ξεχνάς πως τα άλλα επαγγέλματα είναι επιστήμη ή μια μορφή τέχνοτροπίας που δεν έχουν να κάνουν αποκλειστικά με το μέσο έκφρασης και επικοινωνίας, ούτε και με την δημιουργία απαραίτητα! Η δική σου σπουδή - η καλλιτεχνεία - που πάλι είναι επιστήμη με τεχνοτροποία κλπ, έχει όμως! Και αυτά είναι αξίες που έχουν να κάνουν με τα ανθρώπινα δικαιώματα. Όλοι έχουν δικαίωμα στην έκφραση, στην επικοινωνία και στη δημιουργία και κανένας δεν μπορεί να το πάρει αυτό! Και τα άτομα που μπορούν λόγω ταλέντου ή και γνώσης να βρίσκονται στον ίδιο χώρο μαζί σου επαγγελματικά ή ερασιτεχνικά  και να παρουσιάζουν κάτι αξιοπρεπώς χωρίς να το σπούδασαν, έχουν κάθε δικαίωμα και μπράβο τους να λες!  Να νιώθεις ντροπή που υπάρχουν άτομα που μπορούν καλύτερα από εσένα, ενώ εσύ το σπούδαζες αυτό και όχι να κόβεις τα όνειρα και την πορεία των ανερχομένων..................και η γνώση εξελίσσεται!

Η Τέχνη ανήκει σε όλους! Ευφρένει καρδίαν, όπως το παλιά καλό κρασί! Δημιουργάτε γιατί χανόμαστε!
 
Τάδε έφη Τριολούιν. Όι η Έφη!
Την τρίαινα εφόπλισα , για να δημιουργήσω υδάτινες πηγές και να προκαλέσω σεισμό μπας και εισακουστώ  στον κόσμο των συνδρόμων.
Δεν φταίω εγώ για το τσουνάμι πάντως και διερωτούμαι τώρα......μπάς και δεν έχω δικαίωμα να γράφω blog επειδή δεν σπούδασα δημοσιογραφία; Αεί σε οικτίρω!

(Posted in : http://e-cy.blogspot.com/)

Wednesday, 16 February 2011

Happy birthday to me!


Σαν χθές γεννήθηκε ακόμα ένα λαμπρό αστέρι στον κόσμο αυτό, το Τριολούιν σας.

Έμαθα πολλά πράματα για μένα που εν ήξερα :

1. Εν έφκαινα που την τζοιλιά της μάνας μου, προφανώς εκατάλαβα τί με επερίμενε τζιαι εν έθελα, τζιαι εφκάλαν με με το ζόρι. Έτσι εξηγείται η ουρά που έχω τζιαι ο μόνιμος τριολισμός.
2. Εshιόνιζεν που εγεννήθηκα για πρώτη φορά στη Λευκωσία μετά που 100 χρόνια που εξαναshιόνισεν, τζιαι ήμουν το μόνο κοριτσάκι νεογνό σε όλο το νοσοκομείο.
Έτσι εξηγείται που είμαι cold intolerant τζιαι που μου είναι δύσκολο να ανεκτώ και να δικαιολογήσω το ασθενές φύλο.
3. Ο γιατρός επέλλανεν την μάνα μου να με βαφτίσει Χιονάτη (όι Σταχτοπούττα τζιαι εξήασες ρε μάστρε) ή κάτι με shιόνι μέσα τέλος πάντων τζιαι εσοβαρομίλαν! Έτσι για να τιμήσουμε το shιόνι που έππεσε με τον ερχομό μου, που ήμουν καστρίshισσα σαν το shιόνιν με ολοκόtchινα σιείλη μέσα σε άλλα 7-8 αρσενικά. Να δούμεν εντα που πινε για να βράσει! Ευτυχώς εν του εκρόστηκεν, αλλά δαμέ εξηγείται που άμα μου ελαλούσαν τούντο παραμύθι που τότες, εν μου άρεσκεν τζιαι εθεωρούσα τη Χιονάτη πολλά τσούλλα τζιαι μαννή που εμπούκωνε ότι της εδιούσαν.
4. Η σύλληψή μου ήταν καταλάθως είπεν μου η μάνα μου, γιατί εξήασεν να προσέχει! Έτσι εξηγείται που πολλές φορές στη ζωή μου, νιώθω να μαι λάθος τζιαι ας είμαι ολόσωστη. Μνήμες μέσω DNA my friend!
5. Ο παπάς μου έθελεν γιόν γι'αυτό τζιαι μετά άλλαξεν μου το όνομά μου σε πιο αγορίστικο - short name. Έτσι εξηγείται γιατί κάθε φορά τραγουδά μου "Χάππππυ πέρτεϊ του γιού" τζιαι στα νιάτα μου ήμουν ο Μόγλης στο θυληκό (αγοροκόριτσο).

Με όλες αυτές τις αποκαλύψεις, γιόρτασα το λάθος των γονιών μου τζιαι έγινα και πάλι 19 (έξω τα καλοτζιαίρκα), γιατί αποφάσισα πως είσαι ότι δηλώσεις σε αυτή τη ζωή. Τζιαι εγώ δηλώνω 19 για πάντα! Είσαι ότι αισθάνεσαι......τζιαι ό,τι νομίζεις! Καλή σας μέρα!






Wednesday, 29 December 2010

Γράμμα στον Άγιο Βασίλη

Άγιε μου Βασίλη,

Παshίη μου με τις κόtchινες βουκκούες τζιαι στρακκόττον που το ποτό,

Ήμουνα φρόνημη φέτος, έτρωα.........ξηρούς καρπούς Serano με την σέσουλα, αλλά πρίν κάτσω στα γόνατά σου φέτος για τάχτιριτι, θέλω πρώτα να μου πραγματοποιήσεις τις εξείς ευχές!

1. Όσοι με επλήγωσαν φέτος τζιαι ούλλες τις άλλες χρονιές να πάν να  γαμηθούν τζιαι τούτο εν ευτζιή, αλήθκεια! Μακάρι ναν καλά, αλλά θέλω να καταλάβουν κάποτε τί εκάμαν! Κάποτε .......
2. Να σταματήσει ο κόσμος ο αμπάλατος ναν αμπάλατος, γίνεται; Να μεν ασχολούνται με την προέκταση του πέους τους, τα χρεωμένα αυτοκίνητά τους δηλαδίς, με τα ρούχα τους μάρκας μέ 'καψες, τα μαλλία τους, τα νύshια τους τζιαι πάνω που ούλλα με τις μαλακοπιτουρο-κουλτουροφιλοσοφίες τους!
3. Σε παρακαλώ κάμε του χρόνου να έshιει καλλύττερες σειρές τζιαι έργα στην T.V.  Εβαρέθηκα να θωρώ πόρνες που κλαίν τζιαι οδύρουνται χούλλες μαζί ταυτόχρονα για χαμένους έρωτες τζιαι όι γιατί εν πόρνες τζιαι ταινίες με Άγιους Βασίλιες, το Home Alone που εβλάστησε στες οθόνες μας κάθε χρόνο τζιαι λάβ στόρυς που μόνο στα έργα τζιαι στην Αμερική γίνουνται. Ούτε άλλα πρωινάδικα τζιαι κουτσομπολίστικες εκπομπές, εν μας κόφτει τι φορεί η Βίσση τζιαι πόσα κοπελλούθκια θέλει να κάμει ο Ρουβάς, ούτε τί εκέρτησεν ο κύριος Αντρικκής που την Δρούshια που τον επιάσαν που πρωινάδικο την ώρα που ήταν πάν στο τράκτορ για να απαντήσει σε κουίζ!
4. Το ράδιο να βάλλει καλλύττερη μουσική next year, γιατί κάποτε ξιάννω τα C.D.s μου τζιαι οδηγώ πολλές ώρες. Τζιαι οι οδηγοί έχουν ψυshιήν! Εν με κόφτει αν η Βανδή εν περνά καλά τα Χριστούγεννα επειδή εν μακριά της, ούτε αν ο Μαρτάκης θέλει να γαμήσει πρίν τα Χριστούγεννα, ούτε αν τζείνη η μαύρη με τα άφρο ξανθά μαλλιά κάμνει Chica Bomb άμα ρέσσει που δίπλα μας, όπως τους Παλαιστίνιους.
5. Τέλος ευχομαι σε όλον τον κόσμο και ειδικά στους μπλοκόφιλους μου, τούτος ο χρόνος που έννα έρτει να τους έshιει πιο χαρούμενους, με υγεία πρώτα, αγάπη τζιαι να εν γεμάτοι με δημιουργικότητα τζιαι έμπνευση. Άτε τζιαι καλά Πάσκατα!

Με αγάπη Τριολούιν.

PS: Γίνεται να ξεφουσκώσει η τζοιλιά μου πριν την Πρωτοχρονιά για να μπορώ να φάω τζιαι να πιώ παραπάνω που τα Χριστούγεννα; Πλήζ........εν ευχή ούλλων των Κυπραίων! Έιδες πως φέτος εν σου εζήτησα να ελευθερωθεί η Κύπρος μας τζιαι ναν καλά οι εγκλωβισμένοι στο Ριζοκάρπασο! Είπες μου πέρυσι έshιει αγγούριν, έτσι φέτος είπα να σου ζητήσω πιο ουσιαστικά πράματα! Φιλούθκια  x x x
Πάμε για τάχτιριτι!




Saturday, 16 October 2010

Έshιει κόοοπριιιιιιν!

Παρασκευή εν η μόνη μέρα που αρκώ να πάω δουλειά τζιαι μεινίσκω να τζοιμούμαι ως τα μεσομέρκα, εν η αγαπημένη μου μέρα! (Do not hate me for that!). Άλλαξεν ο τζιαιρός, εν λλίο κρυαδούα, εν τέλεια να 'σαι μέσα στα σεντόνια, με το παράθυρον ανοικτό τζιαι να τζοιμάσαι τον ύπνο του δικαίου, με έναν αερούιν ανέμελο να σε χαϊδεύκει τζιαι να ακούεις μουσικήν που τη φύση, στρουθούθκια να κελαηδούν, φύλλα να θρωίζουν και λοιπά καλαμπούρια που εν σε αφήνουν με καμία πόρνη δύναμη να σηκωθείς.................... ΠΕΤΕ μου γιατί άφηκα το παράθυρο ανοικτό; Έν μου δωκεν η βρώμα, γιατί νομίζω φύρνουμαι άμα τζοιμούμαι, εν ιερή στιγμή για μένα (!) ΑΛΛΑ, θυμάστε τζιείντον παρέα που έshιει κόοοοοοοπριν; Τζιαι γυρίζει με το ίδιο σκατοαυτοκίνητό του τζιαι ξυπνά δίκαιους ανθρώπους τζιαι σατανάες σαν εμένα; Επάρκαρεν ακριβώς έξω που το παράθυρό μου, μα ακριβώς, τζιαι ένιωθα πως έβαλεν το σκατοτηλεβόα μέσα, έτσι για να μου κάμει τα όνειρά μου σοκόλαση! Πρέπει να είshιεν κόοοπριιιιιν για 20 λεπτά έξω που το παράθυρό μου. Τζιαι άρκεψεν να μου διά τζιαι ο μούσκος! Ενόμιζα πως εν υπήρχεν τούτος, not anymore ασπούμεν, θυμούμαι τον που τον τζιαιρό που εμείνισκα Παλλουρκώτισσα τζιαι ήμουν 5 τζιαι εφκαίναμεν έξω με τα λοιπά παλιόπαιδα άμα τον ακούαμεν για να του σύρουμεν πέτρες. Συμπέρασμα: Το κόπριν δίνει μακροζωία και δεν κάνει καμία αλλαγή ούτε στη φωνή, ούτε στη διάθεση, ούτε και στο πείσμα. Καλή σκατόμερα μάστρε! Σήμερα εν Σάββατο τζιαι η φωνή του εν μέσα στ'αυκιά μου ακόμα.

Σας παραθέτω ένα video που ήβρα στο youtube με τον ίδιο σκατοπώλην να πάρετε μια μυρωθκιάν! Εν τζιαι διάσημος ο σκατένος! Σε μένα γιατί εν ήταν τόσο σύντομος, λαλεί μου κάποιος;

Thursday, 23 September 2010

Η αδρωπιά του Κυπραίου

Που 'σαι ρε γάρε ρατσιστή άχρηστε τζιαι αμπάλατε Κυπραίε, που μόνο το δικό σου τομάριν έshιει αξία! Είσαι δαμέ σε τούντον τόπον τον όμορφο που τα ήβρες ούλλα εύκολα τζιαι παίζεις το υπεράνω.

Θυμάστε τζείντες μέρες του καλοτζαιρκού, πρέπει να ήταν Ιούλης, που είχαμεν υπο σκιάν 48 βαθμούς τζιαι μέσα στον λλάλλαρον μάλλον 55; Ε, τζείντες καυτές μέρες, είχα υποχρέωση να γυρίζω κάτω στη Λαική Γειτονιά μιαν πολλά καλήν μου φίλην Εγγλεζούαν, που ήρτεν να δεί τη φιλοξενίαν των Κυπραίων. Ήταν τυχερή, επειδή εν ψηλή τζιαι λεπτή, ξανθούα, κοτshινούα τζιαι γεναίκα, τζιαι έτυχεν πάσας καλής φιλοξενίας που ούλλους τους Κυπραίους που εδώκαν πάνω της όσον ήταν Κύπρο.

Περπατούμεν που λέτε στα στενά δρομούθκια, η πυρά να μας φακκά να φυρτούμεν, τζιαι όι μόνον επίναμεν νερό με την σέσουλα, εshιονόναμεν το πουπάνω για να αντέξουμε. Ξαφνικά, θωρούμεν χαμέ ενα μαυρή φυρμένο. Αρχικά εν διώ σημμασία, λαλώ εν κανένας μεθυσμένος. Είχα έννοια όμως τζιαι εξαναστράφηκα πίσω. Ένας άνθρωπος χαμέ, λιπόθυμος να ψήνεται κυριολεκτικά σαν το αυκό μες το τηάνι. Θωρώ ψηλά, ο ήλιος ακριβώς απέναντί του. Εν ήξερα κάν αν ανάπνεε. Οι περαστικοί ΟΥΛΛΟΙ, απλά να προσπερνούν, να κοιτάζουν μεν, αλλά να φεύκουν δε βιαστικά, ο καθένας στη δουλειά του. "Ου γαμώ το λαλώ, εννα πεθάνει ο άθρωπος, πρέπει να κάμω κάτι''. Αφήνω την Εγγλεζούαν τζιαι λαλώ της πως πρέπει να βοηθήσουμε γιατί εννα πεθάνει. Shύφκω πουπάνω του να δώ αν αναπνέει τζιαι εν νιώθω τίποτε. Πιάνω αμέσως την αστυνομία να με ενώσει με την άμπουλαν να έρτει να δούμε. Ώσπου να εξηγηθούμεν επέρασεν τζιαι έναν τέταρτο, τζιαι ώσπου να έρτουν ακόμα 1 ώρα!!!!!!!!!!!!! Αγχώθηκα εγώ, έπιασα ξανά να μου πούν τί να κάμω τζιαι είπαν μου απλά έρκουνται, ούτε καν οδηγίες για πρώτες βοήθειες οι άχρηστοι του νοσοκομείου, εν ηξέραν να μου πούν. Πιάνω τον Τριολογιατρόν τζιαι εξηγά μου τί να κάμω με το ννού τζιαι με το σσού, βρίσκω παλμό, αλλάσσω του στάση, ξεκουμπώνω πουκάμισα, βάλλω του νερό, εβοήθαν τζιαι η Εγγλεζούα μου πανικόβλητη, κάμνω ότι περνά που το shέρι μου, φωνάζω τζιαι για βοήθεια τζιαι μαντέψετε, όι μαντέψετε!

Μαζεύκουντε κάμποσοι γυρώ μου, τζιαι εν τζείζει κανένας πάνω λες τζιαι εννα κολλήσουν λέπρα. Ούτε μια μπουκκάλα με νερό να μου φέρουν. Ο άθρωπος εν ανάπνεεν κάν, εν εποφύρνετουν, αλλά είshιε σγυφμό, οπόταν ήταν ζωντανός. Εν ηξέρω αν ήπιεν θέμας πρίν, αλλά όπως τζιαι να έshιει την υποθερμία εννα την έπαθεν τζιαι ήταν να πεθάνει μέσα στο λλάλλαρον. Έρκεται ένας Ρωσσο-Πόντιος μαλακοπίτουρας τζιαι αντινάσσει του μιαν κλωtchιάν τάχα να συνέλθει. Βάλλω φωνές εγώ τζιαι έρκουνται ακόμα τρείς Κυπραίοι τζιαι αρκέφκουν να γελούν."Άιστον τζιαμε τον ππεζεβέγκη, να πάει τζιαι να μεν κανέσει ο ππουshτόμαυρος, εγεμώσαν την Κύπρο!'' Έσβησα εγώ, άρκεψα να μαλλώνω μαζί τους τζιαι τζείνοι άρκεψαν να τον κλωτσούν. Εβούρησεν μια καλή γυναίκα που το δίπλα κατάστημα τζιαι εβοήθησέν με τζιαι εθκιώξαμέν τους τζιαι εσυνεχίσαμεν το σχέδιον διάσωσης του μαυρή. Ξέρετε ήταν το χρώμα το πρόβλημα. Αν ήταν άλλο χρώμα, εν θα υπήρχεν πρόβλημα. Το θέαμα να συνεχίζεται για πολλούς περαστικούς τζιαι απλά να γελούν ή να θωρούν τζιαι να μεν σταματά κανένας τζιαι εβλαστημούσα την ώρα τζιαι τη στιγμή που εγεννήθηκα Κυπραία. Για κάποιους ήταν πολλά αστείο φαίνεται!

Μετά που μιαν ώρα ήρτεν τζιαι η άμπουλα, ο άθρωπος ανάπνεεν αλλά εν επικοινώναν, ούτε άνοιεν τα μμάθκια του, χάρις όμως στις δικές μας προσπάθειες. Με τον χαβά τους οι αμπάλατοι οι νοσοκόμοι, τί μας λαλούν: "Καλάν εφωνάξετέ μας για τον μαύρον; Έχουμεν τόση δουλειά!'' ΕΠΙΑΝ ΜΕ ΤΑ ΙΧΛΙΧΛΙ. Επειδή εν μάυρος, αλλοδαπός whatever εν έshειε δικαίωμα περίθαλψης; Κάτσε τζιαμέ άλλην τόσην ώρα να τους πείσεις να του παρέχουν πρώτες βοήθειες τζιαι να τον μεταφέρουν στο νοσοκομείο. Μάλιστα ''απειλήσαν'' με πως θα φέρουν και το αλλοδαπών μπας τζιαι εν παράνομος! Ότι θέλουν ας κάμουν , φτάνει να εν ζωντανός ο άνθρωπος. Shύλλος αν ήταν, ήταν να εσταμάταν κάποιος να βοηθήσει! Επήραν τον εντέλει στο νοσοκομείο!

Εν το γράφω τούτο για να μου πείτε μπράβο, γράφω για να πω σε έτσι είδους ανθρώπους πως το να είσαι υπεράνω, εν έshιει να κάμει με το χρώμα σου, ούτε με τα ρούχα που φορείς. Εαν ήταν η μάνα σου ή η γκόμενά σου, ο παππούς σου ή ο shύλος σου χαμέ στο δρόμο τζιαι εν εσταμάταν κανένας να βοηθήσει ήταν να σου άρεσκε; Εν έshιει κανένας αδρωπιά πλέον; Ντροπή σου γάρε, μαννέ, χώρκατε Νεοέλληνα ναζί!

Tuesday, 25 May 2010

Χωρκάτικον ένει;

Αγαπητές φίλες,

Λέω φίλες γιατί αφορά γεναίτζες εκτός αν είσαι τρανσέξουαλ, οπόταν αφορά σε τζιαι σένα. Όι εν είμαι ιδιότροπη, αν τζιαι επέρασα πολλά τον τελευταίο τζιαιρό, τζιαι ξέρω, το κάμινγκ μπάκ μου με παρατήρηση ις νοτ πολάϊτ. Ένιγουεϊ, έχω να σας δώκω μιαν πολλά φιλική συμβουλή : Σταματάτε να στολίζετε τα νύshια σας σαν το χριστουγεννιάτικο δέντρο ή σαν το παναύρι της Χρυσοσπυλιώτισσας. Ξέρω εν καλοτζαίρι τζιαι εν πολλά ωραία να έshιετε περιποιημένα νυχούθκια, συμφωνώ απόλυτα τζιαι είμαι πολλά του περιποιημένου νυshιού, πρέπει να είμαστε ωραίες που την κορφή ως τα νύshια, αλλά μεν το παραξυλώνετε!

Ξέρω τα φωσφώρα νύshια φέγγουν στο σκοτάδι, αλλά τα πολλά στρασούθκια, θκιαμαντούθκια, τα φκιορούθκια τα πάρταλα τζιαι οι ζεπρέ γραμμές φκάλλουν νάμιν. Τζιαι τα πολλά μακριά extentions, πολύπριζα κλπ δεν είναι ιδιαίτερα πρακτικά, γιατί θα φκάλετε κανένα μάτι σαν νύφκεστε, μεν σας πώ ότι μπορεί να τραυματίσετε κανένα κοπελλούιν σας τζιαι να γυρέυκετε το λάθος. Το να τα κόψετε σε καμία δουλειά αμφιβάλλω, γιατί οι έξτρα λόνγκ, κόφκω την τωρά (let's say) πώς έshιετε Φιλιππινέζα ή Κινέζα για τες δουλειές του σπιθκιού. Ξέρω, ξέρω, τα μακριά νύshια εν kinky την ώρα του sex, αλλά πάλε εν θέλετε να τραυματίσετε τον καλό σας, εκτός αν τα θέλει ο κώλος του μαζόχα.

Τζιαι για να τελειώνω, παν μέτρο άριστον που ελέαν τζιαι οι προγόνοι μας. Εκάμαμεν τζιαι τα νύshια τέχνη τωρά! Οι πέιλερ! Έτο περιπαίζουν σας οι αισθητικοί για να κόφκουν λίρα, τωρά έχουμεν τζιαι κρίση, τζιαι σε ό,τι σας πλασάρουν λαλείτε ναί. Σε λλίον θα βάλλετε τζιαι σκαλοshίαν να σας κάμουν τζιαι graffiti πάνω. Δεν θα 'ταν κακή ιδέα, να το σκεφτείτε εναλλακτικά. Προς το παρών μπαίνετε στην λίστα του χωρκάτικου ένει, έτσι για να καταλάβετε πώς το απλό εν τζιαι το πιο ωραίο!

Sunday, 18 April 2010

Αντίο



Pika Chakula Photography
Κορίτσι μας,

Μας άφησες τόσο νωρίς. Ξέρω βασανίστηκες τόσο και το πάλεψες, ναί το πάλεψες τόσο για να έρθεις πίσω. Ένα μοιραίο λάθος σε έφερε σ'αυτή τη θέση, αλλά εσύ δεν το'βαλες κάτω. Το άλλο μοιραίο λάθος των γιατρών, το ένα λάθος πάνω στο άλλο, σου πήρε τη δύναμη και σε αλλοίωσε ριζικά. Δεν είχε επιστροφή και εσύ περήφανη, αποφάσισες να φύγεις. Καλό σου ταξίδι και μακάρι να περνάς καλά εκεί που είσαι. Μόνο για ένα πράγμα χαιρόμαστε: πως σταμάτησες να υποφέρεις! Τα τεράστια  σου αθώα μάτια, θα φωτίζουν τον δικό μας δρόμο εδώ στην γή και ίσως συναντηθούμε όλοι μαζί ξανά ......................................

Στη Στάλω μας, που έφυγε νωρίς!

Wednesday, 31 March 2010

Όταν η γεναίκα λείπει που το σπίτι!!!!

Ήρτα που λέτε στο Λονδίνο, στο σπίτι των παλίων μου Κυπραίων αντρών συγκατοίκων. Πάω να κατουρήσω τζιαι σαν εκατουρούσα - κλασσική περίπτωση Κυπραίου που άμα κάτσει στην τουαλέττα θωρεί τζιαι θκιαβάζει γυρώ-γυρώ (εν τα chance έσιει να μεν!)- τζιαι τί βλέπω στην πόρτα!

1. Κάμνω το καζανάκι κάτω
2. Σφογγώ τα κατουρήματα που το σελλούιν
3. Καθαρίζω τα αποσκατήθκια με τη φρούτσα της shιέστρας
4. Πληνίσκω τα σιέρκα μου με το bleep soap
5.  Μαζεύκω τις πουτσότριshιες που το μπάνιο
6. Μαζεύκω τις τρίshιες μου μετά το ξύρισμα που το νυπτήρα
7. Θέκκιου!
                                      


Ε, έτσι ένει φίλε μου, άμα λείπει η γεναίκα που ένα σπίτι. Είδετε πόσο χρήσιμες μπορούμε να είμαστε; Ε, καλόοο!

Tuesday, 16 February 2010

Fuck(!) I’m getting older!




Fuck (!) I’m getting older! Τη μέρα που oύλλοι ερωτεύκουνταν και πηδιούνταν..........από το παράθυρο (όπως λαλει τζιείνος ο τσιάρλης που το Χ-Factor), εγώ αναλογιζόμουν την ηλικία μου. Κάθε φορά που μπαίνει αλλόνας χρόνος που πάνω μου, παθαίνω κάτι. Λέτε να εν κρίση ηλικίας που παθαίνουμε οι γεναίτζες άμα κοντεύκουμε κάθε φορά δεκαετία;

Αρκώ ως τα άντα, άξιος που εννά ζήσει ως τότε, λαλώ του εαυτού μου να σιαίρεται, αλλά νομίζω έναιν η κρίση , εξάλλου εγώ διαπίστωσα πώς εν ανήκω στην κατηγορία των γεναικών, αλλά των βιονικών δαιμόνων σίουρα. Κάθε χρόνο η ίδια κουβέντα με τον εαυτό μου: «Fuck(!) I’m getting older πάλε!». Πάντα λαλώ πως κάθε ηλικία έσιει τη χάρην της τζιαι πρέπει να τη ζούμε στο maximum, αλλά εμένα εν άλλο που με προβληματίζει! Αν κάθε χρόνο που περνώ-κλείω-πατώ, whatever (γιατί εν καταλάβω την κουβέντα, κλείω τόσο, ανοίω τόσο) γίνομαι καλλύττερη. Για μιαν ψυσιήν ζούμεν ολάν, τούτη η ψυσιή κάθε φορά βελτιώνεται, εξαγνίζεται σιγά-σιγά, ελευθερώνεται ή μεινίσκει στάσιμη, σαν το νερό του Πηθκιά που εν έσιει; Fuck(!) I’m getting older!

Friday, 22 January 2010

Στο supermarket!



Τελικά βρίσκεις ό,τι θέλεις στα Κυπριακά supermarkets! Εκτός από μωρά να τσιρίζουν γιατί θέλουν 'πράματα' και τα απαιτούν τώρα(!) βρίσκεις δίπλα από τα τρόφημα, είδη καθαρισμού,μπάνιου,τουαλέτας και λοιπά ατρόφημα! Νά ένα shampoo με άρωμα αγγουριού και πράσινου τσαγιού! Ενδιαφέρον..... πάω τρεχάτη να τ'αγοράσω και μην ξεχάσω τις ντομάτες να κάνω σαλάτα, και λίγο shampoo τί βλάπτει; Και γιατί τρεχάτη; Επειδή έχει μια ώρα που ακούγεται με μεγάφωνα η διαφήμιση 'Πάω τρεχάτη να τ'αγκοράσσσω, μια και καλή να ησσσυχάσω....Stirolax: για κολλαριστό σιδέρωμα!' Τί στο καλό; Αντιπρόσωποι του Stirolax είναί;

Και συνεχίζω γιατί είναι εκπληκτικό! Δίπλα από τρόφημα βρίσκω και υγρά μαντηλάκια και κωλόχαρτα σε όλες τις μάρκες. Χμμμ.....από το δακτυλάκι στο κωλαράκι.....κάπως θα συνδέονται όλα, δεν γίνεται. Παίρνω και κάτι απ'εδώ!

Πάω να πάρω κανα φρούτο. Ακόμα έχει πεπόνια! Λές να είναι ληγμένα ή 'πομπαρισμένα'? Θέλω! Με το που βάζω τα χέρια μου σε 2 πεπόνια, έτσι όπως ο άντρας τα απλώνει σε άλλα πεπόνια, σκύβει από πάνω μου μια μπαλκωνάτη ξώβυζη κυρία με ζεπρέ γούνα. Πεπόνια, πεπόνια......με κοιτάει λές και θέλει να μου δώσει βυζόπατσο. Είμαι σίγουρη είναι σιλικονάτα και είναι πιό μεγάλα από τα πεπόνια. Σκύβει επιδεικτικά με έπαρση γιατί έχει μεγαλύτερα και μου αρπάζει το ένα πεπόνι. Σκέφτομαι από μέσα μου ' Δεν θέλω, είναι πομπαριστά,αλλά καλά η ζέπρα γιατί έσκυψε από πάνω μου, τόσο χώρο, τόσα πεπόνια......έπρεπε να της κάνω παρατήρηση για την γούνα!Λές να ήταν λεσβία; Ή απλά έχει παρενέργειες η σιλικόνη;'. Πρέπει να σταματήσω να σκέφτομαι!

Και πάνω στον πανικό μου να ψωνίσω λαχανικά πρίν μου τα αρπάξει κανένα άλλο αρπακτικό,έρχεται μια γριά και μου λέϊ: ' Κορούα μου γλυτζιά, οι μότες που ενούν;' Ακόμα πιο ενδιαφέρον! Κρατώ ένα αγγούρι, αρχίζω να σκέφτομαι διάφορα, χαμογελώ και της δείχνω αμήχανα,γιατί τις είδα πιο κάτω δίπλα από κάτι τρόφημα και σκέφτομαι πώς μάλλον δεν είναι γι αύτην, αλλά για την κόρη της ή την εγγονή της. Σκέφτηκα να την ρωτήσω αν θέλει με φτερά ή αν πρωτιμά κάτι πιο εξεζητημένο, αλλά κόλλησα στην λέξη 'μότα'! Και μένω με το αγγούρι στο χέρι για αρκετά λεπτά! Άρωμα αγγουριού σου λέει και πράσινα άλογα! Πολύ σουρεάλ η μέρα στο supermarket!


Sunday, 10 January 2010

Καλικάντζαροι


Όταν ήμουν μιτσιά, κάθε γιορτές τζιαμέ που ούλλα τα άλλα τα παιδάκια επεριμέναν να δούν τον Άγιο Βασίλη, εγώ επερίμενα να δώ τους καλικάντζαρους. Ήξερα πώς δεν υπήρχε αυτός ο παιδέρας παππούλης με τα ροδοκόκκινα μάγουλα του μεθύστακα και την σκεμπούα που πιάνει ούλλα τα μωρά τζιαι καθίσκει τα πάνω του, τζιαι πως τα δώρα μου τα έφερναν οι γονιοί μου τζιαι εβάλλαν τα κάτω που το δέντρο. Εξάλλου σε όσα πάρτυς με πήγαιναν καταλάμβαινα πώς κάποιος μαλάκας εντύνετουν Άγιος Βασίλης , που συνήθως ξεχώριζε το μαύρο του μουστάτζι πάνω που την ψεύτικη γενιάδα του.

Εμένα άλλο με έτρωε! Να δώ καλικάντζαρους. Στο σχολείο οι δασκάλοι ελέαν μας πολλά, τζιαι είχα μεγάλη αγωνία να έρτουν τα Φώτα για να μείνω άγρυπνη τζιαι να φκώ στην ταράτσα του σπιθκιού μου να πιάω ένα καλικάτζαρο στα πράσα. Αγγούρι! Ακόμα καρτερώ τζιαι εν είδα, εκτός αν κυκλοφορούν ανάμεσά μας τζιαι έχουν άλλη μορφή , τζιαι εν τους επήρα χαπάρι.

Που την άλλην, σκέφτομαι πως οι αρχαίοι ημών προγόνοι μας μπορεί να ήταν πολλά αθκιασεροί τζιαι επλάθαν μύθους για να φοητσιάζουν τα κοπελλούθκια να πνάζουν, μετά που τόση ζάχαρη που κατανάλωσαν στις γιορτές. Εκτός αν επίναν τίποτε τζιαι εθωρούσαν μαύρα ανθρωπούθκια με τζέρρατα να βουρούν τζιαι να τους πιάνουν τους λουκουμάδες. Εν ηξέρω είμαι σε δίλημμα τωρά. Συνήθως όπου υπάρχει καπνός, υπάρχει και φωτιά, όι πάντα βέβαια, αλλά μπορεί τζιαι κάτι να παίζει δαμέ. Παίζει- ξιπαίζει εγώ εν είδα ακόμα τίποτε, τζιαι ο πόθος μου να δώ καλικάντζαρους παραμένει ανεκπλήρωτος!

Sunday, 22 November 2009

Τί κατηγορία να σου δώσω;




"Σου ζήτησα ψάρι και μου έδωσες φίδι. Μου έδωσες αυτό που είχες να μου δώσεις! Πώς να σε κατηγορήσω, συνάνθρωπε;"
Χαλιλ Γκιμπράν

Monday, 9 November 2009

Την καταδίκη μου!

Αγαπητέ ημερολόγιε,

Σου γράφω για να σε ενημερώσω πως επρίστηκα να μου έρκουνται ούλλα ανάποδα! Άρκεψα να πιστεύκω πως εμμαθκιάσαν με ή πως είμαι καταραμένη! Που τον τζιαιρό που άφηκα την πολυαγαπημένη μου Παγοχώρα τζιαι ήρτα στη χώρα μου, νιώθω με κάθε τρόπο να θέλω να φύω. Η Ρίτσα θα μου πεί πως η φυγή δεν είναι η λύση γιατί εξαναείπεν μου το, τζιαι ξέρω το τζιαι η ίδια καλά!

Άνοιξα την δική μου δουλεία, έτσι για να μέν έχω τζιαι κανέναν πάνω στην κκελλέ μου, τζιαι που την μέρα που άνοιξα δεν δέχομαι παρά τηλεφωνήματα του στύλ : "Γειά σας, τι είναι εκεί; Πήρα ένα διαδημιστικό σας!" Αφού κρατάτε ρε δαίμονες το διαφημιστικό γιατί με ρωτάτε τί είναι εδώ; Πλέον απαντώ αυτόματα "Σουβλιτζίδικο, Καπαρέ ή Ψυχιατρείο", ότι μου φκεί ανάλογα.

Συνεχίζω με τους μαννοκυπραίους οδηγούς, που νομίζουν κάμνουν ράλι με go-karts. Τι με κόtchινα περνούν, τι προσπεράσματα χωρίς λόγο, τι μαλακίες μεσα στα highways , τι να μπαίνουν στες άλλες λορίδες χωρίς να δείχνουν..... Πάντα είχα έννοια άμα οδηγούσα με έτσι κατάσταση, τζιαι ήμουν πάρα πολλά προσεκτική. Πιάνω τζιαι 'γω καινούριο αυτοκινητούδιν με shίλιους κόπους τζιαι στερήσεις..... Την 1η μέρα που το πιάνω ένας -πιπ -με διπλοκάπμινο μου πετάσσει πετρούαν που τους τροχούς του, επειδή μάλλον εν που χωράφκια που έρκετουν, πάνω στον ανεμοθώρακα τζιαι λουβά μου τον, γίνεται tchιακίλλια! Σβήνω εγώ, χαράς την τύχη μου! Η 1ή του φορά! Το αυτοκινητούιν μου, χάνει την παρθενιά του με πολύ βίαιο τρόπο...... Μετά που ένα μήνα παρκάρω τη μαύρη θύελλα έξω που την παλιά μου γειτονιά τζιαι εκτάραν μου την πόρτα κάτι ποσπορούθκια με τα ποδήλατα! Τζιαι να μεν φκω να τα πατσαρκάσω τα κωλόπαιδα! Μετά που ένα μήνα..... είμαι highway 2η λωρίδα, να βρέshιει θέμας πολλά τζιαι να έχω μπροστά μου έναν σβηστό να πηαίνουμεν σημειωτόν για πάνω που 7 λεπτά!!! Να σε κουντήσουμε κύριε να ταράξεις; Μέ ταράσσει, μέ λαόνεται, επάταν συνέχεια τα στόπερ τζιαι ούτε είshιεν τα φώτα ομίχλης. Σε μιαν φάση αναπτύσσει, λαλώ εννα πάει στην πάντα που πρέπει - 7 λεπτά γαμώ το, εκάμαμεν τζιαι κίνησην - αναπτύσσω τζιαι 'γω, κρατώ λλήν απόσταση γιατί εφάνηκεν μου λλίον αμπάλατος, τζιαι τί κάμνει; Παλλουκώνει τα! Μάντεψε την συνέχεια! Εφυτέφτηκα στον κώλο του! Η απόσταση εν ήταν αρκετή........ Η μάυρη θύελλα έλυσεν ούλλη, μα ούλλη, τζιαι εμαύρισεν μου την καρκιάν αλλά τζιαι το πόι μου! Το 1ο ατύχημα του μήνα με μένα πρωταγωνίστρια! Ουάο! Τζιαι πέτε μου! Εσείς δηλαδή πόσην απόσταση κρατάτε που τον μπροστινό σας; 15 μέτρα; Επέρασα τζιαι την μέρα στο τμήμα για να κάμω κατάθεση. Ναί, ναί, είπετε μου το ούλλοι, τα σίδερα σάζουνται, αλλά πρέπει να μπορείς θέμας να τα σάσεις! Ευτυχώς που εν έπαθεν τίποτε ο αχάπαρος ο μπροστινός μου να έχω τζιαι το κρίμα του, γιατί εν θα το άντεχα! Κάθε μήνα ρε κάρ μου, θα παθαίνεις τζιαι κάτι; Εν κανεί που εφκύκες που τον κώλο μου΄να μεν πώ τζιαι που πόθεν αλλού, μέχρι να σε αποκτήσω, θα παθαίνεις τζιαι κάτι κάθε μήνα; Περίμενω τον επόμενο μήνα με σκόρτα τζιαι σταυρούς!

Να συνεχίσω με τα προβλήματα που έχετε εσείς οι φίλοι μου αλήτες πουλιά, που με επρίσετε τον τελευταίο τζιαιρό τζιαι εκαταπλακώθηκα. Νομίζω θα αρκέψω να σας χρεώνω, για να σάσω το αυτοκίνητό μου τζιαι να δικαιολογώ τζιαι το επάγγελμα! Υπάρχουν πολλά πιο σοβαρά πράματα που ο Πλάστης να μεν μας τα δείξει, γι'αυτό να είστε υπομονετικοί, τζιαι να τα ζείτε ούλλα σαν να είναι η τελευταία φορά, τζιαι αήστε με τζιαι μένα ήσυχη να πνάσω, για να μεν τριολιστώ τζι' άλλο!

Τζιαι συνεχίζω ημερολόγιε, γιατί το συγκεκριμένο δέν έχει εξήγηση. Παρπατώ κάπου τζιαι θωρούν με ούλλοι παράξενα! Είμαι εξωγίηνη; Για να πάω κάπου θα κουτσουφλίσω τουλάχιστον 5 φορές. Στα καφέ πού πάω, πάλε γυρίζουν ούλλοι πάνω μου τζιαι γυρίζω τζιαι γώ να δώ τί έχω! Πάντα θα shιoνώσω τον καφέ μου, τζιαι λεφτά εν θωρώ. Μιλούν μου άγνωστοι τζιαι κάμνουν μου κομπλιμέντα τζιαι αμέσως παθαίνω μικρές αλλά τρομακτικές καταστροφές. "Εν πολλά ωραίο το κολιέ σου": -ππαττ- κόφκεται τζιαι γίνεται χάντρα-χάντρα κομμάθκια. 'Τα μαλλιά σου εν φυσικά; Εν τέλεια": οι εν φυτευτά, είμαι κκέλισσα τζιαι φορώ περούκκα! Τζιαι τσάκ, θα πιαστεί η χαίτη μου στα βραshιόλια ή την τσέντα της φίλης μου (μεν ρωτάς πώς και γιατί) και μάταια να προσπαθεί να με ξεμπλέξει, χάνωντας πολύ πολύτιμη ποσότητα τρίχας. Είπαν μου το 5 φορές, έγινε 5 φορές το ίδιο ακριβώς σκηνικό. Σπάζουν τα τακούνια μου (που σπάνια φορώ) στο πούποτε, χάνω πράματα που χρειάζομαι, χαλούν τα κινητά μου... Ξέρεις πως σε διάρκεια 3 μηνών άλλαξα 3 κινητά; Ξέρεις πως με έπιαεν το ρεύμα άλλες 3 φορές επειδή απλά έντζισα στην μπρίζα, γαμώ τη Λίζα; Εν είμαι προκαταληπτική καθόλου, αλλά άρκεψα να φοούμαι, επάγωσεν το πνεύμα μου! Γιατί όμως παίρνω τόσην αρνητική ενέργεια, τί σκατά έκαμα εγώ τζιαι ούλλα έρκουνται πάνω μου, γαμώ την καταδίκη μου; Αν εν κακό τζιαι ξόριστο!



Wednesday, 28 October 2009

Της παντρειάς οι σκέψεις


Αλήθεια ποια η άποψή σας για τον γάμο; Μου κάνουν εντύπωση οι διάφορες απόψεις που ακούω. Με όλο το σέβας, θα σας πώ και την δική μου άποψη περι παντρειάς.

Εγώ πιστεύω, πως ο γάμος είναι απλά ένας θεσμός που τον επέβαλε η εκκλησία για να επικρατεί τάξη και ηθική στην κοινωνία. Πιστεύω πώς ήταν ένας αναγκαίος "νόμος" για να ελέγξει την υπεργεννητικότητα και για να μπορεί να κουμαντάρει το κοινωνικό status. Αλλιώς, να σταματήσει τους ανθρώπους να πηδιούνται μεταξύ τους σαν κουνέλια και να σπέρνουν κουτσούβελα πέρα δώθε. Επίσης είναι μια οικονομική επιχείρηση, γιατί κανονικά έπρεπε οι παπάδες να παντρεύουν δωρεάν. Έτσι, δημιουργήθηκε και η έννοια της μονογαμίας και της οικογένειας. Και το άλλο, παρενθετικά : Δεν μου αρέσουν τα νυμφικά, είναι μια αηδία. Θυμίζουν τούρτες γάμου που τις φοράς και δείχνεις τριπλάσια.

Μεγαλώνοντας κατάλαβα πολλά πράγματα. Μας μεγαλώνουν ιδίως τις γυναίκες από μωρά να φαντάζομαστε έναν παραμυθένιο γάμο που γίνεται αυτοσκοπός. Οι ετοιμασίες πρίν τον γάμο, τον σύχγρονο γάμο, είναι απίστευτες! Το τί γίνεται ιδίως στην Κύπρο είναι απίστευτο εώς λυπηρό. Ο γάμος καταντά ένα πανυγήρι με πλήστους καλεσμένους άσχετους, που σκοπό δεν έχει να διασκεδάσει το ζευγάρι για την απόφαση που παίρνει, αλλά για να μαζέψει λεφτά. Δεν μπορεί ο μικρός μου νούς, να κατανοήσει γιατί το ζευγάρι στέκεται σε βάθρο 5-6 ώρες για να κάμει χειραψία με τον κάθε άσχετο, για να του βάλουν με τρόπο τάχα το φακελλάκι στο χέρι. Γιατί δεν βάζουν απλά ένα κουτί να τα ρίχνουν μέσα και να πάνε να καθίσουν με φίλους και συγγενείς να διασκεδάσουν την μέρα τους; Αφού αυτός δεν είναι ο σκοπός μετά το "μυστήριο"; Πάρτυ κάνεις, όχι διεθνή συνομιλίες. Ούτε ο πρόεδρος δεν κάνει τόσες χειραψίες!

Επίσης πολλοί γάμοι, όχι όλοι, γίνονται για λάθος λόγο. Επειδή γκαστρώθηκε η νύμφη και σε αυτόν τον κόσμο που ζούμε πού να πάει να σταθεί με το "μπάσταρδο", για να συζούμε με τον άλλον χωρίς να μας κατηγορούν οι γείτονες ή επειδή μας τρώει η ηλικία και δεν πάει άλλο, για τα λεφτά - έστω εαν κοιμόμαστε κάθε νύκτα με κάποιον άλλον - επειδή μας αντέχει και η συνήθεια του άλλου μας βαραίνει - καιρός είναι να κάνω οικογένεια με κάποιον που μπορώ και κουμαντάρω και ούτω καθεξής. Πού να πάμε να σταθούμε; Δεν σας κάνει κούκου γιατί αυξήθηκαν και τα διαζύγια;

Διαχρονικά στον κυπριακό γάμο άλλαξαν κάποιες συνήθειες όπως για παράδειγμα το στύλ: από "χωριάτικο" - παραδοσιακό στην αδιέξοδο και στα γήπεδα της γειτονιάς, με πλαστικές πορτοκαλιές καρέκλες και καζαντή, σε πολυτελές ξενοδοχεία με κοκτέιλ και καναπεδάκια ή και ο τρόπος που παντρευόταν κάποιος, για παράδειγμα παλιά μπορούσαν να σε παντρέψουν και με το ζόρι. Αυτό που δεν άλλαξε είναι η ανάγκη του ανθρώπου να θκιακονά λίρες για να κτίσει το σπιτικό του. Ξεκινήσαμε από την προίκα που ήταν αναγκαία, για να καταλήξουμε στα φακελλάκια. Το πάρτυ του γάμου καταντά να είναι πάρτυ για να μαζέψεις λεφτά και όχι για να διασκεδάσεις ή και τα δύο.

Δυστυχώς, επειδή είμαι ρεαλίστρια και δεν τα μηδενίζω όλα, αντιλαμβάνομαι πως ζω στη νήσο Κύπρο και υπάρχει γραφειοκρατία και σε κάποια φάση στα χαρτιά θα πρέπει να γραφτώ έγγαμη, άγαμη, χήρα, διαζευμένη τζιαι ξέρω 'γώ κουβέντες. Θα εγγραφώ άγαμη και τα παιδιά μου θα είναι "μπάσταρδα"!  Δεν είμαι εναντίον του θεσμού της οικογένειας με τον άνθρωπό σου - νομίζω είναι το πιο ιερό και το πιο όμορφο πράγμα στον κόσμο. Εαν ποτέ όμως πέσω σ'αυτό το τρυπάκι περί γάμου και γαμώ το, γιατί ποτέ μην λες ποτέ, αν θα το κάνω που δεν το νομίζω, θα το κάνω όπως εγώ θέλω και γουστάρω! Δεν είναι ανάγκη να έρθετε εσείς που δεν συμφωνείτε, έτσι κι αλλιώς δεν θα σας καλέσω. Μάνα σόρυ που σε πληγώνω και σου χαλώ τα σχέδια, ευτυχώς έχεις κι'άλλα παιδιά. Εσείς που με καλείτε στους γάμους σας που είναι τέτοιου είδους, παρακαλείσθε όπως σταματήσετε να με προσκαλείτε γιατί δεν θα έρθω. Θα έρθει η μάνα μου. Κουμέρες μεν επηρεάζεστε εσείς, στον γάμο σας θα έρτω αναγκαστικά αφού θα είμαι κουμέρα , τζιαι θα τον κάμουμε όπως θέλετε, έτσι κι αλλιώς θα είμαι πίττα δεν θα το θυμάμαι. Άντε και στα δικά σας οι ανύπαντροι!

 * (Αφιερωμένο στη φίλη μου την καλαμαρού Κάτια, που θέλει να με παντρέψει χωρίς να υπάρχει ο γαμπρός! Το καλαμάρισα καλά το θεματάκι νομίζω!)

Sunday, 6 September 2009

Αληθινές Κυπριακές Ιστορίες: Τσίννει σουλλούκκια




Ύλαρχος στο νέον : - Πώς λέγεσαι παιδί μου είπαμε;
Νέος: - Επαρουσιάστην ομπρίττερα, Γιαννής του Ξενή τζιαι της Παρτένας.
Ύλαρχος: - Απο πού είσαι;
Νέος : - Που τη Γιόλου της Πάου.
Ύλαρχος: - Και.....τί επαγγέλλεται παιδί μου ο πατέρας σου;
Νέος: - Τσίννει σουλλούκκια, κύριε ύλαρχε.
Ύλαρχος: - Και η μητέρα σου;
Νέος: - Τανά του!

(Η συζήτηση - ανέκδοτη, που είχε ο φίλος ύλαρχος με το νέον του και έκαμε το λάθος να μου την αναφέρει! Καλό ε;)

Thursday, 27 August 2009

Τρέλα


Τί είναι η τρέλα; Μπορεί κάποιος να την ορίσει; Θα σας πώ τί είναι η τρέλα όπως την βλέπω εγώ μέσα απο τα μάτια ανθρώπων που με κοιτάνε καθημερινά με το βλέμμα κενό αλλά ταυτόχρονα με ένα βλέμμα που λέει πολλά, αντιφατικό. Αύτο είναι. Να ζείς σε μία συνεχή αντίφαση, της χαράς και του πόνου, της αλήθειας και της ψευθαίσθησης, της αλλοτροίωσης και της ισχυρής ατομικότητας.

Το ερώτημα είναι αν είναι επιλογή να ζείς σε μια κατάστασης τρέλας ή αν είναι εντελώς ανεξέλεγκτο. Και εξηγώ: Δεν είναι επιλογή σου να γεννηθείς τρελός ή με νοητική υστέρηση, ούτε επιλογή σου να βιώσεις τραυματικές εμπειρίες που να σκοτώσουν τον ψυχισμό σου. Και απλά: δεν είναι επιλογή σου να ζήσεις πόλεμο, βασανηστήρια, βιασμό ή βιασμούς, σεξουαλικούς και μή, απόρριψη, εκγατάληψη, απώλεια ή απώλειες, φρικτά θεάματα, αιμομιξίες, εξαναγκασμό, υπερβολική αυστηρότητα, να τρώς ξύλο μέχρι να βλέπεις αστεράκια κλπ. Και εκεί που όλοι αρνούνται την ευθύνη, έρχεται σε σένα η υπέρμετρη συναίσθηση να πάρεις την ευθύνη και να σωπάσεις! Παίρνεις μια απόφαση να ζείς και να υπάρχεις όπως εσύ θέλεις: αύτο δεν κάνουν όλοι; Και νιώθεις την απίστευτη άρνηση των άλλων να δεκτούν αυτήν σου την απόφαση , αυτήν σου την ιδιαιτερότητα. Δεν έκανες κάποιο έγκλημα, δεν έβλαψες κανένα, ίσως τον εαυτό σου. Και σύ γελάς γιατί ξέρεις.... Και οι άλλοι σε κοιτάνε παράξενα, γιατί δεν ξέρουν. Σε παίρνουν στον τρελλογιατρό και σου δίνει φάρμακα, σε βάζουν στη στενή γιατί η άρνησή σου για υποταγή ενοχλεί, σε επικυρήττουν επικίνδυνο, σε βάζουν κάτω απο ηλεκτροσόκ και σου περνάνε ζουρλομανδία. Και εκεί χάνεις το παιγνίδι. Παλεύεις να αποδείξεις στον εαυτό σου και στους άλλους την ταυτότητά σου, την ακαιραιότητά σου και την υγεία σου. Σε εξαναγκάζουν να αναθεωρήσεις ότι πιστεύεις για τον εαυτό σου και να το αποδείξεις! Πρέπει να πιστέψεις ότι πιστεύουν οι άλλοι για σένα για να πάψουν να σε θεωρούν τρελό.

Όμως τα φάρμακα δεν σε αφήνουν, οι παραισθήσεις μεγαλώνουν, η εξάρτησή σου δυναμώνει, τα θέλεις, τα έχεις ανάγκη. Σε ηρεμούν, σε αδρανούν, σε κοιμίζουν. Αρχίζουν οι επιπτώσεις στην εμφάνισή σου, χάνεις ή βάζεις κιλά, πέφτουν τα μαλλιά σου, σαπίζουν τα δόντια σου, μαυρίζει το κορμί σου απ' τις βελόνες. Ποιο το νόημα να περιποιηθείς τον εαυτό σου, αφού η κόλαση σου δεν τελειώνει; Αποσύρεσαι. Παρακαλάς να πεθάνεις, κάνεις απόπειρες, γελάς εκεί που δεν πρέπει, λές ασυναρτησίες, κάποτε το αντιλαμβάνεσαι, κάποτε όχι......δεν σε νοιάζει. Ακόμα και έτσι, φτίαχνεις έναν κόσμο που κανένας δεν καταλάβει και είναι μόνο δικός σου. Και έτσι στο τέλος, είσαι και πάλι χαρούμενος με την ετικέτα του τρελού, κρύβοντας τα μυστικά του πόνου σου κάπου βαθιά! Ο γυρισμός είναι για τους παραπάνω κάτι ανεπύτευφκτο.

Κανείς δεν μπορεί να καταλάβει πραγματικά, κανείς δεν μπορεί να βοηθήσει πρακτικά, κι αν μπορεί, δεν μπορεί πάντα και συνέχεια! Αύτο που μας λείπει είναι η αγάπη, που μόνο αύτη μειώνει τον πόνο και τη θλίψη. Τα επαγγέλματα αυτά είναι δύσκολα και δεν ξέρω αν γίνομαι αντιληπτή και όχι παρεξηγήσιμη, αλλά δεν με ενδιαφέρει. Υπάρχουν και επικίνδυνοι "τρελοί" το γνωρίζω, που χρειάζονται τον τρελλογιατρό για να απομονωθούν. Υπάρχουν και άτομα που τρελλάθηκαν από δικά τους λάθη ή κατ'επιλογήν καταστάσεις και οδηγήθηκαν στο σκότος, πάλι δεν λέω. Κάποτε είναι και ο συνδυασμός γενετικού παράγοντα με περιβάλλον και ψυχολογικές καταστάσεις.  Αλλά και πάλι υπάρχει απόλυτη θεραπεία;

Δεν αναφέρομαι σε αυτούς που διέπραξαν κάποιο έγκλημα, αυτοί κατά την άποψη μου θα'πρεπε να είναι φυλακή και όχι στα τρελάδικα. Και αν υπάρχει ψυχολογιοποίηση κάποιου εγκλήματος, μπορεί ο τρελλογιατρός να κάνει βίζιτες και στη φυλακή. Μήπως οι "τρελοί" να κρύβουν ένα υπερφορτωμένο συναίσθημα που δεν βρήκαν κάποιον να το χαρίσουν, κάποιον να το δεκτεί και να το καταλάβει την συγκεκριμένη στιγμή απελπισίας και τότε απλά το αποσύρουν και αποσύρονται μαζί; Μήπως η τρέλα είναι μια επιλογή άμυνας απέναντι στη σκληρή πραγματικότητα;

Εύχομαι να σταματήσει ο πόνος στις καρδιές αυτών των ανθρώπων και μια μέρα να ζήσουν πραγματικά ελεύθεροι!  Ο κάθε άνθρωπος τελικά έχει τα δικά του όρια και τη δική του πραγματικότητα, ποιος είναι άξιος να τα κρίνει αυτά;

Αφιερωμένο στους ασθενείς που είχα μέχρι τώρα και στους ανθρώπους αυτούς που είδα στα ψυχιατρεία. Αφιερωμένο σε αυτούς που τρέλαναν ή έμπασαν άλλους ανθρώπους στην τρέλα από κακία, αρρωστημένο πάθος και μίσος, αφέλεια, άγνοια ή εθελημένη σιωπή. Αφιερωμένο στους ψυχιάτρους, ψυχολόγους και λοιπούς φροντιστές υγείας........ Χαίρε τρέλα αγιάτρευτη!